26 Ιανουαρίου 2012

Ένας χρόνος από την υπόθεση M.S.S. - Η Ελλάδα συνεχίζει να παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα των αιτούντων άσυλο

Ένα χρόνο μετά την απόφαση-ορόσημο της Ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ECtHR) για την υπόθεση M.S.S. εναντίον Βελγίου και Ελλάδας, η Διεθνής Αμνηστία εξακολουθεί να εκφράζει ανησυχίες για την μεταχείριση των αιτούντων άσυλο στην Ελλάδα.

Η οργάνωση ανησυχεί ιδιαίτερα για τη συστηματική και παρατεταμένη κράτηση των αιτούντων άσυλο, η οποία μπορεί να διαρκέσει έως και έξι μήνες. Ειδικότερα, η κράτηση των ασυνόδευτων ανηλίκων αιτούντων άσυλο συνεχίζεται. Τα παιδιά αυτά κρατούνται συστηματικά επί παρατεταμένες χρονικές περιόδους, έως ότου βρεθεί θέση για αυτά σε κάποιο κέντρο υποδοχής ανηλίκων.

Επιπλέον, οι συνθήκες κράτησης στις διάφορες εγκαταστάσεις κράτησης μεταναστών και στα αστυνομικά τμήματα όπου κρατούνται οι αιτούντες άσυλο, περιλαμβανομένων και ασυνόδευτων ανήλικων, συνεχίζουν να αποτελούν λόγο σοβαρής ανησυχίας για τη Διεθνή Αμνηστία. Στο τέλος του Νοεμβρίου 2011, απεσταλμένοι της οργάνωσης επισκέφθηκαν το κέντρο κράτησης μεταναστών για ασυνόδευτα αγόρια, στην Αμυγδαλέζα. Οι κρατούμενοι, όλοι ανήλικοι, κρατούνταν επί παρατεταμένες χρονικές περιόδους σε πολύ κακές συνθήκες. Τα παιδιά κοιμούνταν σε τσιμεντένια κρεβάτια, χωρίς μαξιλάρια, με βρώμικα και παλιά στρώματα. Είπαν στους απεσταλμένους της Διεθνούς Αμνηστίας ότι τους επιτρεπόταν ο προαυλισμός μόνο μία φορά την εβδομάδα. Ένα μήνα πριν την επίσκεψη, κάποια από τα παιδιά έβαλαν φωτιά στα στρώματά τους σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την παρατεταμένη κράτησή τους. Ως αποτέλεσμα, εφτά παιδιά χρειάστηκε να νοσηλευτούν στο νοσοκομείο. Νωρίτερα, τον Μάιο του 2011, η Διεθνής Αμνηστία επισκέφθηκε τα τμήματα συνοριακής φύλαξης στις Φέρρες, στο Σουφλί και στο Τυχερό, το κέντρο κράτησης στο Φυλάκιο, στην περιοχή του Έβρου και τα αστυνομικά τμήματα των Εξαρχείων, της Ομόνοιας και του Αγίου Παντελεήμονα, στην Αθήνα. Στο Σουφλί, στο Τυχερό και στο Φυλάκιο, καθώς και σε ένα από τα κελιά στα Εξάρχεια, οι απεσταλμένοι της οργάνωσης υπήρξαν μάρτυρες απάνθρωπων και εξευτελιστικών συνθηκών κράτησης. Οι συνθήκες στα υπόλοιπα μέρη κράτησης ήταν πολύ κακές.

Επιπλέον, η μεγάλη πλειονότητα των αιτούντων άσυλο, περιλαμβανομένων των ασυνόδευτων ανήλικων, εγκαταλείπονται χωρίς πόρους και οι αρχές τους αρνούνται κάθε είδους υποστήριξη. Ως αποτέλεσμα, καταλήγουν άστεγοι ή σε εξαιρετικά ανεπαρκή καταλύματα. Όλα αυτά συμβαίνουν σε μια περίοδο όπου κατά την διάρκεια των τελευταίων οκτώ μηνών, οι ρατσιστικές επιθέσεις εναντίον προσφύγων, αιτούντων άσυλο και μεταναστών έχουν αυξηθεί σημαντικά.

Υπό το πρίσμα των ανωτέρω, η Διεθνής Αμνηστία εκφράζει επίσης βαθιά ανησυχία για την ακαταλληλότητα των εγκαταστάσεων υποδοχής και την συνολικά ανεπαρκή ικανότητά τους να φιλοξενήσουν τους αιτούντες άσυλο, περιλαμβανομένων των ασυνόδευτων παιδιών. Η οργάνωση θεωρεί ότι -παρά τη δημιουργία δύο νέων κέντρων υποδοχής στην Αθήνα η οποία έχει αναφερθεί- ο συνολικός αριθμός των διαθέσιμων κλινών παραμένει εξαιρετικά περιορισμένος σε σχέση με τις πραγματικές ανάγκες.

Η Διεθνής Αμνηστία παραμένει ανήσυχη για τα περιστατικά επαναπροωθήσεων. Για παράδειγμα, φαίνεται πως τον Σεπτέμβριο και Οκτώβριο του περασμένου έτους επτά αιτούντες άσυλο επιστράφηκαν δια της βίας στην Τουρκία σε διαφορετικές ημερομηνίες, αν και είχαν εκφράσει την επιθυμία να καταθέσουν αίτημα ασύλου, και παρά το γεγονός ότι το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες είχε ειδοποιήσει τις αρχές για τις προθέσεις τους.

Η Διεθνής Αμνηστία ανησυχεί βαθύτατα για τα συνεχιζόμενα σοβαρά εμπόδια στην πρόσβαση στις διαδικασίες ασύλου. Η οργάνωση έχει λάβει αναφορές ότι, κάθε Σάββατο έξω από τις πύλες της Αστυνομικής Διεύθυνσης Αλλοδαπών Αττικής στην Αθήνα, παρά τον πολύ υψηλό αριθμό των αιτούντων άσυλο που περιμένουν για να καταθέσουν τις αιτήσεις τους, οι αρχές στη Διεύθυνση Αλλοδαπών συνεχίζουν να παραλαμβάνουν μόνο πολύ μικρό αριθμό αιτήσεων από εκείνους που περιμένουν. Πολύ πρόσφατα, η Διεθνής Αμνηστία έλαβε αναφορές από τον πρόεδρο της αφγανικής κοινότητας στην Ελλάδα ότι τους τελευταίους δύο μήνες η αστυνομία στη Διεύθυνση Αττικής δεν έχει καταγράψει καμία αίτηση από τους αιτούντες άσυλο που περιμένουν έξω από το κτήριο, εκτός από τις πολύ λίγες περιπτώσεις εκείνων που είναι σε θέση να πληρώσουν δικηγόρο για να ετοιμάσει και να υποβάλει την αίτηση ασύλου. Η οργάνωση εκφράζει επίσης ανησυχία για τις πρόσφατες αναφορές της Μ.Κ.Ο. «Αίτημα» ότι η Διεύθυνση Αλλοδαπών αρνήθηκε να δεχθεί την υποβολή των αιτήσεων ασύλου από 25 αιτούντες άσυλο, οι οποίοι συνοδεύονταν από εκπροσώπους της προαναφερθείσας ΜΚΟ.

Παρόλο που η οργάνωση θεωρεί θετική εξέλιξη το ότι τέθηκε σε ισχύ νομοθεσία που προβλέπει τη δημιουργία της νέας αρχής ασύλου, παραμένει ανήσυχη για το γεγονός ότι οι οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει η Ελλάδα και το πάγωμα προσλήψεων στον δημόσιο τομέα μπορεί να επηρεάσουν την αποτελεσματική λειτουργία της. Επιπλέον, έως ότου η νέα υπηρεσία ασύλου ξεκινήσει τη λειτουργία, ο συνεχόμενος ρόλος της αστυνομίας ως της μόνης αρχής υπεύθυνης για την εξέταση σε πρώτο βαθμό των αιτημάτων για διεθνή προστασία συνεχίζει να αποτελεί αιτία ανησυχίας.

Η Διεθνής Αμνηστία έχει επίγνωση των οικονομικών δυσκολιών στην Ελλάδα, και των προκλήσεων που αντιμετωπίζει η χώρα λόγω των αυξημένων μικτών μεταναστευτικών ροών των τελευταίων ετών. Ωστόσο, η οργάνωση ανησυχεί για την αναφερθείσα αδυναμία των ελληνικών αρχών να κάνουν σωστή χρήση των πόρων που διατίθενται στην Ελλάδα από την ΕΕ έτσι ώστε να βοηθήσει παρέχοντας κατάλληλες συνθήκες υποδοχής για τους νεοαφιχθέντες και αξιολογώντας τις ανάγκες προστασίας τους.

Πληροφορίες

Στην απόφασή του για την υπόθεση του M.S.S. εναντίον Βελγίου και Ελλάδας, της 21ης ​​Ιανουαρίου 2011, η οποία αφορούσε έναν αφγανό αιτούντα άσυλο, τον MSS, τον οποίο οι βελγικές αρχές επέστρεψαν στην Ελλάδα βάσει του Κανονισμού «Δουβλίνο ΙΙ», το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έκρινε -μεταξύ άλλων- ότι η Ελλάδα δεν διαθέτει αποτελεσματικό σύστημα ασύλου. Ειδικότερα, το Δικαστήριο έκρινε ότι ο M.S.S. στερήθηκε αποτελεσματικής εξέτασης της αίτησής του για άσυλο, λόγω των σοβαρών διαρθρωτικών προβλημάτων στην ελληνική διαδικασία ασύλου. Το Δικαστήριο αποφάνθηκε επίσης ότι οι συνθήκες κράτησης του MSS και οι συνθήκες εξαθλίωσης υπό τις οποίες διέμενε στην Ελλάδα μετά την αποφυλάκισή του ισοδυναμούν με απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση, αντίστοιχα.

Τα ευρήματα της υπόθεσης M.S.S. διατυπώθηκαν εκ νέου από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (CJEU), με τις αποφάσεις που διατυπώθηκαν την 21η Δεκεμβρίου 2011. Σε δύο συνδεόμενες περιπτώσεις, το ΔΔΕΕ διαπίστωσε ότι οι αιτούντες άσυλο που μεταφέρονται στην Ελλάδα βάσει του Κανονισμού «Δουβλίνο ΙΙ» αντιμετωπίζουν σοβαρό κίνδυνο παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους.

24 Ιανουαρίου 2012

 Αίγυπτος: Η απελευθέρωση του μπλόγκερ Μάικελ Ναμπίλ είναι το τέλος ενός μαρτυρίου

Με καθυστέρηση μηνών απελευθερώθηκε αιγύπτιος μπλόγκερ και κρατούμενος συνείδησης, του οποίου η δίκη ήταν κατάφωρα άδικη, δήλωσε σήμερα η Διεθνής Αμνηστία.

«Το τέλος του μαρτυρίου του Μάικελ Ναμπίλ στα χέρια του στρατιωτικού συμβουλίου θα έπρεπε να εορταστεί», δήλωσε η Χασίμπα Χατζ Σαχράουι, Αναπληρώτρια Διευθύντρια της Διεθνούς Αμνηστίας για τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική.

«Παρόλα αυτά, χάθηκαν 10 μήνες από τη ζωή του Μάικελ. Δεν θα έπρεπε ποτέ να είχε συλληφθεί. Πρέπει να ανακτήσει το λευκό ποινικό του μητρώο και να αποζημιωθεί για το μαρτύριό του».

«Κατά τη διάρκεια της δίκης του, οι αιγυπτιακές αρχές συμπεριφέρθηκαν χωρίς κανένα σεβασμό για τα δικαιώματά του. Κατά καιρούς έδιναν την εντύπωση ότι έπαιζαν με τη ζωή του, αφήνοντας την υγεία του να επιδεινωθεί τόσο άσχημα, που πολλοί φοβήθηκαν για τη ζωή του».

«Το Ανώτατο Συμβούλιο Ενόπλων Δυνάμεων (SCAF) θα έπρεπε να έχει απελευθερώσει τον Μάικελ Ναμπίλ εδώ και πολύ καιρό. Είναι ντροπή ότι, καθώς φαίνεται, το έκαναν τώρα, μόνο για να προσπαθήσουν να αποφύγουν την κριτική στην επέτειο της 25^ης Ιανουαρίου», προσέθεσε.

Μετά τη σύλληψη του μπλόγκερ στο σπίτι του, στο Κάιρο, στις 28 Μαρτίου, ένα στρατοδικείο τον καταδίκασε στις 10 Απριλίου σε φυλάκιση τριών ετών για την κριτική του στη χρήση βίας από τον αιγυπτιακό στρατό εναντίον διαδηλωτών στην Πλατεία Ταχρίρ, και την αντίρρησή του στη στρατιωτική θητεία.

Όταν ξεκίνησε απεργία πείνας, τον Αύγουστο, επιβιώνοντας μόνο με υγρά, το βάρος του έπεσε κατακόρυφα, ενώ οι αρχές των φυλακών του αρνήθηκαν τα απαιτούμενα φάρμακα προκειμένου να αντιμετωπίσει καρδιολογικά προβλήματα.

Κατά τη διάρκεια των δικών του, το στρατιωτικό δικαστήριο αρνήθηκε να αφήσει ελεύθερο τον Μάικελ Ναμπίλ Σάναντ έστω και προσωρινά, προκειμένου να δεχθεί ιατρική περίθαλψη.

Το Δεκέμβριο καταδικάστηκε σε φυλάκιση 2 ετών, σε επανάληψη της δίκης. Στις 21 Ιανουαρίου το SCAF ανακοίνωσε ότι θα του έδινε χάρη, όπως και σε περίπου 2.000  ακόμα κρατούμενους, που είχαν καταδικαστεί από στρατοδικεία.

Τον Αύγουστο το SCAF παραδέχθηκε ότι περίπου 12.000 πολίτες σε όλη τη χώρα είχαν δικαστεί από στρατοδικεία μετά από πολύ άδικες δίκες. Τουλάχιστον 13 έχουν καταδικασθεί σε θάνατο.

Η Διεθνής Αμνηστία δήλωσε ότι οι δίκες σε στρατοδικεία παραβιάζουν θεμελιώδεις προϋποθέσεις της ορθής απονομής δικαιοσύνης και της δίκαιης δίκης.

«Είναι συγκλονιστικό ότι περισσότεροι πολίτες έχουν δικαστεί ενώπιον στρατοδικείων υπό το SCAF σε ένα χρόνο, παρά κατά ολόκληρη τη τριακονταετή διακυβέρνηση του Μουμπάρακ», δήλωσε η Χασίμπα Χατζ-Σαχράουι.

24 Ιανουαρίου 2012

Νταβός: Στην οικονομική κρίση οι παγκόσμιοι ηγέτες
προστατεύουν τις επιχειρήσεις αντί των δικαιωμάτων

Η αποτυχία των κυβερνήσεων να ρυθμίσουν αποτελεσματικά τη λειτουργία των επιχειρήσεων έχει καταστροφικό αντίκτυπο στα δικαιώματα των πιο ευάλωτων ανθρώπων της κοινωνίας. προειδοποίησε σήμερα η Διεθνής Αμνηστία, εν όψει του Παγκοσμίου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός αυτή την εβδομάδα.

«Η οικονομική κρίση και ο τρόπος που έχουν επιλέξει οι κυβερνήσεις να την αντιμετωπίσουν, αποτελεί ξεκάθαρο κίνδυνο για τα δικαιώματα των ανθρώπων σε πολλές χώρες», δήλωσε ο Γενικός Γραμματέας της Διεθνούς Αμνηστίας, Salil Shetty. «Το Νταβός δεν έχει την πολυτέλεια να γίνει συγχαρητήρια λέσχη των πλουσίων και ισχυρών. Πρέπει να χρησιμοποιήσουμε αυτή την ευκαιρία για να αμφισβητήσουμε την ορθοδοξία των πολιτικών που εφαρμόζονται και να εξασφαλίσουμε ότι οι κυβερνήσεις θα αναλάβουν τις ευθύνες τους.»

Εταιρικές ατασθαλίες μπορούν να ανθίσουν από τις κυβερνητικές πολιτικές της απορύθμισης και της περιορισμένης εποπτείας. Στο πλαίσιο της επιδίωξης του κέρδους, τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα έχουν το ελεύθερο να δημιουργούν συστήματα που εκθέτουν τις πιο ευάλωτες ομάδες στην εκμετάλλευση, ενώ η εταιρική απληστία προηγείται της λογοδοσίας και της διαφάνειας.

«Οι περισσότερες κυβερνήσεις δεν βλέπουν τη σύνδεση μεταξύ οικονομικών συστημάτων, οικονομικής πολιτικής και ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ωστόσο, οπουδήποτε και εάν πάει κανείς σήμερα, μπορεί να δει ανθρώπους που έχουν χάσει τις δουλειές τους, τα σπίτια τους και παλεύουν για να εξασφαλίσουν ακόμα και την τροφή τους• δεν μπορεί λοιπόν παρά να δει και τον καταστροφικό αντίκτυπο στα βασικά δικαιώματα των ανθρώπων,» δήλωσε o Salil Shetty.

«Αντί να εξασφαλίσουν ότι οι πολιτικές τους προστατεύουν τα ανθρώπινα δικαιώματα, οι κυβερνήσεις υποχωρούν σε παλιές προσεγγίσεις και πελατειακές σχέσεις που θα οδηγήσουν σε μακροπρόθεσμες ανισότητες για γενιές. Πρόκειται για μια τεχνητή κρίση και οι λύσεις που προτείνονται από τις κυβερνήσεις επαναλαμβάνουν τις πλήρεις αποτυχίες του παρελθόντος.»

Οι κυβερνήσεις έχουν νομική υποχρέωση να εξετάζουν τον τρόπο με τον οποίο οι πολιτικές και τα προγράμματα που εφαρμόζουν πλήττουν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Στην πραγματικότητα, πολλές κυβερνήσεις δεν διεξάγουν ούτε τις στοιχειώδεις αξιολογήσεις του ενδεχόμενου αντίκτυπου των οικονομικών πολιτικών τους στα δικαιώματα.

Εκτιμάται ότι 50 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως έχουν πέσει στη φτώχια εξαιτίας της σημερινής κρίσης, ενώ 64 εκατομμύρια επιπλέον πιστεύεται ότι βρίσκονται σε κίνδυνο μέχρι το τέλος του 2011.

Οι κυβερνήσεις αποτυγχάνουν επανειλημμένα να ρυθμίσουν τον επιχειρηματικό τομέα, δείχνοντας εμπιστοσύνη στις ψεύτικες υποσχέσεις του για αυτορύθμιση, δημιουργώντας ένα τοξικό περιβάλλον που δείχνει ότι το ποτήρι ξεχειλίζει, ενώ οι άνθρωποι βγαίνουν στους δρόμους απαιτώντας να μπει ένα τέλος στη διαφθορά, την εταιρική απληστία και την αδικία.

«Ξανά και ξανά, η αποτυχία των επιχειρήσεων να αυτορυθμιστούν έχει ως αποτέλεσμα συγκλονιστικούς αριθμούς παραβιάσεων, αντιδεοντολογικής συμπεριφοράς και διαφθοράς. Αν μη τι άλλο, η οικονομική κρίση δείχνει το πόσο άσχημα μπορεί να εξελιχθεί η κατάσταση, αν αφεθεί χωρίς αποτελεσματική εποπτεία», δήλωσε ο Salil Shetty.

Διαμαρτυρίες, διαδηλώσεις και κοινωνική αναταραχή έχουν χρησιμοποιηθεί από τεράστια στρώματα κοινοτήτων ανά τον κόσμο για να τονίσουν τη δυσαρέσκειά τους με τις κυβερνήσεις και τις επιχειρήσεις, αλλά η απάντηση στις διαμαρτυρίες ήταν ανομοιογενής. Σε πολλές περιπτώσεις το επίκεντρο ήταν να σταματήσουν οι διαμαρτυρίες με οποιοδήποτε μέσο, όχι η αντιμετώπιση των νομίμων βαθύτερων θεμάτων.

«Στη μια χώρα μετά την άλλη, οι ενέργειες των κυβερνήσεων αφήνουν τους απλούς πολίτες να φέρουν το μεγαλύτερο βάρος των επιπτώσεων από την κρίση», δήλωσε o Salil Shetty. «Όμως οι άνθρωποι ενώνονται εις ένδειξη διαμαρτυρίας, ζητώντας πιο υπεύθυνες κυβερνήσεις -κυβερνήσεις που ρυθμίζουν αποτελεσματικά τη λειτουργία των επιχειρήσεων, σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα και παρέχουν πρόσβαση στη δικαιοσύνη όταν τα δικαιώματα έχουν παραβιαστεί.»

Η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις κυβερνήσεις, προκειμένου να ανακτήσουν τη νομιμοποίησή τους ως ηγετών, να διασφαλίσουν ότι οι αντιδράσεις τους στις διαμαρτυρίες θα σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα και ότι θα αντιμετωπίσουν τα βασικά ζητήματα που έχουν θέσει οι διαδηλωτές.

«Επιχειρήσεις και πολιτικοί αρχηγοί πρέπει να αναγνωρίσουν την ανάγκη νέας προσέγγισης που θα είναι δίκαιη και ολοκληρωμένη », δήλωσε ο Salil Shetty. «Αντί να εδραιώνουν το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών, πρέπει να υιοθετήσουν σχέδια ανάπτυξης που θα αντιμετωπίζουν αυτό το χάσμα. Πρέπει να τοποθετήσει τα δικαιώματα των ανθρώπων στον πυρήνα κάθε λύσης. Διαφορετικά, η πρόσφατη κοινωνική αναταραχή που εκτυλίσσεται σε χώρες ανά τον κόσμο δεν μπορεί παρά να είναι η αρχή.»

24 Ιανουαρίου 2012

 Αίγυπτος: Τα πολιτικά κόμματα δεσμεύονται να τερματίσουν την κατάσταση έκτακτης ανάγκης·  πολλά από αυτά δεν δεσμεύονται για τα δικαιώματα των γυναικών

Τα περισσότερα από τα μεγαλύτερα πολιτικά κόμματα της Αιγύπτου έχουν δεσμευτεί να υλοποιήσουν τη φιλόδοξη μεταρρύθμιση για τα ανθρώπινα δικαιώματα, στο πλαίσιο της μεταβατικής κατάστασης της χώρας. Ωστόσο, είτε έχουν στείλει ανάμικτα μηνύματα, είτε έχουν αρνηθεί κατηγορηματικά να προωθήσουν τον τερματισμό των διακρίσεων, την προστασία των δικαιωμάτων των γυναικών και την κατάργηση της θανατικής ποινής, δήλωσε σήμερα η Διεθνής Αμνηστία.

Εν όψει των κοινοβουλευτικών εκλογών που ξεκίνησαν το Νοέμβριο, η οργάνωση ζήτησε από τα πολιτικά κόμματα που συμμετείχαν στις εκλογές της Αιγύπτου να υπογράψουν ένα «μανιφέστο για τα ανθρώπινα δικαιώματα» με 10 βασικά μέτρα, προκειμένου να δηλώσουν με τον τρόπο αυτό ότι αντιμετωπίζουν με σοβαρότητα την επίτευξη ουσιαστικής μεταρρύθμισης στα ανθρώπινα δικαιώματα.

Η Διεθνής Αμνηστία έγραψε σε 54 πολιτικά κόμματα και επεδίωξε συναντήσεις με 15 από τα κυριότερα. Εννέα από αυτά ανταποκρίθηκαν στο μανιφέστο, είτε εξ ολοκλήρου, είτε για κάποιες από τις δεσμεύσεις. Άλλα τρία ανταποκρίθηκαν προφορικά. 

Το Κόμμα της Ελευθερίας και Δικαιοσύνης, το οποίο κέρδισε τις περισσότερες έδρες στη νέα Λαϊκή Συνέλευση, ήταν ένα από τα τρία κόμματα που δεν απάντησε ουσιαστικά, παρά τις μεγάλες προσπάθειες της Διεθνούς Αμνηστίας να ζητήσει τις απόψεις του. 

«Με την πρώτη συνεδρίαση του νέου κοινοβουλίου αυτή την εβδομάδα, είναι ενθαρρυντικό ότι τόσο πολλά από τα μεγάλα κόμματα ανταποκρίθηκαν και ήταν έτοιμα να υπογράψουν τις φιλόδοξες δεσμεύσεις για την αλλαγή ως προς την καταπολέμηση των βασανιστηρίων, την προστασία των δικαιωμάτων των κατοίκων παραγκουπόλεων και τη διασφάλιση δίκαιης δίκης», δήλωσε ο Philip Luther, προσωρινός Διευθυντής της Διεθνούς Αμνηστίας για τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική.

«Ωστόσο, είναι λυπηρό το γεγονός ότι αρκετά κόμματα αρνήθηκαν να δεσμευτούν για την ισότητα των δικαιωμάτων των γυναικών. Λίγες γυναίκες καταλαμβάνουν έδρες στο νέο κοινοβούλιο, και παραμένουν τεράστια τα εμπόδια στο δικαίωμα των γυναικών να παίζουν ολοκληρωμένο ρόλο στην πολιτική ζωή της Αιγύπτου.

«Προκαλούμε το νέο κοινοβούλιο να χρησιμοποιήσει την ευκαιρία του σχεδιασμού του νέου συντάγματος για να εγγυηθεί όλα αυτά τα δικαιώματα για όλους τους ανθρώπους στην Αίγυπτο. Ο ακρογωνιαίος λίθος πρέπει να είναι η απαγόρευση κάθε είδους διακρίσεων και η ισότητα των φύλων.»   

Ενώ τα μοναδικά κόμματα που υπέγραψαν όλες τις δεσμεύσεις που περιείχε το μανιφέστο ήταν το Αιγυπτιακό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα και η Λαϊκή Σοσιαλιστική Συμμαχία, σχεδόν και τα 12 κόμματα που απάντησαν συμφώνησαν στα 7 πρώτα σημεία του μανιφέστου.  

Τα σημεία αυτά περιελάμβαναν δεσμεύσεις για ατομικά και πολιτικά δικαιώματα. Ανάμεσα στις βασικές υποσχέσεις ήταν ο τερματισμός της τριακονταετούς κατάστασης έκτακτης ανάγκης, η καταπολέμηση των βασανιστηρίων, η προάσπιση της ελευθερίας της έκφρασης και του συνεταιρίζεσθαι, η διασφάλιση δίκαιης δίκης και η διερεύνηση παραβιάσεων που διαπράχθηκαν υπό τον Hosni Mubarak.

Επιπλέον, η Διεθνής Αμνηστία εξασφάλισε δεσμεύσεις από σχεδόν όλα τα κόμματα σχετικά με τα δικαιώματα των κατοίκων των παραγκουπόλεων και την κατοχύρωση οικονομικών, κοινωνικών και πολιτισμικών δικαιωμάτων για όλους τους Αιγυπτίους.   

 Επιφυλάξεις

Η όγδοη δέσμευση, που αφορούσε τον τερματισμό των διακρίσεων, υπογράφηκε από τα περισσότερα κόμματα, όμως, ορισμένα δήλωσαν ότι δεν μπορούν να υπογράψουν την έκκληση της Διεθνούς Αμνηστίας για τον τερματισμό των διακρίσεων με βάση το σεξουαλικό προσανατολισμό και το φύλο. Σχόλια εκ μέρους τουλάχιστον δυο κομμάτων ανέφεραν ότι το ζήτημα των διακρίσεων εις βάρος των Κοπτών, περιλαμβανομένης της οικοδόμησης εκκλησιών, έχει μεγαλοποιηθεί.    

Αρκετά κόμματα διατήρησαν επιφυλάξεις σχετικά με την ένατη δέσμευση, η οποία ζητούσε την προστασία των δικαιωμάτων των γυναικών -την παροχή δηλαδή στις γυναίκες ίσων δικαιωμάτων στο γάμο, το διαζύγιο, την επιμέλεια των παιδιών και την κληρονομιά. Ορισμένα κόμματα επικαλέστηκαν τον ισλαμικό νόμο προκειμένου να εξηγήσουν το λόγο για τον οποίο δεν δεσμεύονταν σε κάτι τέτοιο. 

Τα περισσότερα κόμματα εξέφρασαν επιφυλάξεις σχετικά με το 10^ο σημείο, το οποίο ζητούσε την κατάργηση της θανατικής ποινής, δηλώνοντας είτε ότι ερχόταν σε αντίθεση με το Ισλάμ, είτε ότι θα συνέχιζαν να μελετούν το ζήτημα. Ακόμα και τα δυο κόμματα που τείνουν προς την κατάργηση της θανατικής ποινής δήλωσαν ότι αποτελεί μακροπρόθεσμο στόχο, μη εφικτό τα επόμενα χρόνια.   

«Η πραγματική δοκιμασία για τα πολιτικά κόμματα θα είναι να μεταφράσουν αυτές τις δεσμεύσεις σε πρωτοβουλίες στο κοινοβούλιο, με στόχο την κατάργηση των κατασταλτικών νόμων της εποχής του Mubarak, τη μεταρρύθμιση της αστυνομίας και των υπηρεσιών ασφαλείας και την έγκριση νόμων για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τον τερματισμό των χρόνιων παραβιάσεων», δήλωσε ο Philip Luther. «Ένα από τα πρώτα μέτρα πρέπει να είναι η άρση της κατάστασης έκτακτης ανάγκης, που τόσο πολύ έχει επικριθεί.

«Γυναίκες και άνδρες συμμετείχαν μαζί στις διαμαρτυρίες και συνέβαλαν καθοριστικά στο κίνημα που ανέτρεψε τον Πρόεδρο Mubarak και οδήγησε σ’ αυτές τις εκλογές. Η στέρηση της ισότητας θα έσβηνε την ελπίδα ότι η Αίγυπτος εισέρχεται σε μια νέα εποχή σεβασμού των δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειας για όλους.»

 Οι 10 δεσμεύσεις του Μανιφέστου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για την Αίγυπτο της Διεθνούς Αμνηστίας είναι:

1. Τερματισμός της κατάστασης έκτακτης ανάγκης και μεταρρύθμιση στις δυνάμεις ασφαλείας
2. Τερματισμός της κράτησης χωρίς επικοινωνία με τον έξω κόσμο και καταπολέμηση των βασανιστηρίων
3. Εξασφάλιση δίκαιης δίκης
4. Προάσπιση των δικαιωμάτων της ελευθερίας του συνέρχεσθαι, του συνεταιρίζεσθαι και της έκφρασης
5. Έρευνα για τις παραβιάσεις του παρελθόντος
6. Εφαρμογή οικονομικών, κοινωνικών και πολιτισμικών δικαιωμάτων για όλους
7. Προάσπιση των δικαιωμάτων των ανθρώπων που ζουν σε παραγκουπόλεις
8. Τερματισμός των διακρίσεων
9. Προστασία των δικαιωμάτων των γυναικών
10. Κατάργηση της θανατικής ποινής

Περισσότερες πληροφορίες είναι διαθέσιμες στο : http://www.amnesty.org/en/news/pressure-egyptian-political-parties-deliver-25-january-expectations-2011-10-31 

Απαντήσεις από πολιτικά κόμματα της Αιγύπτου στο Μανιφέστο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για την Αίγυπτο:

Το Νοέμβριο η Διεθνής Αμνηστία έστειλε επιστολές σε 54 πολιτικά κόμματα, καλώντας τα να υπογράψουν το μανιφέστο. Η οργάνωση επεδίωξε συναντήσεις με τους αρχηγούς των 15 από τα μεγαλύτερα κόμματα το Νοέμβριο και το Δεκέμβριο. Ακολουθούν οι απαντήσεις που έλαβε: 

Αιγυπτιακό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα: Υπέγραψε και τις 10 δεσμεύσεις, αλλά δήλωσε ότι είναι πρόωρο να αναμένεται η κατάργηση της θανατικής ποινής χωρίς τη λαϊκή υποστήριξη. 

Λαϊκή Σοσιαλιστική Συμμαχία: Υπέγραψε και τις 10 δεσμεύσεις, αλλά δήλωσε ότι είναι πρόωρο να αναμένεται η κατάργηση της θανατικής ποινής χωρίς τη λαϊκή υποστήριξη. 
 
Κόμμα Νεολαίας Αιγύπτου: Έστειλε επιστολή με το υπογεγραμμένο μανιφέστο, δηλώνοντας τη δέσμευσή του για τα ανθρώπινα δικαιώματα γενικότερα, αλλά χωρίς να αναφέρει λεπτομέρειες σχετικά με τις 10 δεσμεύσεις. 

Νέο Κόμμα Al Wafd: Υπέγραψε με εξαίρεση την κατάργηση της θανατικής ποινής. 
  
Κόμμα Δημοκρατικό Μέτωπο: Υπέγραψε με εξαίρεση την κατάργηση της θανατικής ποινής. 

Κόμμα Μεταρρύθμισης και Ανάπτυξης: Υπέγραψε με εξαίρεση την κατάργηση της θανατικής ποινής. 

 Κόμμα Al Karama: Συμφώνησε προφορικά σε όλες τις δεσμεύσεις με εξαίρεση την κατάργηση της θανατικής ποινής. 

Κόμμα Al Nour: Συμφώνησε προφορικά σε όλες τις δεσμεύσεις με εξαίρεση την κατάργηση της θανατικής ποινής και την προστασία των δικαιωμάτων των γυναικών. 
 
Κόμμα Φρουροί της Επανάστασης: Έστειλε επιστολή συμφωνώντας με το μανιφέστο, με εξαίρεση την κατάργηση της θανατικής ποινής και την προστασία των δικαιωμάτων των γυναικών, δηλώνοντας ότι σε τέτοια ζητήματα ακολουθούν τις κατευθύνσεις των θρησκευτικών θεσμών Al-Azhar. 
  
Κόμμα Αιγυπτιακή Απελευθέρωση: Υπέγραψε με εξαίρεση την κατάργηση της θανατικής ποινής και την προστασία των δικαιωμάτων των γυναικών, τονίζοντας την αντίθεσή της στη Σύμβαση για την Εξάλειψη Όλων των Μορφών Διακρίσεων εναντίον των Γυναικών (CEDAW)· συμφώνησε να δεσμευτεί για τη διασφάλιση της προστασίας από διακρίσεις, με εξαίρεση τις διακρίσεις για λόγους σεξουαλικού προσανατολισμού.

Κόμμα Al-Wasat (Κέντρο): Υπέγραψε, αλλά εξέφρασε έντονες επιφυλάξεις σχετικά με την κατάργηση της θανατικής ποινής, την προστασία των δικαιωμάτων των γυναικών και του τερματισμού των διακρίσεων. Εξέφρασε επιφυλάξεις ως προς τη διασφάλιση της προστασίας από διακρίσεις βάσει του σεξουαλικού προσανατολισμού και των ίσων δικαιωμάτων για Μουσουλμάνους και Κόπτες στην οικοδόμηση λατρευτικών χώρων. 

Κόμμα Αιγυπτιακή Επανάσταση: Εκπρόσωποι του κόμματος εξέφρασαν ανησυχίες σε συνάντηση σχετικά με την ανάγκη για «ασφάλεια» και την υποχρέωση να σεβαστούν τις «ισλαμικές αξίες», δικαιολογώντας την συνέχιση της κατάστασης έκτακτης ανάγκης, αν και δεσμεύτηκαν για την καταπολέμηση των βασανιστηρίων. Δήλωσαν επίσης ότι η ελευθερία της έκφρασης, του συνεταιρίζεσθαι και του συνέρχεσθαι ήταν σημαντικές, αλλά μόνο όταν δεν «απειλούν τη δημόσια ασφάλεια». Ανέφεραν ότι τα δικαιώματα των γυναικών δεν πρέπει να έρχονται σε αντίθεση με τη θρησκεία και ότι οι διακρίσεις εις βάρος των Κοπτών είναι ένα ζήτημα που έχει μεγαλοποιηθεί. Το κόμμα δεν εξέφρασε επιφυλάξεις για άλλες δεσμεύσεις. 

Κόμμα Ελεύθεροι Αιγύπτιοι: Δεν απάντησε στην πρόσκληση για συνάντηση, ούτε έκανε σχόλια για το μανιφέστο. 

Κόμμα Ελευθερία και Δικαιοσύνη: Δεν απάντησε στην πρόσκληση για συνάντηση, ούτε έκανε σχόλια για το μανιφέστο. Η Διεθνής Αμνηστία δεν έλαβε ουσιαστική απάντηση στην τελευταία της προσπάθεια να επικοινωνήσει μαζί τους τον Ιανουάριο του 2012. 

Κόμμα Δικαιοσύνη: Δεν απάντησε στην πρόσκληση για συνάντηση ούτε έκανε σχόλια για το μανιφέστο.

Γραφείο Τύπου και Προβολής

23 Ιανουαρίου 2012

Τα ευρήματα του Αραβικού Συνδέσμου για τη Συρία πιέζουν τον ΟΗΕ να δράσει

Αποδεικτικά στοιχεία για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που τεμηριώθηκαν από την αποστολή παρατηρητών του Αραβικού Συνδέσμου ενισχύουν το κάλεσμα της διεθνούς κοινότητας να αντιμετωπίσει την επιδείνωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της κατάστασης ασφάλειας στη χώρα, δήλωσε σήμερα η Διεθνής Αμνηστία.

Τις πρώτες τέσσερις εβδομάδες των εργασιών τους, οι παρατηρητές της αποστολής υπέβαλαν αναφορά από έρευνα πεδίου στον Αραβικό Σύνδεσμο, στην οποία αναφέρεται ότι παρέθεσαν σαφή αποδεικτικά στοιχεία για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων εκ μέρους της κυβέρνησης της Συρίας, που συμφωνούν με τα ευρήματα της Διεθνούς Αμνηστίας. Το πλήρες κείμενο της έκθεσης δεν έχει δημοσιευτεί.

«Η αναφορά της αποστολής του Αραβικού Συνδέσμου έχει ενισχύσει την υπόθεση ότι η διεθνής κοινότητα πρέπει να αναλάβει ενεργό δράση για τον τερματισμό των σοβαρών παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων που έχουν διαπραχθεί στη Συρία από τον περασμένο Μάρτιο,» δήλωσε η Ann Harrison, προσωρινή Αναπληρώτρια Διευθύντρια της Διεθνούς Αμνηστίας για τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική.

«Τα επιχειρήματα των χωρών που έχουν εμποδίσει τη δράση για τη Συρία στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ηχούν όλο και πιο απατηλά -το Συμβούλιο Ασφαλείας πρέπει τώρα να ανταποκριθεί αποτελεσματικά παραπέμποντας την κατάσταση στη Συρία στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο.»

Ανάμεσα στις τρέχουσες ανησυχίες για τα ανθρώπινα δικαιώματα που επικαλέστηκαν οι παρατηρητές του Αραβικού Συνδέσμου ήταν η υπερβολική χρήση βίας εκ μέρους των συριακών δυνάμεων ασφαλείας εναντίον διαδηλωτών, καθώς και οι συνεχιζόμενες αναφορές βασανισμών των κρατουμένων.

Σε ομιλία του σχετικά με τα ευρήματα, ο Γενικός Γραμματέας του Αραβικού Συνδέσμου, Nabil El Araby, δήλωσε ότι οι παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων της κυβέρνησης του Προέδρου Bashar al Assad οδήγησε ορισμένα μέλη της αντιπολίτευσης να πάρουν τα όπλα, προκαλώντας φόβους για πιθανό εμφύλιο πόλεμο.

Στην αναφορά αναφέρεται κάποια πρόοδος στη παραχώρηση περιορισμένης πρόσβασης στα μέσα ενημέρωσης και η απελευθέρωση ορισμένων φυλακισμένων που κρατούνταν σε σχέση με τις πολυάριθμες διαμαρτυρίες που ξεκίνησαν το Μάρτιο του 2011.

Ο Αραβικός Σύνδεσμος φέρεται ότι έχει αποκτήσει τους καταλόγους όσων κρατήθηκαν ή εξαφανίστηκαν και καλεί την κυβέρνηση να απελευθερώσει όσους κρατούνται ακόμα και να αποσαφηνίσει την κατάσταση όσων έχουν εξαφανιστεί.

Η Διεθνής Αμνηστία καλεί τον Αραβικό Σύνδεσμο να προωθήσει την πλήρη αναφορά από την έρευνά της και τους καταλόγους όσων έχουν κρατηθεί και εξαφανιστεί, καθώς και οποιοδήποτε άλλο τεκμήριο των παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στην Ανεξάρτητη Διεθνή Εξεταστική Επιτροπή για την Αραβική Δημοκρατία της Συρίας, η οποία αναμένεται να υποβάλει έκθεση στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ το Μάρτιο.

«Το αληθινό μέτρο της επιτυχίας της αποστολής παρατηρητών θα εξαρτηθεί από το αν τα ευρήματά της θα παρακινήσουν επιτυχώς τη διεθνή κοινότητα να αντιμετωπίσει τις τρέχουσες σοβαρές ανησυχίες για τα ανθρώπινα δικαιώματα στη Συρία,», δήλωσε η Ann Harrison.

Ο Αραβικός Σύνδεσμος κάλεσε επίσης τις συριακές αρχές και την αντιπολίτευση να ξεκινήσουν μέσα σε δυο εβδομάδες σοβαρό πολιτικό διάλογο σχετικά με ζητήματα, συμπεριλαμβανομένου του σχηματισμού μιας κυβέρνησης εθνικής ενότητας, της αποκατάστασης της ασφάλειας και της αναδιοργάνωσης της αστυνομίας.

Επίσης, ζήτησε από την οποιαδήποτε κυβέρνηση εθνικής ενότητας ,τη σύσταση μιας ανεξάρτητης εξεταστικής επιτροπής για να ερευνά τις παραβιάσεις εις βάρος του συριακού λαού και την εξασφάλιση της δικαιοσύνης.

Οι συριακές αρχές απέρριψαν την πρόταση αυτή.

«Κάθε πολιτικό σχέδιο για τον τερματισμό της βίας στη Συρία πρέπει να περιλαμβάνει σαφείς μηχανισμούς για λογοδοσία,», δήλωσε η Ann Harrison.

13 Ιανουαρίου 2012

 Ένα χρόνο μετά, οι Τυνήσιοι εξακολουθούν

να περιμένουν μεταρρύθμιση για τα ανθρώπινα δικαιώματα

Η προσωρινή κυβέρνηση της Τυνησίας δεν έχει παραδώσει ακόμα την ολοκληρωμένη μεταρρύθμιση για τα ανθρώπινα δικαιώματα, την οποία ζητούσαν οι διαδηλωτές πριν ένα χρόνο, δήλωσε σήμερα η Διεθνής Αμνηστία.

Ένα χρόνο αφότου ο Πρόεδρος Zine al Abidine Ben Ali διέφυγε από τη χώρα, οι αρχές έχουν κάνει κάποια θετικά πρώτα βήματα, υπογράφοντας , μεταξύ άλλων, συνθήκες  για θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και επιτρέποντας περισσότερη ελευθερία στα μέσα ενημέρωσης και στις οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Ωστόσο, η Διεθνής Αμνηστία δήλωσε ότι οι δυνάμεις ασφαλείας της χώρας εξακολουθούν σε μεγάλο βαθμό να μη λογοδοτούν και τα θύματα παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ακόμα περιμένουν την απονομή δικαιοσύνης.

«Έχουν υπάρξει κάποιες ενθαρρυντικές ενδείξεις από την προσωρινή κυβέρνηση στην κατεύθυνση της μεταρρύθμισης για τα ανθρώπινα δικαιώματα», δήλωσε ο Hassiba Hadj Sahraoui, Αναπληρωτής Διευθυντής της Διεθνούς Αμνηστίας για τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική. «Αλλά για πολλούς Τυνήσιους ο ρυθμός των αλλαγών είναι πολύ αργός.»

«Μέχρι να δούμε ένα νέο σύνταγμα που θα διασφαλίζει θεμελιώδη δικαιώματα, λογοδοσία για παραβιάσεις και εγκαθίδρυση του κράτους δικαίου είναι πολύ νωρίς το να πούμε αν υπάρχει η πολιτική βούληση για πραγματική αλλαγή στα ανθρώπινα δικαιώματα.»

Ανησυχίες

Η Διεθνής Αμνηστία δήλωσε ότι μια ριζική αλλαγή στις δυνάμεις ασφαλείας θα έπρεπε να αποτελεί άμεση προτεραιότητα για τις αρχές το 2012.

 Το Μάρτιο του 2011το Υπουργείο Κρατικής Ασφάλειας (DSS), υπεύθυνο για χρόνια παραβιάσεων υπό το καθεστώς του Μπεν Αλί, καταργήθηκε. Ωστόσο υπάρχουν φόβοι ότι τα μέλη αυτών των δυνάμεων έχουν απλώς ενσωματωθεί σε άλλες δυνάμεις ασφαλείας, οι οποίες παραμένουν αδιαφανείς και ασύδοτες.

Η Διεθνής Αμνηστία έχει καταγράψει αρκετά περιστατικά από την παραίτηση του Μπεν Αλί, όπου διαδηλώσεις και καθιστικές διαμαρτυρίες διαλύθηκαν με τη βία και διαδηλωτές ξυλοκοπήθηκαν.

Η οργάνωση κάλεσε την κυβέρνηση της Τυνησίας να δημοσιοποιήσει σαφείς οδηγίες σχετικά με τη χρήση βίας και να συγκροτήσει ένα ανεξάρτητο όργανο για να εποπτεύει το έργο των δυνάμεων ασφαλείας.

Η οργάνωση δήλωσε ακόμα ότι η κυβέρνηση δεν ανταποκρίθηκε επαρκώς στις απαιτήσεις για την απονομή δικαιοσύνης για παλαιότερες παραβιάσεις, τόσο κατά τη διάρκεια της εξέγερσης, όσο και της καταστολής των προηγούμενων 23 χρόνων.  

Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, το Δεκέμβριο του 2010 και τον Ιανουάριο του 2011, τουλάχιστον 300 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και 700 τραυματίστηκαν σοβαρά κατά τη διάρκεια της εξέγερσης.

Ενώ ο Μπεν Αλί και τα μέλη της οικογένειάς του δικάστηκαν τον Ιούνιο -ορισμένοι ερήμην- για διαφθορά και άλλες κατηγορίες, οι Τυνήσιοι έπρεπε να περιμένουν μέχρι το Νοέμβριο για να δουν τον Μπεν Αλί να δικάζεται, πάλι ερήμην, μαζί με περίπου 30 άλλους ανώτερους αξιωματούχους, για τη δολοφονία διαδηλωτών. Ο Μπεν Αλί παραμένει ασύλληπτος στη Σαουδική Αραβία παρόλες τις προσπάθειες των αρχών της Τυνησίας να εξασφαλίσουν την έκδοσή του.

Μια διερευνητική επιτροπή για παραβιάσεις κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων δεν έχει ακόμα παρουσιάσει την αναφορά της και και σε λίγους από τους δράστες έχουν ασκηθεί διώξεις.

Ορισμένοι υψηλόβαθμοι αξιωματικοί ασφαλείας που κατηγορούνται για παραβιάσεις  αρχικά αρνήθηκαν την ανάκριση, και, αν και οι έρευνες σε μερικές περιπτώσεις είχαν ξεκινήσει από πολιτικά δικαστήρια, κάποιοι δικαστές αποδείχθηκαν απρόθυμοι ή ανίκανοι να διενεργήσουν ολοκληρωμένες και ανεξάρτητες έρευνες.

Οι οικογένειες αυτών που σκοτώθηκαν ή τραυματίστηκαν από κυβερνητικές δυνάμεις δήλωσαν στη Διεθνή Αμνηστία ότι πολλοί από τους φερόμενους ως δράστες παραμένουν ελεύθεροι και μάλιστα ορισμένοι έχουν προαχθεί.

«Αν η κυβέρνηση αντιμετωπίζει με σοβαρότητα την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την καθιέρωση του κράτους δικαίου, δεν μπορεί να παρακάμπτει την αλήθεια και την απονομή της δικαιοσύνης στις οικογένειες αυτών που σκοτώθηκαν ή τραυματίστηκαν, ούτε και την απόδοση ευθυνών,» δήλωσε ο Hassiba Hadj-Sahraoui.

Θετικά βήματα

Η Διεθνής Αμνηστία δήλωσε ότι η απόφαση των τυνησιακών αρχών να υπογράψουν μια σειρά συνθηκών για θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα το 2011 ήταν ένα θετικό βήμα.

Το προηγούμενο έτος, η Τυνησία έγινε μέλος του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου και απέσυρε τις επιφυλάξεις της για τη Σύμβαση για την Εξάλειψη όλων των μορφών διακρίσεων κατά των γυναικών.

Όμως πολλές γυναίκες εξέφρασαν ανησυχίες ότι κατά την πολιτική μετάβαση βρέθηκαν στο περιθώριο από τα πολιτικά κόμματα, τα οποία προωθούσαν κυρίως άνδρες ως βασικούς τους υποψηφίους στις εκλογές.

Σχετικά με άλλες θετικές εξελίξεις , πολιτικοί κρατούμενοι και κρατούμενοι συνείδησης που είχαν κρατηθεί πριν την εξέγερση αφέθηκαν ελεύθεροι και η συστηματική παρενόχληση και οι περιορισμοί των πρώην πολιτικών κρατουμένων από δυνάμεις ασφαλείας σταμάτησαν. Ωστόσο, δεν έχει τεθεί σε εφαρμογή ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα αποκατάστασης και επανένταξης.

Μετά την εξέγερση, οι οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων μπόρεσαν να συναντώνται ελεύθερα για πρώτη φορά. Ο Τυνησιακός Σύνδεσμος για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα πραγματοποίησε το Σεπτέμβριο το πρώτο ετήσιο συνέδριο σε περισσότερο από μια δεκαετία, εκδήλωση στην οποία παρευρέθηκεο προσωρινός Πρωθυπουργός.

Μετά τις εκλογές του Οκτωβρίου σχηματίστηκε η νέα κυβέρνηση συνεργασίας. Ο Moncef Marzouki, ακτιβιστής ανθρωπίνων δικαιωμάτων και πρώην κρατούμενος συνείδησης της Διεθνούς Αμνηστίας, είναι ο προσωρινός πρόεδρος της χώρας.

Σε μια συνάντηση με την τυνησιακή κοινωνία των πολιτών, ο Moncef Marzouki υπέγραψε τη Διακήρυξη της Διεθνούς Αμνηστίας για Αλλαγή, δεσμευόμενος να διατηρήσει 10 βασικά μέτρα για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Νέο σύνταγμα

Η οργάνωση δήλωσε ότι η διαμόρφωση του νέου συντάγματος ήταν μια βασική ευκαιρία να ενσωματωθούν τα ανθρώπινα δικαιώματα στους θεσμούς της χώρας, και απηύθυνε έκκληση να κατοχυρώσει το νέο έγγραφο την αρχή της μη διάκρισης και την ανεξαρτησία της δικαστικής εξουσίας.

«Η Εθνική Συντακτική Συνέλευση έχει μεγάλη ευθύνη τώρα να συγκρουστεί με τις καταχρήσεις του παρελθόντος και να διασφαλίσει τα ανθρώπινα δικαιώματα που κατοχυρώνονται από το Σύνταγμα», δήλωσε ο Hassiba Hadj Sahraoui. “Πρέπει να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία της εκπόνησης του νέου συντάγματος για τη διασφάλιση της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ισότητας ενώπιον του νόμου.»

«Οι Τυνήσιοι δεν θα ικανοποιηθούν με τμηματικές μεταρρυθμίσεις. Βασικό κριτήριο θα είναι η ικανότητα των αρχών να αντεπεξέλθουν στα οικονομικά και κοινωνικά δικαιώματα, με όλες τις προκλήσεις που αντιπροσωπεύουν»

Ιστορικό

Η υπηρεσιακή κυβέρνηση επικύρωσε βασικές διεθνείς συνθήκες για τα ανθρώπινα δικαιώματα το 2011, συμπεριλαμβανομένων:

·        του Προαιρετικού Πρωτοκόλλου στο Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα.

·        του Προαιρετικού Πρωτοκόλλου στη Σύμβαση κατά των Βασανιστηρίων και άλλων τρόπων σκληρής, απάνθρωπης και ταπεινωτικής μεταχείρισης ή τιμωρίας.

·       της Διεθνούς Σύμβασης για την Προστασία Όλων των Ατόμων από τις εξαναγκαστικές εξαφανίσεις

 ·       οι αρχές έχουν αποσύρει συγκεκριμένες επιφυλάξεις ως προς τη Σύμβαση για την Εξάλειψη όλων των Μορφών Διακρίσεων κατά των Γυναικών (CEDAW); και

·         Η Τυνησία έγινε το 116ο συμβαλλόμενο κράτος του Καταστατικού της Ρώμης για το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο τον Ιούλιο του 2011.

Σημειώσεις για τους συντάκτες

·        Οι προτάσεις της Διεθνούς Αμνηστίας για την Τυνησία σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα περιελήφθησαν στην Ατζέντα που κυκλοφόρησε μετά την πτώση του Μπεν Αλί.

11 Ιανουαρίου 2012

 Γουαντάναμο: Μια Τραυματική Δεκαετία για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα

Η αποτυχία της κυβέρνησης των ΗΠΑ να κλείσει το κέντρο κράτησης στον Κόλπο του Γουαντάναμο αφήνει μια τοξική κληρονομιά για τα ανθρώπινα δικαιώματα, δήλωσε η Διεθνής Αμνηστία, με αφορμή τη 10^η επέτειο της μεταφοράς των πρώτων κρατουμένων στη διαβόητη φυλακή των ΗΠΑ.

Σε έκθεση που δημοσιεύθηκε πριν την επέτειο, με τίτλο «Γουαντάναμο: Μια Τραυματική Δεκαετία για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα», η Διεθνής Αμνηστία επισημαίνει την έκνομη μεταχείριση των κρατουμένων του Γουαντάναμο και περιγράφει τους λόγους για τους οποίους το κέντρο κράτησης εξακολουθεί να αποτελεί επίθεση στα ανθρώπινα δικαιώματα.

«Το Γουαντάναμο συμβολίζει τη 10ετή συστηματική αποτυχία των ΗΠΑ να σεβαστούν τα ανθρώπινα δικαιώματα κατά την αντίδρασή τους στις επιθέσεις της 11^ης Σεπτεμβρίου. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ αγνόησε τα ανθρώπινα δικαιώματα από την πρώτη μέρα που ξεκίνησαν οι κρατήσεις στο Γουαντάναμο. Καθώς προχωρούμε στο 11^ο έτος λειτουργίας του κέντρου κράτησης, η αποτυχία συνεχίζεται», δήλωσε ο Ρομπ Φρίερ, ερευνητής της Διεθνούς Αμνηστίας για τις ΗΠΑ.

Παρά την δέσμευση του Προέδρου Ομπάμα να κλείσει το κέντρο κράτησης του Γουαντάναμο μέχρι τις 22 Ιανουαρίου 2010, στα μέσα Δεκεμβρίου 2011 κρατούνταν εκεί 171 άνδρες. Τουλάχιστον 12 από αυτούς που μεταφέρθηκαν στο Γουαντάναμο στις 11 Ιανουαρίου 2002 εξακολουθούν να κρατούνται εκεί. Ένας από αυτούς εκτίει ποινή ισόβιας κάθειρξης μετά την καταδίκη του από στρατιωτική επιτροπή το 2008. Σε κανέναν από τους υπόλοιπους 11 δεν έχουν απαγγελθεί κατηγορίες.

Η κυβέρνηση Ομπάμα -και μάλιστα μεγάλα τμήματα και των τριών κλάδων της ομοσπονδιακής κυβέρνησης- έχουν υιοθετήσει το παγκόσμιο πλαίσιο δράσης «πολέμου» που επινόησε η κυβέρνηση Μπους. Τον Ιανουάριο του 2010 η διοίκηση υποστήριξε ότι 48 από τους κρατούμενους του Γουαντάναμο δεν ήταν δυνατό ούτε να αφεθούν ελεύθεροι, ούτε να τους απαγγελθούν κατηγορίες, αλλά έπρεπε να παραμείνουν επ’αόριστον υπό στρατιωτική κράτηση χωρίς απαγγελία κατηγορίας ή δίκη, σύμφωνα με τη μονομερή ερμηνεία των ΗΠΑ περί του δικαίου του πολέμου.

«Έως ότου οι ΗΠΑ αναγνωρίσουν αυτές τις κρατήσεις ως ζήτημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η κληρονομιά του Γουαντάναμο θα συνεχίσει να υπάρχει, είτε κλείσει το κέντρο κράτησης, είτε όχι», δήλωσε ο Ρομπ Φρίερ.

Το κέντρο κράτησης του Γουαντάναμο, το οποίο βρίσκεται στην αμερικανική ναυτική βάση στην Κούβα, έγινε σύμβολο βασανιστηρίων και άλλων μορφών κακομεταχείρισης από την έναρξη της λειτουργίας του, τέσσερις μήνες μετά τις επιθέσεις της 11^ης Σεπτεμβρίου.

Μεταξύ των κρατουμένων που εξακολουθούν να βρίσκονται εκεί σήμερα υπάρχουν άτομα που, πριν τη μεταφορά τους στο Γουαντάναμο, είχαν υποβληθεί από τις ΗΠΑ σε βασανιστήρια και αναγκαστική εξαφάνιση. Για αυτά τα εγκλήματα του διεθνούς δικαίου, που διαπράχθηκαν στο πλαίσιο προγράμματος μυστικών κρατήσεων το οποίο υπόκειται στην προεδρική εξουσία, η λογοδοσία ήταν περιορισμένη ή ανύπαρκτη. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ έχει εμποδίσει συστηματικά τις προσπάθειες των πρώην κρατουμένων να ζητήσουν αποζημίωση για τις εν λόγω παραβιάσεις.

Στα 10 αυτά χρόνια, μία μόνο από τις 779 περιπτώσεις κρατουμένων στη βάση του Γουαντάναμο έχει μεταφερθεί στις ΗΠΑ για την άσκηση δίωξης σε κανονικό ομοσπονδιακό δικαστήριο. Λοιποί κρατούμενοι αντιμετώπισαν άδικες δίκες από στρατιωτικές επιτροπές. Η διοίκηση τώρα σκοπεύει να ζητήσει την επιβολή της θανατικής ποινής σε έξι από τους κρατουμένους που παρευρέθηκαν σε τέτοιες δίκες.

Η κυβέρνηση Ομπάμα έχει επιρρίψει την ευθύνη για την αποτυχία της να κλείσει το κέντρο κράτησης του Γουαντάναμο στο Κογκρέσο, το οποίο έχει πράγματι αποτύχει να διασφαλίσει τη συμμόρφωση των ΗΠΑ με τις διεθνείς αρχές για τα ανθρώπινα δικαιώματα στο πλαίσιο αυτό.

«Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, το εθνικό δίκαιο και οι πολιτικές πρακτικές δεν μπορεί να προβάλλονται ως δικαιολογίες για τη μη συμμόρφωση με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τις Συνθήκες. Δεν αρκεί ο ένας κλάδος της κυβέρνησης να κατηγορεί έναν άλλο για την αποτυχία μιας χώρας να διαφυλάξει τα ανθρώπινα δικαιώματα. Το Διεθνές Δίκαιο απαιτεί να βρεθούν λύσεις, όχι δικαιολογίες », δήλωσε ο Ρομπ Φρίερ.

Δείτε το σχετικό βίντεο: http://youtu.be/lBmEbvhe5GI

9 Ιανουαρίου 2012

Μέση ανατολή και Βόρεια Αφρική:

Διαμαρτυρία και καταστολή θα συνεχιστούν το 2012

Η καταστολή και η  κρατική βία είναι πιθανό να συνεχίσουν να πλήττουν τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική το 2012, αν οι κυβερνήσεις της περιοχής και οι διεθνείς δυνάμεις δεν ανταποκριθούν στην απαίτηση για αλλαγές, προειδοποίησε σήμερα η Διεθνής Αμνηστία, σε νέα έκθεσή της σχετικά με τα δραματικά γεγονότα του περασμένου έτους.

Στην 80 σελίδων έκθεση «Χρονιά της Επανάστασης : Κατάσταση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική» , η οργάνωση περιγράφει πώς το 2011 οι κυβερνήσεις σε ολόκληρη την περιοχή ήταν πρόθυμες να αναπτύξουν ακραία βία προσπαθώντας να αντισταθούν στην πρωτοφανή έκκληση για ριζική μεταρρύθμιση.

Ωστόσο,  η Διεθνής Αμνηστία δήλωσε ότι τα κινήματα διαμαρτυρίας της περιοχής φάνηκε να δείχνουν κάποια σημάδια εγκατάλειψης των φιλόδοξων στόχων τους ή αποδοχής αποσπασματικών μεταρρυθμίσεων.

«Με λίγες εξαιρέσεις, οι κυβερνήσεις απέτυχαν να αναγνωρίσουν ότι τα πάντα έχουν αλλάξει», δήλωσε ο Philip Luther, προσωρινός Διευθυντής της Διεθνούς Αμνηστίας για τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική. «Τα κινήματα διαμαρτυρίας στην περιφέρεια, με επικεφαλής σε πολλές περιπτώσεις νέους και με γυναίκες σε σημαντικούς ρόλους, έχουν αποδειχτεί εκπληκτικά ανθεκτικά στην αντιμετώπιση της ενίοτε κλιμακούμενης καταστολής.»

«Έχουν δείξει ότι δεν θα ξεγελαστούν από μεταρρυθμίσεις που θα φέρουν μικρή διαφορά στον τρόπο με τον οποίο τους μεταχειρίζονται η αστυνομία και οι δυνάμεις ασφαλείας. Θέλουν συγκεκριμένες αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο κυβερνώνται και ζητούν να λογοδοτήσουν οι υπεύθυνοι για εγκλήματα του παρελθόντος.»

«Όμως οι επίμονες προσπάθειες από κράτη να προσφέρουν επιφανειακές αλλαγές, να απωθήσουν τα κεκτημένα των διαδηλωτών ή απλώς να εξαναγκάσουν τους πληθυσμούς τους σε υποταγή, προδίδουν το γεγονός ότι στόχος για πολλές κυβερνήσεις παραμένει η επιβίωση του καθεστώτος.»

Παρόλη την αισιοδοξία στη Βόρεια Αφρική και την ανατροπή των επί σειρά ετών ηγετών στην Τυνησία, την Αίγυπτο και τη Λιβύη, η Διεθνής Αμνηστία δήλωσε ότι αυτά τα οφέλη δεν έχουν κατοχυρωθεί ακόμα από βασικές θεσμικές μεταρρυθμίσεις για να διασφαλιστεί ότι τέτοια είδη παραβιάσεων δεν θα επαναληφθούν.

Οι στρατιωτικοί ήγετες της Αιγύπτου, το Ανώτατο Συμβούλιο των Ενόπλων Δυνάμεων(SCAF), δεσμεύτηκε επανειλημμένα να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της «Επανάστασης της 25^ης Ιανουαρίου», ωστόσο, η Διεθνής Αμνηστία ανακάλυψε ότι στην πραγματικότητα ήταν υπεύθυνοι για παραβιάσεις που ήταν από κάποιες πλευρές χειρότερες από του Hosni Mubarak.

Ο στρατός και οι δυνάμεις ασφαλείας έχουν καταστείλει με τη βία διαδηλωτές, με αποτέλεσμα τουλάχιστον 84 θανάτους μεταξύ Οκτωβρίου και Δεκεμβρίου 2011. Τα βασανιστήρια κατά την κράτηση συνεχίζονται, ενώ περισσότεροι άμαχοι έχουν δικαστεί ενώπιον στρατιωτικών δικαστηρίων μέσα σε ένα χρόνο παρά επί τα 30 χρόνια της διακυβέρνησης του Mubarak. Οι γυναίκες φαίνεται πως έχουν γίνει στόχος για εξευτελιστική μεταχείριση σε μια προσπάθεια να τις αποτρέψουν από το να διαμαρτύρονται. Τον Δεκέμβριο γραφεία αιγυπτιακών και διεθνών ΜΚΟ δέχτηκαν επίθεση από δυνάμεις ασφαλείας σε μια προφανή προσπάθεια να αποσιωπηθούν οι κριτικές ενάντια στις αρχές.

Η Διεθνής Αμνηστία ανακοίνωσε ότι φοβάται πως το 2012 μπορεί να φέρει περαιτέρω προσπάθειες του στρατιωτικού συμβουλίου να περιορίσει την ικανότητα των Αιγυπτίων να διαμαρτύρονται και να εκφράζουν ελεύθερα τις απόψεις τους.

Η εξέγερση στην Τυνησία έφερε σημαντικές βελτιώσεις στα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά ένα χρόνο αργότερα πολλοί θεωρούν ότι ο ρυθμός της αλλαγής είναι πολύ αργός, ενώ οι οικογένειες των θυμάτων της εξέγερσης ακόμα περιμένει την απόδοση δικαιοσύνης.

Μετά τις εκλογές του Οκτωβρίου σχηματίστηκε μια νέα κυβέρνηση συνασπισμού. Ο Moncef Marzouki,  ακτιβιστής  ανθρωπίνων δικαιωμάτων και πρώην κρατούμενος συνείδησης της Διεθνούς Αμνηστίας, είναι ο προσωρινός πρόεδρος της χώρας.

Η Διεθνής Αμνηστία δήλωσε ότι το 2012 είναι κρίσιμο για τους Τυνήσιους να αδράξουν την ευκαιρία για σχεδιασμό νέου συντάγματος για να διασφαλιστεί η προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η ισότητα απέναντι στο νόμο.

Στη Λιβύη, υπήρχαν σημαντικά ερωτήματα σχετικά με την ικανότητα των νέων αρχών να ελέγχουν τα ένοπλα τάγματα που είχαν βοηθήσει να εκδιωχθούν οι δυνάμεις υπέρ του Καντάφι και να τα εμποδίζουν από το να αναπαράγουν τα μοτίβα των παραβιάσεων που εφαρμόζονταν υπό το παλιό σύστημα.

Παρόλο που το Εθνικό Μεταβατικό Συμβούλιο καλεί τους υποστηρικτές του να αποφύγουν τις εκδικητικές επιθέσεις, σοβαρές παραβιάσεις από δυνάμεις κατά του Καντάφι σπάνια έχουν καταδικαστεί. Το Νοέμβριο ο  ΟΗΕ ανέφερε ότι περίπου 7.000 κρατούμενοι κρατούνται σε πρόχειρους καταυλισμούς υπό τον έλεγχο των επαναστατικών ταγμάτων, με καμία προοπτική της δέουσας δικαστικής διαδικασίας.

Αλλού, η Διεθνής Αμνηστία είπε ότι οι κυβερνήσεις παρέμειναν πεισματικά αποφασισμένες να προσκολληθούν στην εξουσία, σε κάποιες περιπτώσεις με οποιοδήποτε κόστος για την ανθρώπινη ζωή και την αξιοπρέπεια.

Οι συριακές ένοπλες δυνάμεις και οι υπηρεσίες πληροφοριών είναι υπεύθυνες για θανάτους και βασανιστήρια που ισοδυναμούν με εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, προσπαθώντας να τρομοκρατήσουν όσους διαμαρτύρονται και όσους εναντιώνονται, ώστε να σιωπήσουν και να υποταχθούν. Μέχρι το τέλος του χρόνου υπήρχαν πάνω από 200 περιπτώσεις αναφερθέντων θανάτων κατά την κράτηση, πάνω από 40 φορές την ετήσια μέση τιμή για τη Συρία.

 Στην Υεμένη η αντιπαράθεση σχετικά με την Προεδρία προκάλεσε περισσότερα δεινά για τους απλούς υεμένιους πολίτες. Περισσότεροι από 200 άνθρωποι σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια των διαμαρτυριών ενώ εκατοντάδες άλλοι πέθαναν σε ένοπλες συγκρούσεις. Δεκάδες χιλιάδες εκτοπίστηκαν εξαιτίας της βίας, προκαλώντας ανθρωπιστική κρίση.

Ελπίδες υπήρχαν στο Μπαχρέιν ότι η δημοσίευση το Νοέμβριο μιας ανεξάρτητης έκθεσης από διεθνείς εμπειρογνώμονες σε παραβιάσεις σχετικές με διαμαρτυρίες θα μπορούσε να σημάνει μια νέα αρχή για τη χώρα. Στο τέλος του χρόνου, αναμένεται ακόμα να φανεί η δύναμη της υπόσχεσης της κυβέρνησης να ενσωματώσει τις ευρείας κλίμακας συστάσεις της Επιτροπής.

 Η κυβέρνηση της Σαουδικής Αραβίας ανακοίνωσε μεγάλα πακέτα δαπανών το 2011, κάτι που φάνηκε ως προσπάθεια να αποτραπεί η εξάπλωση των διαμαρτυριών στο Βασίλειο. Παρόλα αυτά -και τη σύνταξη ενός κατασταλτικού αντιτρομοκρατικού νόμου- οι διαμαρτυρίες συνεχίζονται στο τέλος του χρόνου, ιδιαίτερα στην ανατολική περιοχή της χώρας.

Στο Ιράν, οι εσωτερικές πολιτικές του οποίου παρέμειναν κατά μεγάλο βαθμό έξω από τα φώτα της δημοσιότητας, η κυβέρνηση συνέχισε να καταπνίγει τις διαφωνίες, να ενισχύει τους περιορισμούς στην ελευθερία της πληροφόρησης και να στρέφεται ειδικότερα εναντίον δημοσιογράφων, μπλόγκερ, ανεξάρτητους συνδικαλιστές και πολιτικούς ακτιβιστές.

Η Διεθνής Αμνηστία δήλωσε ότι η ανταπόκριση των διεθνών δυνάμεων και των περιφερειακών φορέων όπως η Αφρικανική Ένωση, ο Αραβικός Σύνδεσμος και η Ευρωπαϊκή Ένωση για τις εξελίξεις το 2011 ήταν ανακόλουθη, και απέτυχε να κατανοήσει το βάθος της πρόκλησης για εδραιωμένους κατασταλτικούς κανόνες στην περιοχή.

Τα ανθρώπινα δικαιώματα υιοθετήθηκαν ως λόγος στρατιωτικής επέμβασης στη Λιβύη, αλλά το Συμβούλιο Ασφαλείας, συναντώντας εμπόδια ιδίως από τη Ρωσία και την Κίνα, εξέδωσε στο τέλος του χρόνου μόνο ένα ασθενές μήνυμα αποδοκιμασίας της βίας στη Συρία.

Και ενώ ο Αραβικός Σύνδεσμος ενέργησε γρήγορα και στέρησε από τη Λιβύη την ιδιότητα του μέλους το Φεβρουάριο, και έπειτα απέκλεισε τη Συρία και έστειλε μια ομάδα παρατηρητών, σιώπησε όταν τα στρατεύματα της Σαουδικής Αραβίας, δρώντας με το έμβλημα του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου, υποστήριξαν τις προσπάθειες της κυβέρνησης του Μπαχρέιν να συνθλίψουν τις διαμαρτυρίες. 

«Η υποστήριξη εκ μέρους των παγκοσμίων δυνάμεων προς τους απλούς ανθρώπους της περιοχής είναι κατά κανόνα ανομοιογενής», δήλωσε ο Philip Luther.

«Ωστόσο αυτό που υπήρξε αξιοσημείωτο για το προηγούμενο έτος είναι -με κάποιες εξαιρέσεις- ότι η αλλαγή επιτεύχθηκε κατά ένα μεγάλο βαθμό μέσω των προσπαθειών των τοπικών πληθυσμών που διαμαρτύρονταν στους δρόμους και όχι μέσω της επιρροής και της ανάμειξης των ξένων δυνάμεων.»

«Η  άρνηση των απλών ανθρώπων όλης της περιοχής να  αποτραπούν από τον αγώνα τους για αξιοπρέπεια και δικαιοσύνη είναι αυτό που μας δίνει ελπίδα για το 2012.»

          22 Δεκεμβρίου 2011

 H Συρία επιβάλλει τη θανατική ποινή για εξοπλισμό

«τρομοκρατών», καθώς ο αριθμός των νεκρών εκτινάσσεται στα ύψη

Μόνο να επιδεινώσει την αιματοχυσία μπορεί ο νόμος που θεσπίστηκε αυτή την εβδομάδα και επιβάλλει τη θανατική ποινή σε οποιονδήποτε εξοπλίζει «τρομοκράτες» ,προειδοποίησε σήμερα, η Διεθνής Αμνηστία καθώς εκτοξεύτηκε ο αριθμός των ανθρώπων που σκοτώθηκαν αυτή την εβδομάδα.   

Σε μία από τις πιο πολύνεκρες εβδομάδες από τότε που ξεκίνησαν οι διαμαρτυρίες για τις μεταρρυθμίσεις, σύμφωνα με αναφορές, σκοτώθηκαν περίπου 170 άνθρωποι- περιλαμβανομένων περίπου 70 αποστατών του στρατού όταν οι δυνάμεις της κυβέρνησης επιτέθηκαν στο χωριό Kafr Awaid, στη βορειοδυτική επαρχία του Idlib. Δεκάδες στρατιωτικού προσωπικού της Συρίας αναφέρθηκαν επίσης ως νεκροί. 

Την Τρίτη, το επίσημο  πρακτορείο ειδήσεων SANA ανέφερε ότι ο σύριος Πρόεδρος, Bashar al Assad, έχει υπογράψει νόμο που προβλέπει «την ποινή του θανάτου για όποιον παρέχει όπλα ή βοηθά στην παροχή όπλων που προορίζονται για την πραγματοποίηση τρομοκρατικών ενεργειών». 

«Ο νόμος θα μπορούσε να έχει σοβαρές συνέπειες καθώς οι συριακές αρχές ισχυρίζονται ότι οι αντικυβερνητικές διαδηλώσεις είναι δουλειά των «ενόπλων τρομοκρατών» , δήλωσε ο Philip Luther, προσωρινός Διευθυντής της Διεθνούς Αμνηστίας για τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική. 

«Οι συριακές αρχές πρέπει να καταργήσουν αυτό το νόμο, που αποτελεί άλλο ένα βάναυσο εργαλείο τους στο οπλοστάσιο της καταπίεσης», πρόσθεσε. 

Αυτόπτης μάρτυρας , μιλώντας στη Διεθνή Αμνηστία, περιέγραψε ότι είχε δει τις σορούς περίπου 100 κατοίκων μετά τους βομβαρδισμούς της Τρίτης, στη δυτική πλευρά του Kafr Awaid. Δήλωσε επίσης ότι είχαν εγκαταλείψει τα σπίτια τους φοβούμενοι ότι θα συλλαμβάνονταν μέσα σε αυτά.   

Πιστεύεται πως ορισμένοι από αυτούς που σκοτώθηκαν είχαν προηγουμένως τεθεί υπό κράτηση. Βιντεοσκοπημένο στιγμιότυπο που βρήκε η Διεθνής Αμνηστία πιστεύεται ότι δείχνει τα σώματα κάποιων από εκείνους που σκοτώθηκαν με δεμένα χέρια. 

«Σαράντα από αυτούς που σκοτώθηκαν ήταν συνάδελφοι ακτιβιστές και στενοί μου φίλοι», δήλωσε ο άνδρας στη Διεθνή Αμνηστία. 

«Η όψη αυτών  των νεκρών σωμάτων ήταν ασύλληπτη. Αναρωτιέμαι γιατί πέθαναν εκείνοι και όχι εγώ. Οι επιδρομές συνεχίζονται σήμερα στο Idlib καθώς εμείς απευθύνουμε έκκληση για βοήθεια», είπε. 

Περίπου 40 αποστάτες  του στρατού, είπε ο αυτόπτης μάρτυρας, κρύβονταν από τις δυνάμεις ασφαλείας σε ένα αγρόκτημα στο χωριό και πυροβολήθηκαν επί τόπου. Οι σοροί τους απομακρύνθηκαν από τις δυνάμεις ασφαλείας.

Χιλιάδες άλλοι έχουν συλληφθεί  από τα μέσα Μαρτίου, όταν ξεκίνησαν οι διαμαρτυρίες για τις μεταρρυθμίσεις στη Συρία, πολλές από αυτές έχουν κρατηθεί μυστικές σε άγνωστες τοποθεσίες, στις οποίες, όπως αναφέρεται, κυριαρχούν τα βασανιστήρια και οι άλλες μορφές κακομεταχείρισης. Η Διεθνής Αμνηστία έχει λάβει τα ονόματα περισσοτέρων από 200 άτομα που αναφέρεται ότι έχουν πεθάνει στη φυλακή στη Συρία από τον Απρίλιο. 

Σε μία ένδειξη  αυξανόμενης διεθνούς εναντίωσης στην αιματοχυσία στη Συρία, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ψήφισε τη Δευτέρα με συντριπτική πλειοψηφία την καταδίκη της κυβέρνησης του Προέδρου Bashar al Assad για τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ζήτησε τον άμεσο τερματισμό της βίας. 

Στο μεταξύ, οι διαβουλεύσεις αναμένεται να συνεχιστούν σήμερα σχετικά με το σχέδιο ψηφίσματος για τη Συρία πριν το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. 

Από τον Απρίλιο  αυτού του έτους, η Διεθνής Αμνηστία έχει ζητήσει από το Συμβούλιο

Ασφαλείας να παραπέμψει την κατάσταση στη Συρία στον Εισαγγελέα του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, και να επιβάλει γενικό εμπάργκο όπλων στη Συρία και δέσμευση της περιουσίας του Προέδρου Bashar al Assad και των υπολοίπων εμπλεκομένων στη διαταγή ή τη διάπραξη σοβαρών παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

18 Δεκεμβρίου 2011

Παγκόσμια Ημέρα Μεταναστών (18/12):

Το Μεξικό αποτυγχάνει να προστατεύσει τους μετανάστες

Η μεξικανική κυβέρνηση απέτυχε να εκπληρώσει την υπόσχεσή της να προστατεύσει τους μετανάστες από εκτεταμένες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δήλωσε σήμερα η Διεθνής Αμνηστία, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Μεταναστών.

Μόνο τον περασμένο χρόνο, η οργάνωση έχει καταγράψει πολυάριθμες περιπτώσεις όπου μετανάστες από την Κεντρική Αμερική που ταξίδευαν μέσω του Μεξικού εξαφανίστηκαν, απήχθησαν, βασανίστηκαν, βιάστηκαν και δολοφονήθηκαν από εγκληματικές συμμορίες, συχνά με τη συνενοχή δημοσίων αξιωματούχων. Οι υπερασπιστές των δικαιωμάτων των μεταναστών έχουν επίσης υποστεί πρωτοφανείς επιθέσεις.

«Παρά την υπόσχεση της μεξικανικής κυβέρνησης για αλλαγή, οι συστηματικές παραβιάσεις εναντίον των μεταναστών συνεχίζονται αμείωτες. Οι νόμοι και άλλα επίσημα μέτρα έχουν από ελάχιστο έως μηδαμινό αντίκτυπο», δήλωσε ο Rupert Knox, Ερευνητής της Διεθνούς Αμνηστίας στο Μεξικό.

«Η πρόληψη και η τιμωρία γι’αυτά τα εγκλήματα παραμένει σπάνια εξαίρεση».

Τον Φεβρουάριο του 2011, η Εθνική Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ανέφερε ότι 11.000 μετανάστες είχαν απαχθεί τους προηγούμενους έξι μήνες.

Τον Απρίλιο, ανακαλύφθηκαν ξανά μαζικοί τάφοι στην κοινότητα του San Fernando, στη βόρεια πολιτεία του Tamaulipas. Μερικά από τα 193 αγνώστων στοιχείων πτώματα πιστεύεται ότι ανήκουν σε μεξικανούς και κεντροαμερικανούς μετανάστες, που απήχθησαν στην πορεία προς τα αμερικανικά σύνορα. Ωστόσο, έχουν αναγνωριστεί λιγότερα από 30.

Στην πολιτεία του Μεξικού, σε διάστημα τριών μηνών, βρέθηκαν τα πτώματα τριών μεταναστών, σε απόσταση μόλις κάποιων μέτρων από το καταφύγιο μεταναστών του San Diego στη Lecheria.

Οι υπεύθυνοι για παραβιάσεις σπάνια λογοδοτούν και πολλές περιπτώσεις απαχθέντων ή δολοφονημένων μεταναστών δεν ερευνώνται επαρκώς.

Κατά τη διάρκεια του 2011, οι υπερασπιστές των δικαιωμάτων των μεταναστών έχουν δεχτεί επιθέσεις, απειλές θανάτου και εκφοβισμό ως αντίποινα στις προσπάθειές τους να υποστηρίξουν τους μετανάστες. Ο Fray Tomas, που διατηρεί το καταφύγιο μεταναστών “La 72” στην Tenosique, στην πολιτεία Tabasco, δέχτηκε ανώνυμα απειλητικά τηλεφωνήματα και προσβολές από την κρατική αστυνομία και μέλη του στρατού.

Τον Αύγουστο του 2010, ύστερα από τη σφαγή 72 μεταναστών στη βόρεια πολιτεία του Tamaulipas,, η μεξικανική κυβέρνηση ξεκίνησε τη στρατηγική της για την καταπολέμηση των κακοποιήσεων των μεταναστών. Ένα χρόνο μετά, δεν έχει υπάρξει καμία ένδειξη προόδου.

Κατά τη διάρκεια της εμφάνισης του Μεξικού ενώπιον της Επιτροπής του ΟΗΕ για την Προστασία των Εργατών Μεταναστών, τον Απρίλιο του 2011, ήταν ξεκάθαρο ότι η κυβέρνηση δεν είχε κάποιο συγκεκριμένο σχέδιο δράσης για να αντιμετωπίσει την κρίση των δικαιωμάτων των μεταναστών στη χώρα.

Ένας νέος μεταναστευτικός νόμος που ψηφίστηκε φέτος θα έπρεπε να διασφαλίζει μεγαλύτερη προστασία των δικαιωμάτων των μεταναστών. Ωστόσο, δεν έχει προηγηθεί διαβούλευση με την κοινωνία των πολιτών, ούτε έχει θεσπιστεί η προτεινόμενη προς εφαρμογή νομοθεσία. Εν τω μεταξύ, παρά το γεγονός ότι έχουν ληφθεί μερικά από τα μέτρα για την εξυγίανση του Εθνικού Ινστιτούτου Μετανάστευσης από τους διεφθαρμένους αξιωματούχους, οι ισχυρισμοί για κακοποιήσεις συνεχίζονται.

«Τα τελευταία δύο χρόνια απευθύνουμε έκκληση στις ομοσπονδιακές αρχές του Μεξικού να ηγηθούν της ανάπτυξης και εφαρμογής ενός σχεδίου δράσης για την προστασία των μεταναστών και τον τερματισμό των κακοποιήσεων. Είναι καιρός να κάνουν πράξη τις υποσχέσεις τους», δήλωσε ο Rupert Knox.

Γραφείο Τύπου και Προβολής