ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΔΡΑΣΗ

ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΚΡΑΤΕΙΤΑΙ ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Ο εκπρόσωπος του παλαιστινιακού κοινοβουλίου, Αζίζ Ντουέικ, τέθηκε υπό διοικητική κράτηση μετά τη σύλληψή του στις 19 Ιανουαρίου. Αυτό επιτρέπει στις ισραηλινές αρχές να τον κρατήσουν επ’ αόριστον χωρίς απαγγελία κατηγορίας ή δίκη.

Ισραηλινοί στρατιωτικοί αξιωματικοί συνέλαβαν τον Αζίζ Ντουέικ, τον Εκπρόσωπο του Παλαιστινιακού Νομοθετικού Συμβουλίου (PLC), ενώ διέσχιζε στρατιωτικό σημείο ελέγχου κοντά στη Ραμάλα, στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, στις 19 Ιανουαρίου 2012. Μεταφέρθηκε στο κέντρο κράτησης Οφέρ και κρατήθηκε εκεί για πέντε ημέρες χωρίς απαγγελία κατηγορίας. Στις 24 Ιανουαρίου 2012, ο Αζίζ Ντουέικ εμφανίστηκε σε δικαστήριο όπου ένας δικαστής του επέδωσε μια διαταγή εξάμηνης διοικητικής κράτησης, υπογεγραμμένη από στρατιωτικό διοικητή, η οποία μπορεί να ανανεωθεί επ’ αόριστον.
Ο Αζίζ Ντουέικ είναι τώρα το 21ο μέλος του PLC που κρατείται αυτόν τον καιρό από τις ισραηλινές αρχές σε διοικητική κράτηση.
Ο Αζίζ Ντουέικ είχε συλληφθεί προηγουμένως, τον Ιούνιο του 2006, λίγο μετά αφότου είχε εκλεγεί στο PLC ως εκπρόσωπος του, προσκείμενου στη Χαμάς, Συνασπισμού Αλλαγής και Μεταρρύθμισης. Ο Αζίζ Ντουέικ καταδικάστηκε για «συμμετοχή σε παράνομη οργάνωση», και του επιβλήθηκε ποινή τριών χρόνων φυλάκισης. Αφέθηκε ελεύθερος το 2009.
Η διοικητική κράτηση είναι μια διαδικασία υπό την οποία κρατούμενοι κρατούνται χωρίς απαγγελία κατηγοριών ή δίκη για περιόδους έως έξι μηνών, οι οποίες μπορούν να ανανεωθούν επ’ αόριστον. Κατηγορίες εγκλημάτων δεν συντάσσονται εναντίον των διοικητικά κρατουμένων και δεν υπάρχει πρόθεση να τους φέρουν σε δίκη. Οι κρατούμενοι κρατούνται στη βάση «μυστικών στοιχείων» τα οποία οι ισραηλινές στρατιωτικές αρχές ισχυρίζονται ότι δεν μπορούν να αποκαλύψουν για λόγους ασφαλείας. Συνεπώς τα «μυστικά στοιχεία» πάνω στα οποία οι στρατιωτικές αρχές στηρίζουν την απόφασή τους να εκδώσουν διαταγή διοικητικής κράτησης δεν είναι διαθέσιμα στους κρατούμενους ή τους δικηγόρους τους, και οι κρατούμενοι δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τους λόγους της κράτησής τους.

Παρακαλούμε γράψτε αμέσως στα εβραϊκά ή τη δική σας γλώσσα:

Καλώντας τις ισραηλινές αρχές να αφήσουν ελεύθερο τον Αζίζ Ντουέικ και τους άλλους Παλαιστίνιους βουλευτές που κρατούνται υπό διοικητική κράτηση, εκτός εάν κατηγορηθούν άμεσα με διεθνώς αναγνωρισμένα ποινικά αδικήματα και προσαχθούν σε δίκη, σε πλήρη συμμόρφωση με τα διεθνή πρότυπα δίκαιης δίκης.
Καλώντας τις ισραηλινές αρχές να σταματήσουν τη χρήση της διοικητικής κράτησης, η οποία παραβιάζει το δικαίωμα σε μια δίκαιη δίκη όπως κατοχυρώνεται στο Άρθρο 14 της Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα.

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΣΤΕΙΛΤΕ ΕΚΚΛΗΣΕΙΣ ΠΡΙΝ ΤΙΣ 7 ΜΑΡΤΙΟΥ 2012 ΠΡΟΣ:

Military Judge Advocate General
Brigadier General Danny Efroni
6 David Elazar Street
Hakirya, Tel Aviv, Israel
Fax: +972 3 569 4526
Email: avimn@idf.gov.il
Προσφώνηση: Dear Judge Advocate General

Commander of the IDF – West Bank
Major-General Avi Mizrahi
GOC Central Command
Military Post 01149
Battalion 877
Israel Defense Forces, Israel
Fax: +972 2 530 5741 / +972 2 530 5724
Προσφώνηση : Dear Major-General Avi Mizrahi

Και αντίγραφα προς:
Deputy Prime Minister and Minister of Defence
Ehud Barak
Ministry of Defence
37 Kaplan Street, Hakirya
Tel Aviv 61909, Israel
Fax: +972 3 691 6940 / 696 2757
Προσφώνηση: Dear Minister
Επίσης στείλτε αντίγραφα στην Πρεσβεία του Ισραήλ στην Αθήνα:

Άριε Μέκελ
Μαραθωνοδρόμων 1
Παλαιό Ψυχικό
154-52
Τηλ: 210-6705500
Φαξ: 210-6705555 στους διπλωματικούς αντιπροσώπους, τους διαπιστευμένους στη χώρα σας.

Προσφώνηση: Αξιότιμε κύριε Πρέσβη

Παρακαλούμε ελέγξτε με το γραφείο του τμήματός σας για αποστολή εκκλήσεων μετά την παραπάνω ημερομηνία.

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΕΚΚΛΗΣΗ

ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΚΡΑΤΕΙΤΑΙ ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΕΠΙΠΡΟΣΘΕΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ

Ο Αζίζ Ντουέικ είμαι μέλος της Χαμάς, παλαιστινιακού ισλαμιστικού κόμματος του οποίου το καταστατικό δεν αναγνωρίζει το Ισραήλ. Στο PLC εκπροσωπεί τον προσκείμενο στη Χαμάς, Συνασπισμό Αλλαγής και Μεταρρύθμισης που κέρδισε την πλειοψηφία των εδρών στις βουλευτικές εκλογές του 2006. Ο Αζίζ Ντουέικ είναι ένα από τα πέντε μέλη του Παλαιστινιακού Νομοθετικού Συμβουλίου (PLC) που κρατήθηκαν από τις ισραηλινές δυνάμεις την περασμένη εβδομάδα σε ένα κύμα συλλήψεων που στόχευε κυρίως μέλη του PLC της Χαμάς. Οι συλλήψεις ακολούθησαν τις συνομιλίες συμφιλίωσης μεταξύ των κομμάτων της Χαμάς και της Φατάχ, οι οποίες θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ένταξη της Χαμάς στην Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO). Η PLO είναι το σώμα που εκπροσωπεί τους Παλαιστίνιους διεθνώς.
Το Ισραήλ αυτόν τον καιρό κρατά 27 μέλη του PLC, 21 εκ των οποίων υπό διοικητική κράτηση, συμπεριλαμβανομένου του Αζίζ Ντουέικ. Τον Δεκέμβριο του 2011, σύμφωνα με τις Υπηρεσίες Ισραηλινών Φυλακών, υπήρχαν 283 Παλαιστίνιοι που κρατούνταν σε διοικητική κράτηση, αλλά ο αριθμός αυτός μπορεί να έχει αυξηθεί από τότε.
Η Διεθνής Αμνηστία πιστεύει ότι η πρακτική της διοικητικής κράτησης στο Ισραήλ και τα Κατεχόμενα Εδάφη παραβιάζει το διεθνώς αναγνωρισμένο δικαίωμα σε δίκαιη δίκη. Τα διεθνή πρότυπα για δίκαιη δίκη θα πρέπει να υποστηρίζονται για όλους τους πολιτικούς κρατούμενους, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που κατηγορούνται για βία, ακόμα και υπό καθεστώτα έκτακτης ανάγκης.
Υπό τη διοικητική κράτηση, τα δικαιώματα των κρατουμένων σε δίκαιη δίκη, όπως κατοχυρώνονται από το Άρθρο 14 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα (ICCPR), του οποίου το Ισραήλ είναι κράτος μέλος, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματός τους να ενημερώνονται άμεσα και πλήρως για τους λόγους της κράτησής τους, του τεκμηρίου της αθωότητας, του να εξετάζουν και να έχουν εξετάσει τους μάρτυρες εναντίον τους, και του να δικάζονται δημοσίως, παραβιάζονται συστηματικά. Σε πολλές περιπτώσεις, η πρώτη, αν όχι η μόνη, ευκαιρία για τους κρατούμενους να βρουν γιατί κρατούνται είναι σε μια ακροαματική διαδικασία έφεσης την οποία θα πρέπει να ξεκινήσουν οι ίδιοι. Λαμβάνει χώρα αρκετές βδομάδες, κάποιες φορές μήνες, μετά τη σύλληψη. Τα στοιχεία εναντίον του κρατούμενου ακούγονται μυστικά, χωρίς να επιτρέπεται ούτε στον/στην κατηγορούμενο/η, ούτε σε δικηγόρο του/της να γνωρίζουν τι είναι αυτά τα στοιχεία και να τα αντιμετωπίσουν.
Η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, η οποία επιβλέπει την εφαρμογή του ICCPR, εξέφρασε την ανησυχία της το 2010 για την «συχνή και εκτεταμένη χρήση της διοικητικής κράτησης, συμπεριλαμβανομένης αυτής σε παιδιά» και συνέστησε στο Ισραήλ να αποφεύγει τη χρήση της. Η Διεθνής Αμνηστία πιστεύει ότι η διοικητική κράτηση δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται ως μέσο παράκαμψης του ποινικού δικαστικού συστήματος και αποφυγής των εχεγγύων της δέουσας νομικής διαδικασίας που αυτό παρέχει.
Επιπλέον, στη βάση όλων των διαθέσιμων στοιχείων, η Διεθνής Αμνηστία πιστεύει ότι κάποιοι από εκείνους που κρατούνται σε διοικητική κράτηση στο Ισραήλ και τα Κατεχόμενα Εδάφη, είναι κρατούμενοι συνείδησης, που κρατούνται μόνο για τη μη βίαιη άσκηση του δικαιώματός τους στην ελευθερία της έκφρασης και του συνεταιρίζεσθαι. Αυτό έχει διευκολυνθεί από το γεγονός ότι οι λόγοι για τη διοικητική κράτηση, όπως είναι καθιερωμένοι στην ισραηλινή νομοθεσία, είναι γενικά διατυπωμένοι και υπόκεινται σε ευρεία ερμηνεία. Η νομοθεσία για τη διοικητική κράτηση – φαινομενικά εισαχθείσα ως ένα κατ’ εξαίρεση μέτρο για την κράτηση ανθρώπων που αποτελούν ακραίο και άμεσο κίνδυνο για την ασφάλεια – έχει για χρόνια χρησιμοποιηθεί για την κράτηση ενός πολύ ευρύτερου φάσματος ανθρώπων που θα έπρεπε να έχουν συλληφθεί, κατηγορηθεί και δικαστεί σύμφωνα με τους κανονικούς νόμους ποινικής διαδικασίας, ή ατόμων που δεν θα έπρεπε να έχουν συλληφθεί καθόλου.
Η Διεθνής Αμνηστία επαναλαμβάνει τη μακροχρόνια έκκλησή της για τερματισμό της πρακτικής της διοικητικής κράτησης. Όλοι οι διοικητικά κρατούμενοι που κρατούνται εξαιτίας της των μη βίαιων πολιτικών τους απόψεων ή δραστηριοτήτων θα πρέπει να αφεθούν ελεύθεροι άμεσα και άνευ όρων, και άλλοι θα πρέπει να αφεθούν ελεύθεροι εκτός εάν τους απαγγελθούν κατηγορίες για ένα διεθνώς αναγνωρισμένο ποινικό αδίκημα και δικαστούν άμεσα σύμφωνα με τα διεθνώς αποδεκτά πρότυπα δίκαιης δίκης.

Όνομα: Αζιζ Ντουέικ
Φύλο: Άνδρας

UA: 23/12 Index: MDE 15/002/2012 Ημερομηνία Έκδοσης 25 Ιανουαρίου 2012

http://www.amnesty.org/en/library/asset/MDE15/002/2012/en/899510fd-b45a-4713-8fa2-77aa8a774b0a/mde150022012en.html

 26 Ιανουαρίου 2012

Ένας χρόνος από την υπόθεση M.S.S. - Η Ελλάδα συνεχίζει να παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα των αιτούντων άσυλο

Ένα χρόνο μετά την απόφαση-ορόσημο της Ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ECtHR) για την υπόθεση M.S.S. εναντίον Βελγίου και Ελλάδας, η Διεθνής Αμνηστία εξακολουθεί να εκφράζει ανησυχίες για την μεταχείριση των αιτούντων άσυλο στην Ελλάδα.

Η οργάνωση ανησυχεί ιδιαίτερα για τη συστηματική και παρατεταμένη κράτηση των αιτούντων άσυλο, η οποία μπορεί να διαρκέσει έως και έξι μήνες. Ειδικότερα, η κράτηση των ασυνόδευτων ανηλίκων αιτούντων άσυλο συνεχίζεται. Τα παιδιά αυτά κρατούνται συστηματικά επί παρατεταμένες χρονικές περιόδους, έως ότου βρεθεί θέση για αυτά σε κάποιο κέντρο υποδοχής ανηλίκων.

Επιπλέον, οι συνθήκες κράτησης στις διάφορες εγκαταστάσεις κράτησης μεταναστών και στα αστυνομικά τμήματα όπου κρατούνται οι αιτούντες άσυλο, περιλαμβανομένων και ασυνόδευτων ανήλικων, συνεχίζουν να αποτελούν λόγο σοβαρής ανησυχίας για τη Διεθνή Αμνηστία. Στο τέλος του Νοεμβρίου 2011, απεσταλμένοι της οργάνωσης επισκέφθηκαν το κέντρο κράτησης μεταναστών για ασυνόδευτα αγόρια, στην Αμυγδαλέζα. Οι κρατούμενοι, όλοι ανήλικοι, κρατούνταν επί παρατεταμένες χρονικές περιόδους σε πολύ κακές συνθήκες. Τα παιδιά κοιμούνταν σε τσιμεντένια κρεβάτια, χωρίς μαξιλάρια, με βρώμικα και παλιά στρώματα. Είπαν στους απεσταλμένους της Διεθνούς Αμνηστίας ότι τους επιτρεπόταν ο προαυλισμός μόνο μία φορά την εβδομάδα. Ένα μήνα πριν την επίσκεψη, κάποια από τα παιδιά έβαλαν φωτιά στα στρώματά τους σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την παρατεταμένη κράτησή τους. Ως αποτέλεσμα, εφτά παιδιά χρειάστηκε να νοσηλευτούν στο νοσοκομείο. Νωρίτερα, τον Μάιο του 2011, η Διεθνής Αμνηστία επισκέφθηκε τα τμήματα συνοριακής φύλαξης στις Φέρρες, στο Σουφλί και στο Τυχερό, το κέντρο κράτησης στο Φυλάκιο, στην περιοχή του Έβρου και τα αστυνομικά τμήματα των Εξαρχείων, της Ομόνοιας και του Αγίου Παντελεήμονα, στην Αθήνα. Στο Σουφλί, στο Τυχερό και στο Φυλάκιο, καθώς και σε ένα από τα κελιά στα Εξάρχεια, οι απεσταλμένοι της οργάνωσης υπήρξαν μάρτυρες απάνθρωπων και εξευτελιστικών συνθηκών κράτησης. Οι συνθήκες στα υπόλοιπα μέρη κράτησης ήταν πολύ κακές.

Επιπλέον, η μεγάλη πλειονότητα των αιτούντων άσυλο, περιλαμβανομένων των ασυνόδευτων ανήλικων, εγκαταλείπονται χωρίς πόρους και οι αρχές τους αρνούνται κάθε είδους υποστήριξη. Ως αποτέλεσμα, καταλήγουν άστεγοι ή σε εξαιρετικά ανεπαρκή καταλύματα. Όλα αυτά συμβαίνουν σε μια περίοδο όπου κατά την διάρκεια των τελευταίων οκτώ μηνών, οι ρατσιστικές επιθέσεις εναντίον προσφύγων, αιτούντων άσυλο και μεταναστών έχουν αυξηθεί σημαντικά.

Υπό το πρίσμα των ανωτέρω, η Διεθνής Αμνηστία εκφράζει επίσης βαθιά ανησυχία για την ακαταλληλότητα των εγκαταστάσεων υποδοχής και την συνολικά ανεπαρκή ικανότητά τους να φιλοξενήσουν τους αιτούντες άσυλο, περιλαμβανομένων των ασυνόδευτων παιδιών. Η οργάνωση θεωρεί ότι -παρά τη δημιουργία δύο νέων κέντρων υποδοχής στην Αθήνα η οποία έχει αναφερθεί- ο συνολικός αριθμός των διαθέσιμων κλινών παραμένει εξαιρετικά περιορισμένος σε σχέση με τις πραγματικές ανάγκες.

Η Διεθνής Αμνηστία παραμένει ανήσυχη για τα περιστατικά επαναπροωθήσεων. Για παράδειγμα, φαίνεται πως τον Σεπτέμβριο και Οκτώβριο του περασμένου έτους επτά αιτούντες άσυλο επιστράφηκαν δια της βίας στην Τουρκία σε διαφορετικές ημερομηνίες, αν και είχαν εκφράσει την επιθυμία να καταθέσουν αίτημα ασύλου, και παρά το γεγονός ότι το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες είχε ειδοποιήσει τις αρχές για τις προθέσεις τους.

Η Διεθνής Αμνηστία ανησυχεί βαθύτατα για τα συνεχιζόμενα σοβαρά εμπόδια στην πρόσβαση στις διαδικασίες ασύλου. Η οργάνωση έχει λάβει αναφορές ότι, κάθε Σάββατο έξω από τις πύλες της Αστυνομικής Διεύθυνσης Αλλοδαπών Αττικής στην Αθήνα, παρά τον πολύ υψηλό αριθμό των αιτούντων άσυλο που περιμένουν για να καταθέσουν τις αιτήσεις τους, οι αρχές στη Διεύθυνση Αλλοδαπών συνεχίζουν να παραλαμβάνουν μόνο πολύ μικρό αριθμό αιτήσεων από εκείνους που περιμένουν. Πολύ πρόσφατα, η Διεθνής Αμνηστία έλαβε αναφορές από τον πρόεδρο της αφγανικής κοινότητας στην Ελλάδα ότι τους τελευταίους δύο μήνες η αστυνομία στη Διεύθυνση Αττικής δεν έχει καταγράψει καμία αίτηση από τους αιτούντες άσυλο που περιμένουν έξω από το κτήριο, εκτός από τις πολύ λίγες περιπτώσεις εκείνων που είναι σε θέση να πληρώσουν δικηγόρο για να ετοιμάσει και να υποβάλει την αίτηση ασύλου. Η οργάνωση εκφράζει επίσης ανησυχία για τις πρόσφατες αναφορές της Μ.Κ.Ο. «Αίτημα» ότι η Διεύθυνση Αλλοδαπών αρνήθηκε να δεχθεί την υποβολή των αιτήσεων ασύλου από 25 αιτούντες άσυλο, οι οποίοι συνοδεύονταν από εκπροσώπους της προαναφερθείσας ΜΚΟ.

Παρόλο που η οργάνωση θεωρεί θετική εξέλιξη το ότι τέθηκε σε ισχύ νομοθεσία που προβλέπει τη δημιουργία της νέας αρχής ασύλου, παραμένει ανήσυχη για το γεγονός ότι οι οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει η Ελλάδα και το πάγωμα προσλήψεων στον δημόσιο τομέα μπορεί να επηρεάσουν την αποτελεσματική λειτουργία της. Επιπλέον, έως ότου η νέα υπηρεσία ασύλου ξεκινήσει τη λειτουργία, ο συνεχόμενος ρόλος της αστυνομίας ως της μόνης αρχής υπεύθυνης για την εξέταση σε πρώτο βαθμό των αιτημάτων για διεθνή προστασία συνεχίζει να αποτελεί αιτία ανησυχίας.

Η Διεθνής Αμνηστία έχει επίγνωση των οικονομικών δυσκολιών στην Ελλάδα, και των προκλήσεων που αντιμετωπίζει η χώρα λόγω των αυξημένων μικτών μεταναστευτικών ροών των τελευταίων ετών. Ωστόσο, η οργάνωση ανησυχεί για την αναφερθείσα αδυναμία των ελληνικών αρχών να κάνουν σωστή χρήση των πόρων που διατίθενται στην Ελλάδα από την ΕΕ έτσι ώστε να βοηθήσει παρέχοντας κατάλληλες συνθήκες υποδοχής για τους νεοαφιχθέντες και αξιολογώντας τις ανάγκες προστασίας τους.

Πληροφορίες

Στην απόφασή του για την υπόθεση του M.S.S. εναντίον Βελγίου και Ελλάδας, της 21ης ​​Ιανουαρίου 2011, η οποία αφορούσε έναν αφγανό αιτούντα άσυλο, τον MSS, τον οποίο οι βελγικές αρχές επέστρεψαν στην Ελλάδα βάσει του Κανονισμού «Δουβλίνο ΙΙ», το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έκρινε -μεταξύ άλλων- ότι η Ελλάδα δεν διαθέτει αποτελεσματικό σύστημα ασύλου. Ειδικότερα, το Δικαστήριο έκρινε ότι ο M.S.S. στερήθηκε αποτελεσματικής εξέτασης της αίτησής του για άσυλο, λόγω των σοβαρών διαρθρωτικών προβλημάτων στην ελληνική διαδικασία ασύλου. Το Δικαστήριο αποφάνθηκε επίσης ότι οι συνθήκες κράτησης του MSS και οι συνθήκες εξαθλίωσης υπό τις οποίες διέμενε στην Ελλάδα μετά την αποφυλάκισή του ισοδυναμούν με απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση, αντίστοιχα.

Τα ευρήματα της υπόθεσης M.S.S. διατυπώθηκαν εκ νέου από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (CJEU), με τις αποφάσεις που διατυπώθηκαν την 21η Δεκεμβρίου 2011. Σε δύο συνδεόμενες περιπτώσεις, το ΔΔΕΕ διαπίστωσε ότι οι αιτούντες άσυλο που μεταφέρονται στην Ελλάδα βάσει του Κανονισμού «Δουβλίνο ΙΙ» αντιμετωπίζουν σοβαρό κίνδυνο παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους.

Όπως χιλιάδες άλλοι Αιγύπτιοι, ο Amr Abdallah Al-Beheiry περιμένει να δικαιωθεί.
Έναν χρόνο μετά την «Επανάσταση της 25^ης Ιανουαρίου», αυτό φαίνεται πιο μακρινό από ποτέ.

Τον περασμένο Φεβρουάριο, η στρατονομία και ο στρατός χτύπησαν τον Amr Abdallah Al Beheiry και τον συνέλαβαν κατά τη διάρκεια διαμαρτυρίας στο Κάιρο. Μερικές ημέρες αργότερα, το στρατιωτικό δικαστήριο τον καταδίκασε σε πέντε χρόνια φυλάκιση για επίθεση σε δημόσιο υπάλληλο και παραβίαση της απαγόρευσης κυκλοφορίας.

Ο Amr Abdallah Al Beheiry δεν είχε καμία πιθανότητα δίκαιης δίκης. Η ακρόασή του διήρκεσε μόλις λίγα λεπτά. Το δικαστήριο δεν επέτρεψε στην οικογένεια ή τον δικηγόρο του να παραβρεθούν. Αντ ‘αυτού, το δικαστήριο επέλεξε τον δικηγόρο υπεράσπισης. Τώρα, το στρατιωτικό εφετείο δήλωσε ότι ο Amr Abdallah Al Beheiry θα δικαστεί ξανά από άλλο στρατιωτικό δικαστήριο.

Όσο για τον Maikel Nabil Sanad, ο στρατός παίζει με τη ζωή του. Έχει ήδη εκτίσει 10 μήνες στη φυλακή επειδή επέκρινε το στρατό. Οι ελπίδες της οικογένειάς του διαψεύσθηκαν, όταν, παρά τις επίσημες ανακοινώσεις, δεν αφέθηκε ελεύθερος. Δεν έπρεπε να καταδικαστεί εξαρχής.

Τα στρατιωτικά δικαστήρια δεν μπορούν να αποδώσουν δικαιοσύνη.

Τα στρατιωτικά δικαστήρια της Αιγύπτου παραβιάζουν βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, όπως το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη και το δικαίωμα προσφυγής σε ανώτερο δικαστήριο. Από την έναρξη των αναταραχών, έχουν δικάσει 12.000 και έχουν καταδικάσει περίπου 8.000 Αιγυπτίους πολίτες για εγκλήματα όπως “άσκηση βίας” ή για “παραβίαση της απαγόρευσης κυκλοφορίας”. Οι ποινές κυμαίνονται από μερικούς μήνες έως χρόνια στη φυλακή. Έχουν καταδικάσει ανθρώπους ακόμα και σε θάνατο.

Οι στρατιωτικοί ηγέτες της Αιγύπτου έχουν δηλώσει ότι θα απελευθερώσουν περίπου 2.000 ανθρώπους που κρατούνται έπειτα από στρατιωτικές δίκες. Ωστόσο, δεν έχουν δηλώσει πόσοι άνθρωποι παραμένουν ακόμα πίσω από τα κάγκελα. Ήρθε η ώρα να τερματιστούν μια για πάντα οι δίκες αυτές.

ΑΝΑΛΑΒΕ ΔΡΑΣΗ!

Απευθύνετε έκκληση στο Ανώτατο Συμβούλιο των Ενόπλων Δυνάμεων να τερματίσει τις στρατιωτικές δίκες πολιτών!

24 Ιανουαρίου 2012

 Αίγυπτος: Η απελευθέρωση του μπλόγκερ Μάικελ Ναμπίλ είναι το τέλος ενός μαρτυρίου

Με καθυστέρηση μηνών απελευθερώθηκε αιγύπτιος μπλόγκερ και κρατούμενος συνείδησης, του οποίου η δίκη ήταν κατάφωρα άδικη, δήλωσε σήμερα η Διεθνής Αμνηστία.

«Το τέλος του μαρτυρίου του Μάικελ Ναμπίλ στα χέρια του στρατιωτικού συμβουλίου θα έπρεπε να εορταστεί», δήλωσε η Χασίμπα Χατζ Σαχράουι, Αναπληρώτρια Διευθύντρια της Διεθνούς Αμνηστίας για τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική.

«Παρόλα αυτά, χάθηκαν 10 μήνες από τη ζωή του Μάικελ. Δεν θα έπρεπε ποτέ να είχε συλληφθεί. Πρέπει να ανακτήσει το λευκό ποινικό του μητρώο και να αποζημιωθεί για το μαρτύριό του».

«Κατά τη διάρκεια της δίκης του, οι αιγυπτιακές αρχές συμπεριφέρθηκαν χωρίς κανένα σεβασμό για τα δικαιώματά του. Κατά καιρούς έδιναν την εντύπωση ότι έπαιζαν με τη ζωή του, αφήνοντας την υγεία του να επιδεινωθεί τόσο άσχημα, που πολλοί φοβήθηκαν για τη ζωή του».

«Το Ανώτατο Συμβούλιο Ενόπλων Δυνάμεων (SCAF) θα έπρεπε να έχει απελευθερώσει τον Μάικελ Ναμπίλ εδώ και πολύ καιρό. Είναι ντροπή ότι, καθώς φαίνεται, το έκαναν τώρα, μόνο για να προσπαθήσουν να αποφύγουν την κριτική στην επέτειο της 25^ης Ιανουαρίου», προσέθεσε.

Μετά τη σύλληψη του μπλόγκερ στο σπίτι του, στο Κάιρο, στις 28 Μαρτίου, ένα στρατοδικείο τον καταδίκασε στις 10 Απριλίου σε φυλάκιση τριών ετών για την κριτική του στη χρήση βίας από τον αιγυπτιακό στρατό εναντίον διαδηλωτών στην Πλατεία Ταχρίρ, και την αντίρρησή του στη στρατιωτική θητεία.

Όταν ξεκίνησε απεργία πείνας, τον Αύγουστο, επιβιώνοντας μόνο με υγρά, το βάρος του έπεσε κατακόρυφα, ενώ οι αρχές των φυλακών του αρνήθηκαν τα απαιτούμενα φάρμακα προκειμένου να αντιμετωπίσει καρδιολογικά προβλήματα.

Κατά τη διάρκεια των δικών του, το στρατιωτικό δικαστήριο αρνήθηκε να αφήσει ελεύθερο τον Μάικελ Ναμπίλ Σάναντ έστω και προσωρινά, προκειμένου να δεχθεί ιατρική περίθαλψη.

Το Δεκέμβριο καταδικάστηκε σε φυλάκιση 2 ετών, σε επανάληψη της δίκης. Στις 21 Ιανουαρίου το SCAF ανακοίνωσε ότι θα του έδινε χάρη, όπως και σε περίπου 2.000  ακόμα κρατούμενους, που είχαν καταδικαστεί από στρατοδικεία.

Τον Αύγουστο το SCAF παραδέχθηκε ότι περίπου 12.000 πολίτες σε όλη τη χώρα είχαν δικαστεί από στρατοδικεία μετά από πολύ άδικες δίκες. Τουλάχιστον 13 έχουν καταδικασθεί σε θάνατο.

Η Διεθνής Αμνηστία δήλωσε ότι οι δίκες σε στρατοδικεία παραβιάζουν θεμελιώδεις προϋποθέσεις της ορθής απονομής δικαιοσύνης και της δίκαιης δίκης.

«Είναι συγκλονιστικό ότι περισσότεροι πολίτες έχουν δικαστεί ενώπιον στρατοδικείων υπό το SCAF σε ένα χρόνο, παρά κατά ολόκληρη τη τριακονταετή διακυβέρνηση του Μουμπάρακ», δήλωσε η Χασίμπα Χατζ-Σαχράουι.

24 Ιανουαρίου 2012

Νταβός: Στην οικονομική κρίση οι παγκόσμιοι ηγέτες
προστατεύουν τις επιχειρήσεις αντί των δικαιωμάτων

Η αποτυχία των κυβερνήσεων να ρυθμίσουν αποτελεσματικά τη λειτουργία των επιχειρήσεων έχει καταστροφικό αντίκτυπο στα δικαιώματα των πιο ευάλωτων ανθρώπων της κοινωνίας. προειδοποίησε σήμερα η Διεθνής Αμνηστία, εν όψει του Παγκοσμίου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός αυτή την εβδομάδα.

«Η οικονομική κρίση και ο τρόπος που έχουν επιλέξει οι κυβερνήσεις να την αντιμετωπίσουν, αποτελεί ξεκάθαρο κίνδυνο για τα δικαιώματα των ανθρώπων σε πολλές χώρες», δήλωσε ο Γενικός Γραμματέας της Διεθνούς Αμνηστίας, Salil Shetty. «Το Νταβός δεν έχει την πολυτέλεια να γίνει συγχαρητήρια λέσχη των πλουσίων και ισχυρών. Πρέπει να χρησιμοποιήσουμε αυτή την ευκαιρία για να αμφισβητήσουμε την ορθοδοξία των πολιτικών που εφαρμόζονται και να εξασφαλίσουμε ότι οι κυβερνήσεις θα αναλάβουν τις ευθύνες τους.»

Εταιρικές ατασθαλίες μπορούν να ανθίσουν από τις κυβερνητικές πολιτικές της απορύθμισης και της περιορισμένης εποπτείας. Στο πλαίσιο της επιδίωξης του κέρδους, τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα έχουν το ελεύθερο να δημιουργούν συστήματα που εκθέτουν τις πιο ευάλωτες ομάδες στην εκμετάλλευση, ενώ η εταιρική απληστία προηγείται της λογοδοσίας και της διαφάνειας.

«Οι περισσότερες κυβερνήσεις δεν βλέπουν τη σύνδεση μεταξύ οικονομικών συστημάτων, οικονομικής πολιτικής και ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ωστόσο, οπουδήποτε και εάν πάει κανείς σήμερα, μπορεί να δει ανθρώπους που έχουν χάσει τις δουλειές τους, τα σπίτια τους και παλεύουν για να εξασφαλίσουν ακόμα και την τροφή τους• δεν μπορεί λοιπόν παρά να δει και τον καταστροφικό αντίκτυπο στα βασικά δικαιώματα των ανθρώπων,» δήλωσε o Salil Shetty.

«Αντί να εξασφαλίσουν ότι οι πολιτικές τους προστατεύουν τα ανθρώπινα δικαιώματα, οι κυβερνήσεις υποχωρούν σε παλιές προσεγγίσεις και πελατειακές σχέσεις που θα οδηγήσουν σε μακροπρόθεσμες ανισότητες για γενιές. Πρόκειται για μια τεχνητή κρίση και οι λύσεις που προτείνονται από τις κυβερνήσεις επαναλαμβάνουν τις πλήρεις αποτυχίες του παρελθόντος.»

Οι κυβερνήσεις έχουν νομική υποχρέωση να εξετάζουν τον τρόπο με τον οποίο οι πολιτικές και τα προγράμματα που εφαρμόζουν πλήττουν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Στην πραγματικότητα, πολλές κυβερνήσεις δεν διεξάγουν ούτε τις στοιχειώδεις αξιολογήσεις του ενδεχόμενου αντίκτυπου των οικονομικών πολιτικών τους στα δικαιώματα.

Εκτιμάται ότι 50 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως έχουν πέσει στη φτώχια εξαιτίας της σημερινής κρίσης, ενώ 64 εκατομμύρια επιπλέον πιστεύεται ότι βρίσκονται σε κίνδυνο μέχρι το τέλος του 2011.

Οι κυβερνήσεις αποτυγχάνουν επανειλημμένα να ρυθμίσουν τον επιχειρηματικό τομέα, δείχνοντας εμπιστοσύνη στις ψεύτικες υποσχέσεις του για αυτορύθμιση, δημιουργώντας ένα τοξικό περιβάλλον που δείχνει ότι το ποτήρι ξεχειλίζει, ενώ οι άνθρωποι βγαίνουν στους δρόμους απαιτώντας να μπει ένα τέλος στη διαφθορά, την εταιρική απληστία και την αδικία.

«Ξανά και ξανά, η αποτυχία των επιχειρήσεων να αυτορυθμιστούν έχει ως αποτέλεσμα συγκλονιστικούς αριθμούς παραβιάσεων, αντιδεοντολογικής συμπεριφοράς και διαφθοράς. Αν μη τι άλλο, η οικονομική κρίση δείχνει το πόσο άσχημα μπορεί να εξελιχθεί η κατάσταση, αν αφεθεί χωρίς αποτελεσματική εποπτεία», δήλωσε ο Salil Shetty.

Διαμαρτυρίες, διαδηλώσεις και κοινωνική αναταραχή έχουν χρησιμοποιηθεί από τεράστια στρώματα κοινοτήτων ανά τον κόσμο για να τονίσουν τη δυσαρέσκειά τους με τις κυβερνήσεις και τις επιχειρήσεις, αλλά η απάντηση στις διαμαρτυρίες ήταν ανομοιογενής. Σε πολλές περιπτώσεις το επίκεντρο ήταν να σταματήσουν οι διαμαρτυρίες με οποιοδήποτε μέσο, όχι η αντιμετώπιση των νομίμων βαθύτερων θεμάτων.

«Στη μια χώρα μετά την άλλη, οι ενέργειες των κυβερνήσεων αφήνουν τους απλούς πολίτες να φέρουν το μεγαλύτερο βάρος των επιπτώσεων από την κρίση», δήλωσε o Salil Shetty. «Όμως οι άνθρωποι ενώνονται εις ένδειξη διαμαρτυρίας, ζητώντας πιο υπεύθυνες κυβερνήσεις -κυβερνήσεις που ρυθμίζουν αποτελεσματικά τη λειτουργία των επιχειρήσεων, σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα και παρέχουν πρόσβαση στη δικαιοσύνη όταν τα δικαιώματα έχουν παραβιαστεί.»

Η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις κυβερνήσεις, προκειμένου να ανακτήσουν τη νομιμοποίησή τους ως ηγετών, να διασφαλίσουν ότι οι αντιδράσεις τους στις διαμαρτυρίες θα σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα και ότι θα αντιμετωπίσουν τα βασικά ζητήματα που έχουν θέσει οι διαδηλωτές.

«Επιχειρήσεις και πολιτικοί αρχηγοί πρέπει να αναγνωρίσουν την ανάγκη νέας προσέγγισης που θα είναι δίκαιη και ολοκληρωμένη », δήλωσε ο Salil Shetty. «Αντί να εδραιώνουν το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών, πρέπει να υιοθετήσουν σχέδια ανάπτυξης που θα αντιμετωπίζουν αυτό το χάσμα. Πρέπει να τοποθετήσει τα δικαιώματα των ανθρώπων στον πυρήνα κάθε λύσης. Διαφορετικά, η πρόσφατη κοινωνική αναταραχή που εκτυλίσσεται σε χώρες ανά τον κόσμο δεν μπορεί παρά να είναι η αρχή.»

24 Ιανουαρίου 2012

 Αίγυπτος: Τα πολιτικά κόμματα δεσμεύονται να τερματίσουν την κατάσταση έκτακτης ανάγκης·  πολλά από αυτά δεν δεσμεύονται για τα δικαιώματα των γυναικών

Τα περισσότερα από τα μεγαλύτερα πολιτικά κόμματα της Αιγύπτου έχουν δεσμευτεί να υλοποιήσουν τη φιλόδοξη μεταρρύθμιση για τα ανθρώπινα δικαιώματα, στο πλαίσιο της μεταβατικής κατάστασης της χώρας. Ωστόσο, είτε έχουν στείλει ανάμικτα μηνύματα, είτε έχουν αρνηθεί κατηγορηματικά να προωθήσουν τον τερματισμό των διακρίσεων, την προστασία των δικαιωμάτων των γυναικών και την κατάργηση της θανατικής ποινής, δήλωσε σήμερα η Διεθνής Αμνηστία.

Εν όψει των κοινοβουλευτικών εκλογών που ξεκίνησαν το Νοέμβριο, η οργάνωση ζήτησε από τα πολιτικά κόμματα που συμμετείχαν στις εκλογές της Αιγύπτου να υπογράψουν ένα «μανιφέστο για τα ανθρώπινα δικαιώματα» με 10 βασικά μέτρα, προκειμένου να δηλώσουν με τον τρόπο αυτό ότι αντιμετωπίζουν με σοβαρότητα την επίτευξη ουσιαστικής μεταρρύθμισης στα ανθρώπινα δικαιώματα.

Η Διεθνής Αμνηστία έγραψε σε 54 πολιτικά κόμματα και επεδίωξε συναντήσεις με 15 από τα κυριότερα. Εννέα από αυτά ανταποκρίθηκαν στο μανιφέστο, είτε εξ ολοκλήρου, είτε για κάποιες από τις δεσμεύσεις. Άλλα τρία ανταποκρίθηκαν προφορικά. 

Το Κόμμα της Ελευθερίας και Δικαιοσύνης, το οποίο κέρδισε τις περισσότερες έδρες στη νέα Λαϊκή Συνέλευση, ήταν ένα από τα τρία κόμματα που δεν απάντησε ουσιαστικά, παρά τις μεγάλες προσπάθειες της Διεθνούς Αμνηστίας να ζητήσει τις απόψεις του. 

«Με την πρώτη συνεδρίαση του νέου κοινοβουλίου αυτή την εβδομάδα, είναι ενθαρρυντικό ότι τόσο πολλά από τα μεγάλα κόμματα ανταποκρίθηκαν και ήταν έτοιμα να υπογράψουν τις φιλόδοξες δεσμεύσεις για την αλλαγή ως προς την καταπολέμηση των βασανιστηρίων, την προστασία των δικαιωμάτων των κατοίκων παραγκουπόλεων και τη διασφάλιση δίκαιης δίκης», δήλωσε ο Philip Luther, προσωρινός Διευθυντής της Διεθνούς Αμνηστίας για τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική.

«Ωστόσο, είναι λυπηρό το γεγονός ότι αρκετά κόμματα αρνήθηκαν να δεσμευτούν για την ισότητα των δικαιωμάτων των γυναικών. Λίγες γυναίκες καταλαμβάνουν έδρες στο νέο κοινοβούλιο, και παραμένουν τεράστια τα εμπόδια στο δικαίωμα των γυναικών να παίζουν ολοκληρωμένο ρόλο στην πολιτική ζωή της Αιγύπτου.

«Προκαλούμε το νέο κοινοβούλιο να χρησιμοποιήσει την ευκαιρία του σχεδιασμού του νέου συντάγματος για να εγγυηθεί όλα αυτά τα δικαιώματα για όλους τους ανθρώπους στην Αίγυπτο. Ο ακρογωνιαίος λίθος πρέπει να είναι η απαγόρευση κάθε είδους διακρίσεων και η ισότητα των φύλων.»   

Ενώ τα μοναδικά κόμματα που υπέγραψαν όλες τις δεσμεύσεις που περιείχε το μανιφέστο ήταν το Αιγυπτιακό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα και η Λαϊκή Σοσιαλιστική Συμμαχία, σχεδόν και τα 12 κόμματα που απάντησαν συμφώνησαν στα 7 πρώτα σημεία του μανιφέστου.  

Τα σημεία αυτά περιελάμβαναν δεσμεύσεις για ατομικά και πολιτικά δικαιώματα. Ανάμεσα στις βασικές υποσχέσεις ήταν ο τερματισμός της τριακονταετούς κατάστασης έκτακτης ανάγκης, η καταπολέμηση των βασανιστηρίων, η προάσπιση της ελευθερίας της έκφρασης και του συνεταιρίζεσθαι, η διασφάλιση δίκαιης δίκης και η διερεύνηση παραβιάσεων που διαπράχθηκαν υπό τον Hosni Mubarak.

Επιπλέον, η Διεθνής Αμνηστία εξασφάλισε δεσμεύσεις από σχεδόν όλα τα κόμματα σχετικά με τα δικαιώματα των κατοίκων των παραγκουπόλεων και την κατοχύρωση οικονομικών, κοινωνικών και πολιτισμικών δικαιωμάτων για όλους τους Αιγυπτίους.   

 Επιφυλάξεις

Η όγδοη δέσμευση, που αφορούσε τον τερματισμό των διακρίσεων, υπογράφηκε από τα περισσότερα κόμματα, όμως, ορισμένα δήλωσαν ότι δεν μπορούν να υπογράψουν την έκκληση της Διεθνούς Αμνηστίας για τον τερματισμό των διακρίσεων με βάση το σεξουαλικό προσανατολισμό και το φύλο. Σχόλια εκ μέρους τουλάχιστον δυο κομμάτων ανέφεραν ότι το ζήτημα των διακρίσεων εις βάρος των Κοπτών, περιλαμβανομένης της οικοδόμησης εκκλησιών, έχει μεγαλοποιηθεί.    

Αρκετά κόμματα διατήρησαν επιφυλάξεις σχετικά με την ένατη δέσμευση, η οποία ζητούσε την προστασία των δικαιωμάτων των γυναικών -την παροχή δηλαδή στις γυναίκες ίσων δικαιωμάτων στο γάμο, το διαζύγιο, την επιμέλεια των παιδιών και την κληρονομιά. Ορισμένα κόμματα επικαλέστηκαν τον ισλαμικό νόμο προκειμένου να εξηγήσουν το λόγο για τον οποίο δεν δεσμεύονταν σε κάτι τέτοιο. 

Τα περισσότερα κόμματα εξέφρασαν επιφυλάξεις σχετικά με το 10^ο σημείο, το οποίο ζητούσε την κατάργηση της θανατικής ποινής, δηλώνοντας είτε ότι ερχόταν σε αντίθεση με το Ισλάμ, είτε ότι θα συνέχιζαν να μελετούν το ζήτημα. Ακόμα και τα δυο κόμματα που τείνουν προς την κατάργηση της θανατικής ποινής δήλωσαν ότι αποτελεί μακροπρόθεσμο στόχο, μη εφικτό τα επόμενα χρόνια.   

«Η πραγματική δοκιμασία για τα πολιτικά κόμματα θα είναι να μεταφράσουν αυτές τις δεσμεύσεις σε πρωτοβουλίες στο κοινοβούλιο, με στόχο την κατάργηση των κατασταλτικών νόμων της εποχής του Mubarak, τη μεταρρύθμιση της αστυνομίας και των υπηρεσιών ασφαλείας και την έγκριση νόμων για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τον τερματισμό των χρόνιων παραβιάσεων», δήλωσε ο Philip Luther. «Ένα από τα πρώτα μέτρα πρέπει να είναι η άρση της κατάστασης έκτακτης ανάγκης, που τόσο πολύ έχει επικριθεί.

«Γυναίκες και άνδρες συμμετείχαν μαζί στις διαμαρτυρίες και συνέβαλαν καθοριστικά στο κίνημα που ανέτρεψε τον Πρόεδρο Mubarak και οδήγησε σ’ αυτές τις εκλογές. Η στέρηση της ισότητας θα έσβηνε την ελπίδα ότι η Αίγυπτος εισέρχεται σε μια νέα εποχή σεβασμού των δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειας για όλους.»

 Οι 10 δεσμεύσεις του Μανιφέστου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για την Αίγυπτο της Διεθνούς Αμνηστίας είναι:

1. Τερματισμός της κατάστασης έκτακτης ανάγκης και μεταρρύθμιση στις δυνάμεις ασφαλείας
2. Τερματισμός της κράτησης χωρίς επικοινωνία με τον έξω κόσμο και καταπολέμηση των βασανιστηρίων
3. Εξασφάλιση δίκαιης δίκης
4. Προάσπιση των δικαιωμάτων της ελευθερίας του συνέρχεσθαι, του συνεταιρίζεσθαι και της έκφρασης
5. Έρευνα για τις παραβιάσεις του παρελθόντος
6. Εφαρμογή οικονομικών, κοινωνικών και πολιτισμικών δικαιωμάτων για όλους
7. Προάσπιση των δικαιωμάτων των ανθρώπων που ζουν σε παραγκουπόλεις
8. Τερματισμός των διακρίσεων
9. Προστασία των δικαιωμάτων των γυναικών
10. Κατάργηση της θανατικής ποινής

Περισσότερες πληροφορίες είναι διαθέσιμες στο : http://www.amnesty.org/en/news/pressure-egyptian-political-parties-deliver-25-january-expectations-2011-10-31 

Απαντήσεις από πολιτικά κόμματα της Αιγύπτου στο Μανιφέστο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για την Αίγυπτο:

Το Νοέμβριο η Διεθνής Αμνηστία έστειλε επιστολές σε 54 πολιτικά κόμματα, καλώντας τα να υπογράψουν το μανιφέστο. Η οργάνωση επεδίωξε συναντήσεις με τους αρχηγούς των 15 από τα μεγαλύτερα κόμματα το Νοέμβριο και το Δεκέμβριο. Ακολουθούν οι απαντήσεις που έλαβε: 

Αιγυπτιακό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα: Υπέγραψε και τις 10 δεσμεύσεις, αλλά δήλωσε ότι είναι πρόωρο να αναμένεται η κατάργηση της θανατικής ποινής χωρίς τη λαϊκή υποστήριξη. 

Λαϊκή Σοσιαλιστική Συμμαχία: Υπέγραψε και τις 10 δεσμεύσεις, αλλά δήλωσε ότι είναι πρόωρο να αναμένεται η κατάργηση της θανατικής ποινής χωρίς τη λαϊκή υποστήριξη. 
 
Κόμμα Νεολαίας Αιγύπτου: Έστειλε επιστολή με το υπογεγραμμένο μανιφέστο, δηλώνοντας τη δέσμευσή του για τα ανθρώπινα δικαιώματα γενικότερα, αλλά χωρίς να αναφέρει λεπτομέρειες σχετικά με τις 10 δεσμεύσεις. 

Νέο Κόμμα Al Wafd: Υπέγραψε με εξαίρεση την κατάργηση της θανατικής ποινής. 
  
Κόμμα Δημοκρατικό Μέτωπο: Υπέγραψε με εξαίρεση την κατάργηση της θανατικής ποινής. 

Κόμμα Μεταρρύθμισης και Ανάπτυξης: Υπέγραψε με εξαίρεση την κατάργηση της θανατικής ποινής. 

 Κόμμα Al Karama: Συμφώνησε προφορικά σε όλες τις δεσμεύσεις με εξαίρεση την κατάργηση της θανατικής ποινής. 

Κόμμα Al Nour: Συμφώνησε προφορικά σε όλες τις δεσμεύσεις με εξαίρεση την κατάργηση της θανατικής ποινής και την προστασία των δικαιωμάτων των γυναικών. 
 
Κόμμα Φρουροί της Επανάστασης: Έστειλε επιστολή συμφωνώντας με το μανιφέστο, με εξαίρεση την κατάργηση της θανατικής ποινής και την προστασία των δικαιωμάτων των γυναικών, δηλώνοντας ότι σε τέτοια ζητήματα ακολουθούν τις κατευθύνσεις των θρησκευτικών θεσμών Al-Azhar. 
  
Κόμμα Αιγυπτιακή Απελευθέρωση: Υπέγραψε με εξαίρεση την κατάργηση της θανατικής ποινής και την προστασία των δικαιωμάτων των γυναικών, τονίζοντας την αντίθεσή της στη Σύμβαση για την Εξάλειψη Όλων των Μορφών Διακρίσεων εναντίον των Γυναικών (CEDAW)· συμφώνησε να δεσμευτεί για τη διασφάλιση της προστασίας από διακρίσεις, με εξαίρεση τις διακρίσεις για λόγους σεξουαλικού προσανατολισμού.

Κόμμα Al-Wasat (Κέντρο): Υπέγραψε, αλλά εξέφρασε έντονες επιφυλάξεις σχετικά με την κατάργηση της θανατικής ποινής, την προστασία των δικαιωμάτων των γυναικών και του τερματισμού των διακρίσεων. Εξέφρασε επιφυλάξεις ως προς τη διασφάλιση της προστασίας από διακρίσεις βάσει του σεξουαλικού προσανατολισμού και των ίσων δικαιωμάτων για Μουσουλμάνους και Κόπτες στην οικοδόμηση λατρευτικών χώρων. 

Κόμμα Αιγυπτιακή Επανάσταση: Εκπρόσωποι του κόμματος εξέφρασαν ανησυχίες σε συνάντηση σχετικά με την ανάγκη για «ασφάλεια» και την υποχρέωση να σεβαστούν τις «ισλαμικές αξίες», δικαιολογώντας την συνέχιση της κατάστασης έκτακτης ανάγκης, αν και δεσμεύτηκαν για την καταπολέμηση των βασανιστηρίων. Δήλωσαν επίσης ότι η ελευθερία της έκφρασης, του συνεταιρίζεσθαι και του συνέρχεσθαι ήταν σημαντικές, αλλά μόνο όταν δεν «απειλούν τη δημόσια ασφάλεια». Ανέφεραν ότι τα δικαιώματα των γυναικών δεν πρέπει να έρχονται σε αντίθεση με τη θρησκεία και ότι οι διακρίσεις εις βάρος των Κοπτών είναι ένα ζήτημα που έχει μεγαλοποιηθεί. Το κόμμα δεν εξέφρασε επιφυλάξεις για άλλες δεσμεύσεις. 

Κόμμα Ελεύθεροι Αιγύπτιοι: Δεν απάντησε στην πρόσκληση για συνάντηση, ούτε έκανε σχόλια για το μανιφέστο. 

Κόμμα Ελευθερία και Δικαιοσύνη: Δεν απάντησε στην πρόσκληση για συνάντηση, ούτε έκανε σχόλια για το μανιφέστο. Η Διεθνής Αμνηστία δεν έλαβε ουσιαστική απάντηση στην τελευταία της προσπάθεια να επικοινωνήσει μαζί τους τον Ιανουάριο του 2012. 

Κόμμα Δικαιοσύνη: Δεν απάντησε στην πρόσκληση για συνάντηση ούτε έκανε σχόλια για το μανιφέστο.

Γραφείο Τύπου και Προβολής

23 Ιανουαρίου 2012

Τα ευρήματα του Αραβικού Συνδέσμου για τη Συρία πιέζουν τον ΟΗΕ να δράσει

Αποδεικτικά στοιχεία για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που τεμηριώθηκαν από την αποστολή παρατηρητών του Αραβικού Συνδέσμου ενισχύουν το κάλεσμα της διεθνούς κοινότητας να αντιμετωπίσει την επιδείνωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της κατάστασης ασφάλειας στη χώρα, δήλωσε σήμερα η Διεθνής Αμνηστία.

Τις πρώτες τέσσερις εβδομάδες των εργασιών τους, οι παρατηρητές της αποστολής υπέβαλαν αναφορά από έρευνα πεδίου στον Αραβικό Σύνδεσμο, στην οποία αναφέρεται ότι παρέθεσαν σαφή αποδεικτικά στοιχεία για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων εκ μέρους της κυβέρνησης της Συρίας, που συμφωνούν με τα ευρήματα της Διεθνούς Αμνηστίας. Το πλήρες κείμενο της έκθεσης δεν έχει δημοσιευτεί.

«Η αναφορά της αποστολής του Αραβικού Συνδέσμου έχει ενισχύσει την υπόθεση ότι η διεθνής κοινότητα πρέπει να αναλάβει ενεργό δράση για τον τερματισμό των σοβαρών παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων που έχουν διαπραχθεί στη Συρία από τον περασμένο Μάρτιο,» δήλωσε η Ann Harrison, προσωρινή Αναπληρώτρια Διευθύντρια της Διεθνούς Αμνηστίας για τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική.

«Τα επιχειρήματα των χωρών που έχουν εμποδίσει τη δράση για τη Συρία στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ηχούν όλο και πιο απατηλά -το Συμβούλιο Ασφαλείας πρέπει τώρα να ανταποκριθεί αποτελεσματικά παραπέμποντας την κατάσταση στη Συρία στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο.»

Ανάμεσα στις τρέχουσες ανησυχίες για τα ανθρώπινα δικαιώματα που επικαλέστηκαν οι παρατηρητές του Αραβικού Συνδέσμου ήταν η υπερβολική χρήση βίας εκ μέρους των συριακών δυνάμεων ασφαλείας εναντίον διαδηλωτών, καθώς και οι συνεχιζόμενες αναφορές βασανισμών των κρατουμένων.

Σε ομιλία του σχετικά με τα ευρήματα, ο Γενικός Γραμματέας του Αραβικού Συνδέσμου, Nabil El Araby, δήλωσε ότι οι παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων της κυβέρνησης του Προέδρου Bashar al Assad οδήγησε ορισμένα μέλη της αντιπολίτευσης να πάρουν τα όπλα, προκαλώντας φόβους για πιθανό εμφύλιο πόλεμο.

Στην αναφορά αναφέρεται κάποια πρόοδος στη παραχώρηση περιορισμένης πρόσβασης στα μέσα ενημέρωσης και η απελευθέρωση ορισμένων φυλακισμένων που κρατούνταν σε σχέση με τις πολυάριθμες διαμαρτυρίες που ξεκίνησαν το Μάρτιο του 2011.

Ο Αραβικός Σύνδεσμος φέρεται ότι έχει αποκτήσει τους καταλόγους όσων κρατήθηκαν ή εξαφανίστηκαν και καλεί την κυβέρνηση να απελευθερώσει όσους κρατούνται ακόμα και να αποσαφηνίσει την κατάσταση όσων έχουν εξαφανιστεί.

Η Διεθνής Αμνηστία καλεί τον Αραβικό Σύνδεσμο να προωθήσει την πλήρη αναφορά από την έρευνά της και τους καταλόγους όσων έχουν κρατηθεί και εξαφανιστεί, καθώς και οποιοδήποτε άλλο τεκμήριο των παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στην Ανεξάρτητη Διεθνή Εξεταστική Επιτροπή για την Αραβική Δημοκρατία της Συρίας, η οποία αναμένεται να υποβάλει έκθεση στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ το Μάρτιο.

«Το αληθινό μέτρο της επιτυχίας της αποστολής παρατηρητών θα εξαρτηθεί από το αν τα ευρήματά της θα παρακινήσουν επιτυχώς τη διεθνή κοινότητα να αντιμετωπίσει τις τρέχουσες σοβαρές ανησυχίες για τα ανθρώπινα δικαιώματα στη Συρία,», δήλωσε η Ann Harrison.

Ο Αραβικός Σύνδεσμος κάλεσε επίσης τις συριακές αρχές και την αντιπολίτευση να ξεκινήσουν μέσα σε δυο εβδομάδες σοβαρό πολιτικό διάλογο σχετικά με ζητήματα, συμπεριλαμβανομένου του σχηματισμού μιας κυβέρνησης εθνικής ενότητας, της αποκατάστασης της ασφάλειας και της αναδιοργάνωσης της αστυνομίας.

Επίσης, ζήτησε από την οποιαδήποτε κυβέρνηση εθνικής ενότητας ,τη σύσταση μιας ανεξάρτητης εξεταστικής επιτροπής για να ερευνά τις παραβιάσεις εις βάρος του συριακού λαού και την εξασφάλιση της δικαιοσύνης.

Οι συριακές αρχές απέρριψαν την πρόταση αυτή.

«Κάθε πολιτικό σχέδιο για τον τερματισμό της βίας στη Συρία πρέπει να περιλαμβάνει σαφείς μηχανισμούς για λογοδοσία,», δήλωσε η Ann Harrison.

13 Ιανουαρίου 2012

 Ένα χρόνο μετά, οι Τυνήσιοι εξακολουθούν

να περιμένουν μεταρρύθμιση για τα ανθρώπινα δικαιώματα

Η προσωρινή κυβέρνηση της Τυνησίας δεν έχει παραδώσει ακόμα την ολοκληρωμένη μεταρρύθμιση για τα ανθρώπινα δικαιώματα, την οποία ζητούσαν οι διαδηλωτές πριν ένα χρόνο, δήλωσε σήμερα η Διεθνής Αμνηστία.

Ένα χρόνο αφότου ο Πρόεδρος Zine al Abidine Ben Ali διέφυγε από τη χώρα, οι αρχές έχουν κάνει κάποια θετικά πρώτα βήματα, υπογράφοντας , μεταξύ άλλων, συνθήκες  για θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και επιτρέποντας περισσότερη ελευθερία στα μέσα ενημέρωσης και στις οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Ωστόσο, η Διεθνής Αμνηστία δήλωσε ότι οι δυνάμεις ασφαλείας της χώρας εξακολουθούν σε μεγάλο βαθμό να μη λογοδοτούν και τα θύματα παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ακόμα περιμένουν την απονομή δικαιοσύνης.

«Έχουν υπάρξει κάποιες ενθαρρυντικές ενδείξεις από την προσωρινή κυβέρνηση στην κατεύθυνση της μεταρρύθμισης για τα ανθρώπινα δικαιώματα», δήλωσε ο Hassiba Hadj Sahraoui, Αναπληρωτής Διευθυντής της Διεθνούς Αμνηστίας για τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική. «Αλλά για πολλούς Τυνήσιους ο ρυθμός των αλλαγών είναι πολύ αργός.»

«Μέχρι να δούμε ένα νέο σύνταγμα που θα διασφαλίζει θεμελιώδη δικαιώματα, λογοδοσία για παραβιάσεις και εγκαθίδρυση του κράτους δικαίου είναι πολύ νωρίς το να πούμε αν υπάρχει η πολιτική βούληση για πραγματική αλλαγή στα ανθρώπινα δικαιώματα.»

Ανησυχίες

Η Διεθνής Αμνηστία δήλωσε ότι μια ριζική αλλαγή στις δυνάμεις ασφαλείας θα έπρεπε να αποτελεί άμεση προτεραιότητα για τις αρχές το 2012.

 Το Μάρτιο του 2011το Υπουργείο Κρατικής Ασφάλειας (DSS), υπεύθυνο για χρόνια παραβιάσεων υπό το καθεστώς του Μπεν Αλί, καταργήθηκε. Ωστόσο υπάρχουν φόβοι ότι τα μέλη αυτών των δυνάμεων έχουν απλώς ενσωματωθεί σε άλλες δυνάμεις ασφαλείας, οι οποίες παραμένουν αδιαφανείς και ασύδοτες.

Η Διεθνής Αμνηστία έχει καταγράψει αρκετά περιστατικά από την παραίτηση του Μπεν Αλί, όπου διαδηλώσεις και καθιστικές διαμαρτυρίες διαλύθηκαν με τη βία και διαδηλωτές ξυλοκοπήθηκαν.

Η οργάνωση κάλεσε την κυβέρνηση της Τυνησίας να δημοσιοποιήσει σαφείς οδηγίες σχετικά με τη χρήση βίας και να συγκροτήσει ένα ανεξάρτητο όργανο για να εποπτεύει το έργο των δυνάμεων ασφαλείας.

Η οργάνωση δήλωσε ακόμα ότι η κυβέρνηση δεν ανταποκρίθηκε επαρκώς στις απαιτήσεις για την απονομή δικαιοσύνης για παλαιότερες παραβιάσεις, τόσο κατά τη διάρκεια της εξέγερσης, όσο και της καταστολής των προηγούμενων 23 χρόνων.  

Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, το Δεκέμβριο του 2010 και τον Ιανουάριο του 2011, τουλάχιστον 300 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και 700 τραυματίστηκαν σοβαρά κατά τη διάρκεια της εξέγερσης.

Ενώ ο Μπεν Αλί και τα μέλη της οικογένειάς του δικάστηκαν τον Ιούνιο -ορισμένοι ερήμην- για διαφθορά και άλλες κατηγορίες, οι Τυνήσιοι έπρεπε να περιμένουν μέχρι το Νοέμβριο για να δουν τον Μπεν Αλί να δικάζεται, πάλι ερήμην, μαζί με περίπου 30 άλλους ανώτερους αξιωματούχους, για τη δολοφονία διαδηλωτών. Ο Μπεν Αλί παραμένει ασύλληπτος στη Σαουδική Αραβία παρόλες τις προσπάθειες των αρχών της Τυνησίας να εξασφαλίσουν την έκδοσή του.

Μια διερευνητική επιτροπή για παραβιάσεις κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων δεν έχει ακόμα παρουσιάσει την αναφορά της και και σε λίγους από τους δράστες έχουν ασκηθεί διώξεις.

Ορισμένοι υψηλόβαθμοι αξιωματικοί ασφαλείας που κατηγορούνται για παραβιάσεις  αρχικά αρνήθηκαν την ανάκριση, και, αν και οι έρευνες σε μερικές περιπτώσεις είχαν ξεκινήσει από πολιτικά δικαστήρια, κάποιοι δικαστές αποδείχθηκαν απρόθυμοι ή ανίκανοι να διενεργήσουν ολοκληρωμένες και ανεξάρτητες έρευνες.

Οι οικογένειες αυτών που σκοτώθηκαν ή τραυματίστηκαν από κυβερνητικές δυνάμεις δήλωσαν στη Διεθνή Αμνηστία ότι πολλοί από τους φερόμενους ως δράστες παραμένουν ελεύθεροι και μάλιστα ορισμένοι έχουν προαχθεί.

«Αν η κυβέρνηση αντιμετωπίζει με σοβαρότητα την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την καθιέρωση του κράτους δικαίου, δεν μπορεί να παρακάμπτει την αλήθεια και την απονομή της δικαιοσύνης στις οικογένειες αυτών που σκοτώθηκαν ή τραυματίστηκαν, ούτε και την απόδοση ευθυνών,» δήλωσε ο Hassiba Hadj-Sahraoui.

Θετικά βήματα

Η Διεθνής Αμνηστία δήλωσε ότι η απόφαση των τυνησιακών αρχών να υπογράψουν μια σειρά συνθηκών για θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα το 2011 ήταν ένα θετικό βήμα.

Το προηγούμενο έτος, η Τυνησία έγινε μέλος του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου και απέσυρε τις επιφυλάξεις της για τη Σύμβαση για την Εξάλειψη όλων των μορφών διακρίσεων κατά των γυναικών.

Όμως πολλές γυναίκες εξέφρασαν ανησυχίες ότι κατά την πολιτική μετάβαση βρέθηκαν στο περιθώριο από τα πολιτικά κόμματα, τα οποία προωθούσαν κυρίως άνδρες ως βασικούς τους υποψηφίους στις εκλογές.

Σχετικά με άλλες θετικές εξελίξεις , πολιτικοί κρατούμενοι και κρατούμενοι συνείδησης που είχαν κρατηθεί πριν την εξέγερση αφέθηκαν ελεύθεροι και η συστηματική παρενόχληση και οι περιορισμοί των πρώην πολιτικών κρατουμένων από δυνάμεις ασφαλείας σταμάτησαν. Ωστόσο, δεν έχει τεθεί σε εφαρμογή ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα αποκατάστασης και επανένταξης.

Μετά την εξέγερση, οι οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων μπόρεσαν να συναντώνται ελεύθερα για πρώτη φορά. Ο Τυνησιακός Σύνδεσμος για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα πραγματοποίησε το Σεπτέμβριο το πρώτο ετήσιο συνέδριο σε περισσότερο από μια δεκαετία, εκδήλωση στην οποία παρευρέθηκεο προσωρινός Πρωθυπουργός.

Μετά τις εκλογές του Οκτωβρίου σχηματίστηκε η νέα κυβέρνηση συνεργασίας. Ο Moncef Marzouki, ακτιβιστής ανθρωπίνων δικαιωμάτων και πρώην κρατούμενος συνείδησης της Διεθνούς Αμνηστίας, είναι ο προσωρινός πρόεδρος της χώρας.

Σε μια συνάντηση με την τυνησιακή κοινωνία των πολιτών, ο Moncef Marzouki υπέγραψε τη Διακήρυξη της Διεθνούς Αμνηστίας για Αλλαγή, δεσμευόμενος να διατηρήσει 10 βασικά μέτρα για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Νέο σύνταγμα

Η οργάνωση δήλωσε ότι η διαμόρφωση του νέου συντάγματος ήταν μια βασική ευκαιρία να ενσωματωθούν τα ανθρώπινα δικαιώματα στους θεσμούς της χώρας, και απηύθυνε έκκληση να κατοχυρώσει το νέο έγγραφο την αρχή της μη διάκρισης και την ανεξαρτησία της δικαστικής εξουσίας.

«Η Εθνική Συντακτική Συνέλευση έχει μεγάλη ευθύνη τώρα να συγκρουστεί με τις καταχρήσεις του παρελθόντος και να διασφαλίσει τα ανθρώπινα δικαιώματα που κατοχυρώνονται από το Σύνταγμα», δήλωσε ο Hassiba Hadj Sahraoui. “Πρέπει να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία της εκπόνησης του νέου συντάγματος για τη διασφάλιση της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ισότητας ενώπιον του νόμου.»

«Οι Τυνήσιοι δεν θα ικανοποιηθούν με τμηματικές μεταρρυθμίσεις. Βασικό κριτήριο θα είναι η ικανότητα των αρχών να αντεπεξέλθουν στα οικονομικά και κοινωνικά δικαιώματα, με όλες τις προκλήσεις που αντιπροσωπεύουν»

Ιστορικό

Η υπηρεσιακή κυβέρνηση επικύρωσε βασικές διεθνείς συνθήκες για τα ανθρώπινα δικαιώματα το 2011, συμπεριλαμβανομένων:

·        του Προαιρετικού Πρωτοκόλλου στο Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα.

·        του Προαιρετικού Πρωτοκόλλου στη Σύμβαση κατά των Βασανιστηρίων και άλλων τρόπων σκληρής, απάνθρωπης και ταπεινωτικής μεταχείρισης ή τιμωρίας.

·       της Διεθνούς Σύμβασης για την Προστασία Όλων των Ατόμων από τις εξαναγκαστικές εξαφανίσεις

 ·       οι αρχές έχουν αποσύρει συγκεκριμένες επιφυλάξεις ως προς τη Σύμβαση για την Εξάλειψη όλων των Μορφών Διακρίσεων κατά των Γυναικών (CEDAW); και

·         Η Τυνησία έγινε το 116ο συμβαλλόμενο κράτος του Καταστατικού της Ρώμης για το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο τον Ιούλιο του 2011.

Σημειώσεις για τους συντάκτες

·        Οι προτάσεις της Διεθνούς Αμνηστίας για την Τυνησία σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα περιελήφθησαν στην Ατζέντα που κυκλοφόρησε μετά την πτώση του Μπεν Αλί.

Πολλά μπράβο πρέπουν σε όλους όσους συμμετείχαν φέτος στον Παγκόσμιο Μαραθώνιο Γραμμάτων. Σε 80 χώρες, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι απ’ όλο τον κόσμο ενώθηκαν για να απαιτήσουν να γίνονται σεβαστά, να προστατεύονται και να εκπληρώνονται τα ανθρώπινα δικαιώματα. Γράψατε γράμματα, υπογράψατε εκκλήσεις, στείλατε μηνύματα και λάβατε δράση με πολλούς άλλους τρόπους. Το αποτέλεσμα ήταν η κινητοποίηση 1.294.788 ανθρώπων!

Στην Ελλάδα, μαζί με εσάς, έδωσαν τη φωνή τους σε 6 ακτιβιστές από όλο τον κόσμο, οι οποίοι αγωνίζονται για την ελευθερία της έκφρασης, οι ηθοποιοί Βίκυ Βολιώτη, Βλαδίμηρος Κυριακίδης, Δημήτρης Πιατάς και Γιάννης Στάνκογλου, παρέα με τον Μανώλη Κυπραίο, σε μια συγκινητική εκδήλωση στον ΙΑΝΟ στις 3 Δεκεμβρίου. Από εκεί δόθηκε το σύνθημα, και μέχρι τις 17 Δεκεμβρίου η ανταπόκριση των ακτιβιστών μας ήταν τεράστια! Αποτέλεσμα των προσπαθειών τους τα 5076 γράμματα και υπογραφές που έχουν σταλεί μέχρι στιγμής. Δείτε φωτογραφίες από δράσεις σε όλη την Ελλάδα εδώ.

Στον Καναδά, οι Καταρράκτες του Νιαγάρα φωταγωγήθηκαν με κίτρινο χρώμα στις 10 Δεκεμβρίου, ενώ φίλοι και υποστηρικτές της Διεθνούς Αμνηστίας μαζεύτηκαν μπροστά κρατώντας φαναράκια με τα πρόσωπα των ανθρώπων για τους οποίους έκαναν δράση.

Στην Αυστρία, δεκάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στην κεντρική πλατεία της Βιέννης Michael, κρατώντας φαναράκια με τα πρόσωπα των περιπτώσεων του Παγκοσμίου Μαραθωνίου Γραμμάτων.

Στην Accra της Γκάνας, προβλήθηκε σε κεντρικό σημείο της πόλης, στο Kwame Nkrumah Circle, το πορτραίτο μιας ατομικής περίπτωσης της εκστρατείας.

Στην Ισπανία διοργανώθηκαν 24ωροι Μαραθώνιοι Γραμμάτων σε 50 πόλεις. Και τα παραδείγματα είναι πολύ περισσότερα… Δείτε φωτογραφίες από όλο τον κόσμο εδώ.

Πέρυσι καταφέραμε και αλλάξαμε τις ζωές ανθρώπων. Μετά από τη δράση της Διεθνούς Αμνηστίας τον Δεκέμβριο του 2010, ο πατέρας Alejandro Solalinde Guerra, υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των μεταναστών στο Μεξικό, μπορεί πλέον να αφοσιωθεί στο έργο του. Η κοινότητα Ρομά της Miercurea Ciuc, στην κεντρική Ρουμανία, κατακλύσθηκε από τα μηνύματα των ακτιβιστών της Διεθνούς Αμνηστίας, κάτι που τους έδωσε κουράγιο: «Σας ευχαριστούμε! Έχουμε ήδη λάβει εκατοντάδες γράμματα και μας περιμένουν ακόμη περισσότερα στο ταχυδρομείο».

Φέτος ελπίζουμε σε ακόμη περισσότερα!

ΡΩΣΙΑ: ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ALEKSEI SOKOLOV

Ο Aleksei Sokolov, έχοντας έρθει ο ίδιος αντιμέτωπος με την αυθαιρεσία στη χώρα του και έχοντας προσπαθήσει να βρει δικαιοσύνη, χωρίς αποτέλεσμα, αναδείχτηκε ως υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και βοήθησε στην υπεράσπιση των νόμιμων συμφερόντων εκείνων που στερούνται την ελευθερία τους. Τον Μάιο του 2010, καταδικάστηκε σε 5 χρόνια φυλάκιση, ενώ η καταδίκη του βασίστηκε εξ’ ολοκλήρου στις αντικρουόμενες μαρτυρίες καταδικασμένων κρατούμενων. Εστάλη στο Krasnoyarsk, μακριά από τους δικούς του ανθρώπους, για να εκτίσει την ποινή του και όταν πέθαναν οι γονείς του δεν του επετράπη  να πάει στην κηδεία. Ένα βουνό από γράμματα συμπαράστασης σε εκείνον και την οικογένειά του τον βοήθησαν τις δύσκολες στιγμές. «Όταν λαμβάνεις τόση υποστήριξη, όλα τα προβλήματα της μοίρας ξεθωριάζουν και ξέρεις ότι αυτές οι δυσκολίες που συναντάς στη ζωή σου είναι προσωρινές», είπε χαρακτηριστικά στο γράμμα που έστειλε ο Aleksei στη Διεθνή Αμνηστία. Τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, παρόλο που η ποινή του εξακολουθεί να ισχύει, το καθεστώς της κράτησής του έχει αλλάξει..

ΒΙΕΤΝΑΜ: ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΘΗΚΕ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ

Στις αρχές του Δεκεμβρίου, απελευθερώθηκε ο Truong Quoc Huy, οκτώ μήνες πριν ολοκληρώσει την ποινή του. Ο Truong Quoc Huy είχε συλληφθεί σε ένα internet café, στις 18 Αυγούστου του 2006, με την κατηγορία  πως έκανε προπαγάνδα εναντίον του καθεστώτος. Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχουν περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την απελευθέρωσή του. Σύμφωνα με την ποινή του, τώρα θα πρέπει να παραμείνει σε κατ’ οίκον περιορισμό για τρία χρόνια.

.

ΒΟΡΕΙΑ ΚΟΡΕΑ: ΕΠΑΝΑΠΑΤΡΙΣΤΗΚΕ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΚΡΑΤΗΘΕΙ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ YODOK

Το γραφείο των Ηνωμένων Εθνών του Ύπατου Αρμοστή για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (OHCHR) στη Νέα Υόρκη δέχτηκε τον επαναπατρισμό της οικογένειας του Oh Kil Nam. Η σύζυγος και οι κόρες του Oh είχαν μεταφερθεί στο στρατόπεδο πολιτικών κρατουμένων Yodok το 1987, όταν ο Οh είχε ζητήσει άσυλο από τη Δανία, ως πολιτικός πρόσφυγας.

ΟΥΖΜΠΕΚΙΣΤΑΝ: ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΘΗΚΕ ΕΝΕΡΓΟ ΜΕΛΟΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ

Στις 17 Νοεμβρίου, απελευθερώθηκε στο Ουζμπεκιστάν ο Norboi Kholzhigitov, ωστόσο ο συναγωνιστής του, Khabibulla Akpulatov, παραμένει ακόμη στη φυλακή. Ο Norboi Kholzhigitov, αγρότης, και ο Khabibulla Akpulatov, δάσκαλος, κατάγονται από την περιοχή Samarkand, στο νοτιοανατολικό Ουζμπεκιστάν, όπου και οι δύο ήταν ενεργά μέλη της Κοινότητας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Ουζμπεκιστάν (HRSU). Το 2005, οι δύο άνδρες είχαν παραπονεθεί για τη διαφθορά του επικεφαλής του τοπικού αγροτικού συνεταιρισμού και συνελήφθησαν με την κατηγορία της συκοφαντικής δυσφήμισης. Αφού είχαν υποστεί κακομεταχείριση κατά τη διάρκεια της κράτησής τους πριν τη δίκη, και αφού ακολούθησε άδικη δίκη, ο Norboi Kholzhigitov καταδικάστηκε σε δέκα χρόνια φυλακή και ο Khabibulla Akpulatov σε έξι. Μετά από πέντε χρόνια στη φυλακή, και οι δύο άνδρες υποφέρουν από την υγεία τους και χρειάζονται ιατρική παρακολούθηση. Όταν ο γιος του Khabibulla Akpulatov, Yuldosh, τον επισκέφθηκε στη φυλακή πρόσφατα, είπε ότι έχει σοβαρά προβλήματα υγείας. Η Διεθνής Αμνηστία ζητά την άμεση απελευθέρωση και του Khabibulla Akpulatov.

ΙΡΑΝ: ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΘΗΚΕ Η MARYAM BAHREMAN

Η ακτιβίστρια των δικαιωμάτων των γυναικών και μία από τα βασικά στελέχη της «Εκστρατείας για την Ισότητα», Maryam Bahreman, απελευθερώθηκε από τις φυλακές Shiraz με εγγύηση. Σύμφωνα με πληροφορίες, υπάλληλοι του υπεύθυνου Υπουργείου αρνήθηκαν να την αφήσουν ελεύθερη. Μετά την σύλληψή της στις 11 Μαΐου μεταφέρθηκε από το κέντρο κράτησης Νο.100 στο Shiraz στις γυναικείες φυλακές της πόλης. Στις 4 και 5 Ιουλίου, η Maryam Bahreman ανακρίθηκε ενώπιον του εισαγγελέα. Της απαγγέλθηκαν κατηγορίες για τα παρακάτω αδικήματα: «δράση κατά της ασφάλειας του έθνους», «προπαγάνδα ενάντια στο σύστημα», «διάδοση ψευδών πληροφοριών», «συμμετοχή σε διαδηλώσεις» και «προσβολή του Ανώτατου Ηγέτη». Η απόφαση, που δεν εφαρμόσθηκε αμέσως, ήταν να αφεθεί ελεύθερη με εγγύηση. Πρώτα όμως μεταφέρθηκε στις φυλακές Evin της Τεχεράνης και έπειτα από μερικές μέρες επέστρεψε πίσω στις φυλακές Shiraz, οπότε και απελευθερώθηκε.

ΣΥΡΙΑ: ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΘΗΚΕ ΑΚΤΙΒΙΣΤΗΣ

Ο Kamal al-Labwani, ο οποίος είχε καταδικαστεί σε 15χρονη φυλάκιση μετά από άδικη δίκη, αφέθηκε ελεύθερος το πρωί της 15ης Νοεμβρίου και επέστρεψε στην οικογένειά του, στην πόλη al-Zababdeh κοντά στη Δαμασκό. Η Διεθνής Αμνηστία θεώρησε τον Kamal al-Labwani κρατούμενο συνείδησης, από την πρώτη στιγμή της κράτησής του, καθώς κρατούνταν μόνο επειδή εξάσκησε ειρηνικά το δικαίωμά του στην ελευθερία της έκφρασης. Οι δικοί του άνθρωποι, πολύ χαρούμενοι, ζήτησαν να μεταφερθεί η ευγνωμοσύνη τους σε όλους αυτούς που ανέλαβαν δράση για εκείνον

ΚΙΝΑ: ΜΕΤΑΤΡΑΠΗΚΕ Η ΘΑΝΑΤΙΚΗ ΠΟΙΝΗ ΤΟΥ LENG GUOQUAN

Στις 23 Οκτωβρίου, επανεκδικάστηκε η υπόθεση του Leng Guoquan, ο οποίος τελικά θα εκτίσει ισόβια κάθειρξη αντί της θανατικής ποινής. Αυτή είναι μια θετική εξέλιξη, αν εξαιρέσει κανείς τους ισχυρισμούς για κακομεταχείριση και άδικη δίκη. Ο Leng Guoquan, έμπορος θαλασσινών, καταδικάστηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2009 για λαθρεμπόριο και διακίνηση ναρκωτικών. Η καταδίκη του βασίστηκε σε μάρτυρες, οι οποίοι, όμως, αργότερα δήλωσαν πως και εκείνοι βασανίστηκαν προκειμένου να πουν ότι τους ζητήθηκε. Ο ίδιος ο Leng Guoquan υποστηρίζει ότι ομολόγησε εξαιτίας βασανιστηρίων.

ΚΙΝΑ: ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΘΗΚΕ ΑΚΤΙΒΙΣΤΗΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ

Στις 20 Οκτωβρίου, απελευθερώθηκε από τις φυλακές Pukou του Nanjing, στην επαρχία Jiangsu, ο Huang Jinqiu, συγγραφέας, δημοσιογράφος και ακτιβιστής. Ο Huang Jinqiu είχε καταδικαστεί σε 12 χρόνια φυλάκιση για τη δημοσίευση άρθρων εναντίον του Κινεζικού Πατριωτικού Δημοκρατικού Κόμματος. Μετά από τη μείωση της ποινής του, δύο φορές, τελικά παρέμεινε φυλακισμένος για 8 χρόνια. Ο Huang Jinqiu ζει αυτή τη στιγμή μαζί με τους γονείς του σε επαρχία της Κίνας.

ΜΥΑΝΜΑΡ: ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΘΗΚΑΝ ΟΙ ZARGANAR, SU SU NWAY ΚΑΙ ZAW HTET KO KO

Τρεις από τις περιπτώσεις κρατουμένων συνείδησης στη Μυανμάρ, που υπερασπίστηκε η Διεθνής Αμνηστία, οι Zarganar, Su Su Nway και Zaw Htet Ko Ko, ήταν ανάμεσα στα άτομα που απελευθερώθηκαν από τις φυλακές της χώρας στις 12 Οκτωβρίου του 2011. Απελευθερώθηκαν 6.359 κρατούμενοι, ανάμεσα σε αυτούς και 237 πολιτικοί κρατούμενοι. Οι υπόλοιποι ήταν κατάδικοι εγκλημάτων. Οι τρεις κρατούμενοι συνείδησης, καθώς και οι οικογένειές τους, έστειλαν ευχαριστήρια μηνύματα στους ακτιβιστές που ασχολήθηκαν με τις περιπτώσεις τους. Σας ευχαριστούμε και εμείς με τη σειρά μας!

ΣΥΡΙΑ: ΑΚΤΙΒΙΣΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΓΙΟΣ ΤΟΥ ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΠΙΑ ΥΠΟ ΤΩΝ ΚΙΝΔΥΝΟ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΩΝ

Απελευθερώθηκαν ο σύριος ακτιβιστής Walid al-Bunni και ο γιος του Mu’ayad al-Bunni, που βρίσκονταν στην απομόνωση έπειτα από τη σύλληψή τους στις 6 Αυγούστου 2011. Ο σύριος ακτιβιστής συνελήφθη μαζί με τους δύο γιους του, Mu’ayad al-Bunni και Iyad al-Bunni, από ένοπλους άνδρες, πιθανώς μέλη των  δυνάμεων ασφαλείας. Ο δεύτερος αφέθη ελεύθερος αργότερα, ενώ για τον αδελφό και τον πατέρα του δεν υπήρχαν νεότερα. Ο Mu’ayad al-Bunni απελευθερώθηκε στα μέσα Σεπτέμβρη, ενώ ο πατέρας παραπέμφθηκε σε δίκη. Το δικαστήριο τον άφησε και αυτόν ελεύθερο στις 12 Οκτωβρίου. Σύμφωνα με τις πληροφορίες της Διεθνούς Αμνηστίας, ο Walid al-Bunni και ο γιος του κακοποιήθηκαν τις δύο πρώτες μέρες της κράτησής τους.

ΠΑΡΑΓΟΥΑΗ: ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΒΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΑΥΤΟΧΘΟΝΩΝ SAWHOYAMAXA KAI YAKYE AXA

Στις 15 Σεπτέμβρη, οι κρατικές αρχές της Παραγουάης, οι ιδιώτες ιδιοκτήτες γης και η κοινότητα αυτοχθόνων  Sawhoyamaxa υπέγραψαν συμφωνία που θα οδηγήσει σε μία διαδικασία απόκτησης μέρους της προγονικής γης της κοινότητας. Η συμφωνία φαίνεται να είναι μια ιδιαίτερα θετική λύση. Το κράτος ανέλαβε την υποχρέωση να διευκολύνει την απόκτηση της εν λόγω γης από την κοινότητα, δημιουργώντας και χρηματοδοτώντας σχετικό αναπτυξιακό πρόγραμμα. Και στην περίπτωση της κοινότητας Yakye Axa σημειώθηκε προόδος. Η κοινότητα αυτή συμφώνησε τελικά στην προσφορά εναλλακτικής γης. Οι νομικοί τους αντιπρόσωποι είναι σε συζητήσεις με τις σχετικές νομικές υπηρεσίες του κράτους.

ΛΙΒΥΗ: ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΘΗΚΕ Ο JAMAL AL – HAJII

Ένας εξέχων λίβυος κρατούμενος και μεγάλος επικριτής του Mu’ammar al-Gaddafi απελευθερώθηκε από τις περιβόητες φυλακές του Abu Salim στις 24 Αυγούστου έπειτα από επτά μήνες κράτησης στην απομόνωση και ευχαρίστησε τη Διεθνή Αμνηστία για τη δουλειά που έκανε κατά τη διάρκεια της κράτησής του. Ο Jamal al-Hajji συνελήφθη από άνδρες της ασφάλειας που ήταν ντυμένοι με πολιτικά, με το πρόσχημα ότι προκάλεσε αυτοκινητιστικό ατύχημα, ενώ κατά το προηγούμενο διάστημα είχε δημοσιεύσει άρθρα στα οποία καλούσε τους αναγνώστες σε αντικαθεστωτικές διαμαρτυρίες. Ο ακτιβιστής, για τρεις μήνες, υπέμεινε τις άθλιες συνθήκες στην απομόνωση χωρίς καμία επαφή με τον έξω κόσμο και έπειτα μεταφέρθηκε στις φυλακές του Abu Salim σε ένα κελί απομόνωσης δύο ατόμων.