ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΔΡΑΣΗ

ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΚΡΑΤΕΙΤΑΙ ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Ο εκπρόσωπος του παλαιστινιακού κοινοβουλίου, Αζίζ Ντουέικ, τέθηκε υπό διοικητική κράτηση μετά τη σύλληψή του στις 19 Ιανουαρίου. Αυτό επιτρέπει στις ισραηλινές αρχές να τον κρατήσουν επ’ αόριστον χωρίς απαγγελία κατηγορίας ή δίκη.

Ισραηλινοί στρατιωτικοί αξιωματικοί συνέλαβαν τον Αζίζ Ντουέικ, τον Εκπρόσωπο του Παλαιστινιακού Νομοθετικού Συμβουλίου (PLC), ενώ διέσχιζε στρατιωτικό σημείο ελέγχου κοντά στη Ραμάλα, στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, στις 19 Ιανουαρίου 2012. Μεταφέρθηκε στο κέντρο κράτησης Οφέρ και κρατήθηκε εκεί για πέντε ημέρες χωρίς απαγγελία κατηγορίας. Στις 24 Ιανουαρίου 2012, ο Αζίζ Ντουέικ εμφανίστηκε σε δικαστήριο όπου ένας δικαστής του επέδωσε μια διαταγή εξάμηνης διοικητικής κράτησης, υπογεγραμμένη από στρατιωτικό διοικητή, η οποία μπορεί να ανανεωθεί επ’ αόριστον.
Ο Αζίζ Ντουέικ είναι τώρα το 21ο μέλος του PLC που κρατείται αυτόν τον καιρό από τις ισραηλινές αρχές σε διοικητική κράτηση.
Ο Αζίζ Ντουέικ είχε συλληφθεί προηγουμένως, τον Ιούνιο του 2006, λίγο μετά αφότου είχε εκλεγεί στο PLC ως εκπρόσωπος του, προσκείμενου στη Χαμάς, Συνασπισμού Αλλαγής και Μεταρρύθμισης. Ο Αζίζ Ντουέικ καταδικάστηκε για «συμμετοχή σε παράνομη οργάνωση», και του επιβλήθηκε ποινή τριών χρόνων φυλάκισης. Αφέθηκε ελεύθερος το 2009.
Η διοικητική κράτηση είναι μια διαδικασία υπό την οποία κρατούμενοι κρατούνται χωρίς απαγγελία κατηγοριών ή δίκη για περιόδους έως έξι μηνών, οι οποίες μπορούν να ανανεωθούν επ’ αόριστον. Κατηγορίες εγκλημάτων δεν συντάσσονται εναντίον των διοικητικά κρατουμένων και δεν υπάρχει πρόθεση να τους φέρουν σε δίκη. Οι κρατούμενοι κρατούνται στη βάση «μυστικών στοιχείων» τα οποία οι ισραηλινές στρατιωτικές αρχές ισχυρίζονται ότι δεν μπορούν να αποκαλύψουν για λόγους ασφαλείας. Συνεπώς τα «μυστικά στοιχεία» πάνω στα οποία οι στρατιωτικές αρχές στηρίζουν την απόφασή τους να εκδώσουν διαταγή διοικητικής κράτησης δεν είναι διαθέσιμα στους κρατούμενους ή τους δικηγόρους τους, και οι κρατούμενοι δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τους λόγους της κράτησής τους.

Παρακαλούμε γράψτε αμέσως στα εβραϊκά ή τη δική σας γλώσσα:

Καλώντας τις ισραηλινές αρχές να αφήσουν ελεύθερο τον Αζίζ Ντουέικ και τους άλλους Παλαιστίνιους βουλευτές που κρατούνται υπό διοικητική κράτηση, εκτός εάν κατηγορηθούν άμεσα με διεθνώς αναγνωρισμένα ποινικά αδικήματα και προσαχθούν σε δίκη, σε πλήρη συμμόρφωση με τα διεθνή πρότυπα δίκαιης δίκης.
Καλώντας τις ισραηλινές αρχές να σταματήσουν τη χρήση της διοικητικής κράτησης, η οποία παραβιάζει το δικαίωμα σε μια δίκαιη δίκη όπως κατοχυρώνεται στο Άρθρο 14 της Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα.

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΣΤΕΙΛΤΕ ΕΚΚΛΗΣΕΙΣ ΠΡΙΝ ΤΙΣ 7 ΜΑΡΤΙΟΥ 2012 ΠΡΟΣ:

Military Judge Advocate General
Brigadier General Danny Efroni
6 David Elazar Street
Hakirya, Tel Aviv, Israel
Fax: +972 3 569 4526
Email: avimn@idf.gov.il
Προσφώνηση: Dear Judge Advocate General

Commander of the IDF – West Bank
Major-General Avi Mizrahi
GOC Central Command
Military Post 01149
Battalion 877
Israel Defense Forces, Israel
Fax: +972 2 530 5741 / +972 2 530 5724
Προσφώνηση : Dear Major-General Avi Mizrahi

Και αντίγραφα προς:
Deputy Prime Minister and Minister of Defence
Ehud Barak
Ministry of Defence
37 Kaplan Street, Hakirya
Tel Aviv 61909, Israel
Fax: +972 3 691 6940 / 696 2757
Προσφώνηση: Dear Minister
Επίσης στείλτε αντίγραφα στην Πρεσβεία του Ισραήλ στην Αθήνα:

Άριε Μέκελ
Μαραθωνοδρόμων 1
Παλαιό Ψυχικό
154-52
Τηλ: 210-6705500
Φαξ: 210-6705555 στους διπλωματικούς αντιπροσώπους, τους διαπιστευμένους στη χώρα σας.

Προσφώνηση: Αξιότιμε κύριε Πρέσβη

Παρακαλούμε ελέγξτε με το γραφείο του τμήματός σας για αποστολή εκκλήσεων μετά την παραπάνω ημερομηνία.

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΕΚΚΛΗΣΗ

ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΚΡΑΤΕΙΤΑΙ ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΕΠΙΠΡΟΣΘΕΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ

Ο Αζίζ Ντουέικ είμαι μέλος της Χαμάς, παλαιστινιακού ισλαμιστικού κόμματος του οποίου το καταστατικό δεν αναγνωρίζει το Ισραήλ. Στο PLC εκπροσωπεί τον προσκείμενο στη Χαμάς, Συνασπισμό Αλλαγής και Μεταρρύθμισης που κέρδισε την πλειοψηφία των εδρών στις βουλευτικές εκλογές του 2006. Ο Αζίζ Ντουέικ είναι ένα από τα πέντε μέλη του Παλαιστινιακού Νομοθετικού Συμβουλίου (PLC) που κρατήθηκαν από τις ισραηλινές δυνάμεις την περασμένη εβδομάδα σε ένα κύμα συλλήψεων που στόχευε κυρίως μέλη του PLC της Χαμάς. Οι συλλήψεις ακολούθησαν τις συνομιλίες συμφιλίωσης μεταξύ των κομμάτων της Χαμάς και της Φατάχ, οι οποίες θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ένταξη της Χαμάς στην Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO). Η PLO είναι το σώμα που εκπροσωπεί τους Παλαιστίνιους διεθνώς.
Το Ισραήλ αυτόν τον καιρό κρατά 27 μέλη του PLC, 21 εκ των οποίων υπό διοικητική κράτηση, συμπεριλαμβανομένου του Αζίζ Ντουέικ. Τον Δεκέμβριο του 2011, σύμφωνα με τις Υπηρεσίες Ισραηλινών Φυλακών, υπήρχαν 283 Παλαιστίνιοι που κρατούνταν σε διοικητική κράτηση, αλλά ο αριθμός αυτός μπορεί να έχει αυξηθεί από τότε.
Η Διεθνής Αμνηστία πιστεύει ότι η πρακτική της διοικητικής κράτησης στο Ισραήλ και τα Κατεχόμενα Εδάφη παραβιάζει το διεθνώς αναγνωρισμένο δικαίωμα σε δίκαιη δίκη. Τα διεθνή πρότυπα για δίκαιη δίκη θα πρέπει να υποστηρίζονται για όλους τους πολιτικούς κρατούμενους, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που κατηγορούνται για βία, ακόμα και υπό καθεστώτα έκτακτης ανάγκης.
Υπό τη διοικητική κράτηση, τα δικαιώματα των κρατουμένων σε δίκαιη δίκη, όπως κατοχυρώνονται από το Άρθρο 14 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα (ICCPR), του οποίου το Ισραήλ είναι κράτος μέλος, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματός τους να ενημερώνονται άμεσα και πλήρως για τους λόγους της κράτησής τους, του τεκμηρίου της αθωότητας, του να εξετάζουν και να έχουν εξετάσει τους μάρτυρες εναντίον τους, και του να δικάζονται δημοσίως, παραβιάζονται συστηματικά. Σε πολλές περιπτώσεις, η πρώτη, αν όχι η μόνη, ευκαιρία για τους κρατούμενους να βρουν γιατί κρατούνται είναι σε μια ακροαματική διαδικασία έφεσης την οποία θα πρέπει να ξεκινήσουν οι ίδιοι. Λαμβάνει χώρα αρκετές βδομάδες, κάποιες φορές μήνες, μετά τη σύλληψη. Τα στοιχεία εναντίον του κρατούμενου ακούγονται μυστικά, χωρίς να επιτρέπεται ούτε στον/στην κατηγορούμενο/η, ούτε σε δικηγόρο του/της να γνωρίζουν τι είναι αυτά τα στοιχεία και να τα αντιμετωπίσουν.
Η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, η οποία επιβλέπει την εφαρμογή του ICCPR, εξέφρασε την ανησυχία της το 2010 για την «συχνή και εκτεταμένη χρήση της διοικητικής κράτησης, συμπεριλαμβανομένης αυτής σε παιδιά» και συνέστησε στο Ισραήλ να αποφεύγει τη χρήση της. Η Διεθνής Αμνηστία πιστεύει ότι η διοικητική κράτηση δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται ως μέσο παράκαμψης του ποινικού δικαστικού συστήματος και αποφυγής των εχεγγύων της δέουσας νομικής διαδικασίας που αυτό παρέχει.
Επιπλέον, στη βάση όλων των διαθέσιμων στοιχείων, η Διεθνής Αμνηστία πιστεύει ότι κάποιοι από εκείνους που κρατούνται σε διοικητική κράτηση στο Ισραήλ και τα Κατεχόμενα Εδάφη, είναι κρατούμενοι συνείδησης, που κρατούνται μόνο για τη μη βίαιη άσκηση του δικαιώματός τους στην ελευθερία της έκφρασης και του συνεταιρίζεσθαι. Αυτό έχει διευκολυνθεί από το γεγονός ότι οι λόγοι για τη διοικητική κράτηση, όπως είναι καθιερωμένοι στην ισραηλινή νομοθεσία, είναι γενικά διατυπωμένοι και υπόκεινται σε ευρεία ερμηνεία. Η νομοθεσία για τη διοικητική κράτηση – φαινομενικά εισαχθείσα ως ένα κατ’ εξαίρεση μέτρο για την κράτηση ανθρώπων που αποτελούν ακραίο και άμεσο κίνδυνο για την ασφάλεια – έχει για χρόνια χρησιμοποιηθεί για την κράτηση ενός πολύ ευρύτερου φάσματος ανθρώπων που θα έπρεπε να έχουν συλληφθεί, κατηγορηθεί και δικαστεί σύμφωνα με τους κανονικούς νόμους ποινικής διαδικασίας, ή ατόμων που δεν θα έπρεπε να έχουν συλληφθεί καθόλου.
Η Διεθνής Αμνηστία επαναλαμβάνει τη μακροχρόνια έκκλησή της για τερματισμό της πρακτικής της διοικητικής κράτησης. Όλοι οι διοικητικά κρατούμενοι που κρατούνται εξαιτίας της των μη βίαιων πολιτικών τους απόψεων ή δραστηριοτήτων θα πρέπει να αφεθούν ελεύθεροι άμεσα και άνευ όρων, και άλλοι θα πρέπει να αφεθούν ελεύθεροι εκτός εάν τους απαγγελθούν κατηγορίες για ένα διεθνώς αναγνωρισμένο ποινικό αδίκημα και δικαστούν άμεσα σύμφωνα με τα διεθνώς αποδεκτά πρότυπα δίκαιης δίκης.

Όνομα: Αζιζ Ντουέικ
Φύλο: Άνδρας

UA: 23/12 Index: MDE 15/002/2012 Ημερομηνία Έκδοσης 25 Ιανουαρίου 2012

http://www.amnesty.org/en/library/asset/MDE15/002/2012/en/899510fd-b45a-4713-8fa2-77aa8a774b0a/mde150022012en.html

Όπως χιλιάδες άλλοι Αιγύπτιοι, ο Amr Abdallah Al-Beheiry περιμένει να δικαιωθεί.
Έναν χρόνο μετά την «Επανάσταση της 25^ης Ιανουαρίου», αυτό φαίνεται πιο μακρινό από ποτέ.

Τον περασμένο Φεβρουάριο, η στρατονομία και ο στρατός χτύπησαν τον Amr Abdallah Al Beheiry και τον συνέλαβαν κατά τη διάρκεια διαμαρτυρίας στο Κάιρο. Μερικές ημέρες αργότερα, το στρατιωτικό δικαστήριο τον καταδίκασε σε πέντε χρόνια φυλάκιση για επίθεση σε δημόσιο υπάλληλο και παραβίαση της απαγόρευσης κυκλοφορίας.

Ο Amr Abdallah Al Beheiry δεν είχε καμία πιθανότητα δίκαιης δίκης. Η ακρόασή του διήρκεσε μόλις λίγα λεπτά. Το δικαστήριο δεν επέτρεψε στην οικογένεια ή τον δικηγόρο του να παραβρεθούν. Αντ ‘αυτού, το δικαστήριο επέλεξε τον δικηγόρο υπεράσπισης. Τώρα, το στρατιωτικό εφετείο δήλωσε ότι ο Amr Abdallah Al Beheiry θα δικαστεί ξανά από άλλο στρατιωτικό δικαστήριο.

Όσο για τον Maikel Nabil Sanad, ο στρατός παίζει με τη ζωή του. Έχει ήδη εκτίσει 10 μήνες στη φυλακή επειδή επέκρινε το στρατό. Οι ελπίδες της οικογένειάς του διαψεύσθηκαν, όταν, παρά τις επίσημες ανακοινώσεις, δεν αφέθηκε ελεύθερος. Δεν έπρεπε να καταδικαστεί εξαρχής.

Τα στρατιωτικά δικαστήρια δεν μπορούν να αποδώσουν δικαιοσύνη.

Τα στρατιωτικά δικαστήρια της Αιγύπτου παραβιάζουν βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, όπως το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη και το δικαίωμα προσφυγής σε ανώτερο δικαστήριο. Από την έναρξη των αναταραχών, έχουν δικάσει 12.000 και έχουν καταδικάσει περίπου 8.000 Αιγυπτίους πολίτες για εγκλήματα όπως “άσκηση βίας” ή για “παραβίαση της απαγόρευσης κυκλοφορίας”. Οι ποινές κυμαίνονται από μερικούς μήνες έως χρόνια στη φυλακή. Έχουν καταδικάσει ανθρώπους ακόμα και σε θάνατο.

Οι στρατιωτικοί ηγέτες της Αιγύπτου έχουν δηλώσει ότι θα απελευθερώσουν περίπου 2.000 ανθρώπους που κρατούνται έπειτα από στρατιωτικές δίκες. Ωστόσο, δεν έχουν δηλώσει πόσοι άνθρωποι παραμένουν ακόμα πίσω από τα κάγκελα. Ήρθε η ώρα να τερματιστούν μια για πάντα οι δίκες αυτές.

ΑΝΑΛΑΒΕ ΔΡΑΣΗ!

Απευθύνετε έκκληση στο Ανώτατο Συμβούλιο των Ενόπλων Δυνάμεων να τερματίσει τις στρατιωτικές δίκες πολιτών!

«Κρατούμαι σε αυτό το απαίσιο μέρος ήδη για πολλές εβδομάδες και δεν μου εξηγούν τι πρόκειται να μου συμβεί. Η σύζυγος μου γέννησε λίγους μήνες πριν και ακόμα δεν έχω δει το παιδί μου. Δεν ξέρω εάν θα τα καταφέρω»

Μ. ένας Μαροκινός κρατούμενος στο Κέντρο Κράτησης Φυλακίου, Μάιος 2011.

Λόγω της γεωγραφικής της θέσης, η Ελλάδα, όπως και άλλες χώρες στα νότια σύνορα της Ευρώπης, έρχεται αντιμέτωπη με μεγάλα και μικτά κύματα παράτυπων μεταναστών και αιτούντων άσυλο. Τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. καθώς και άλλες χώρες που συμμετέχουν στο σύστημα Δουβλίνο ΙΙ, έχουν συμβάλλει στην επιδείνωση της κατάστασης, επιμένοντας να επιστρέφουν αιτούντες άσυλο στην Ελλάδα. Παρόλο που τα συμμετέχοντα κράτη στο Κανονισμό του Δουβλίνου έχουν παύσει όλες τις επιστροφές στην Ελλάδα, η κατάσταση αυτή δεν απαλλάσσει την Ελλάδα από τις υποχρεώσεις της που προκύπτουν από το διεθνές και περιφερειακό δίκαιο για τα ανθρώπινα δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένης και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Η Διεθνής Αμνηστία εκφράζει ιδιαίτερη ανησυχία για τους αιτούντες άσυλο και τους παράτυπους μετανάστες, συμπεριλαμβανομένων των ανηλίκων, οι οποίοι συνεχίζουν να κρατούνται συστηματικά σε επαχθείς συνθήκες, οι οποίες, σε ορισμένες περιπτώσεις, ισοδυναμούν με απάνθρωπη μεταχείριση.

Τον Ιανουάριο του 2011, κάτω από διεθνείς πιέσεις, η Ελληνική κυβέρνηση, εισήγαγε νέα νομοθεσία για το άσυλο. Η Διεθνής Αμνηστία καλωσορίζει τις διατάξεις για την ίδρυση της νέας αρχής χορήγησης ασύλου, αλλά θεωρεί ότι η εφαρμογή θα φανεί στην πράξη, καθώς και ότι απαιτούνται περαιτέρω μεταρρυθμίσεις για να επιτευχθεί ένα δίκαιο και αποτελεσματικό σύστημα ασύλου.

Η Ελληνική κυβέρνηση οφείλει να τηρεί τις διεθνείς υποχρεώσεις της, διασφαλίζοντας τα δικαιώματα των αιτούντων άσυλο και των παράτυπων μεταναστών και να σταματήσει να τους μεταχειρίζεται σαν εγκληματίες.

ΑΝΑΛΑΒΕ ΔΡΑΣΗ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΥΠΟΓΡΑΨΕ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΓΡΑΜΜΑ ΖΗΤΩΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΝΑ:

α) Αναλάβουν άμεση δράση ώστε τα κέντρα κράτησης να εναρμονιστούν με τα διεθνή πρότυπα, ενώ οι ανήλικοι και οι λοιπές ευάλωτες ομάδες δεν πρέπει να κρατούνται σε καμία περίπτωση, αλλά να φιλοξενούνται σε κατάλληλα κέντρα υποδοχής.

β) Διασφαλίσουν ότι η κράτηση των αιτούντων άσυλο και των παράτυπων μεταναστών αποτελεί έσχατο μέτρο και εφαρμόζεται κατόπιν αξιολόγησης ανά περίπτωση και σύμφωνα με τις αρχές της αναγκαιότητας και της αναλογικότητας.

In June 2011 Manolis Kypreos -a journalist- was covering protests in his professional capacity in Syndagma Square, Athens, against the new austerity measures, introduced by the Greek government.

During the protests, he witnessed police spraying chemicals at peaceful protesters, throwing stun grenades at them for no reason and violently beating them with police batons. As he reported, when he told the head of a riot police unit -who asked him why he was taking pictures- that he was a journalist, in response, the head of unit   used abusive language against him and pointed him out to a riot police officer of his unit. Within seconds, the riot police officer threw a stun grenade at him, which exploded approximately 50cm away from him. As a result of the explosion, Manolis Kypreos fell to the ground and when he managed to get up with the help of some demonstrators, he realised that he that he could not hear.

Soon afterwards and while he was walking to the hospital, he saw a group of police officers surrounding peaceful protesters and attacking them with police batons. Manolis intervened in order to try and protect a young adolescent, enveloping him in his arms and covering him with his body. As a result, Manolis received several beatings. After several minutes the policemen left and Manolis tried again to get to the hospital. When he managed to get there the doctors informed him that both his ears had sustained serious damage and that he now suffered a complete loss of hearing.

On 9 August, Manolis Kypreos underwent surgery to install implants that provide a sense of sound to a person who is profoundly deaf. If successful, he might regain a small part of his hearing in one of his ear (the second ear is permanently and totally damaged). Due to his physical disability and psychological trauma, his career as a journalist is practically over.

Write a letter to the Greek authorities!

Write a letter expressing your desire for justice, asking specifically:

• the criminal investigation into Manolis case to be full and impartial and bring to justice those found responsible;
• to bring disciplinary measures against the police officers found responsible;
• to provide Manolis with a level of compensation which takes full account of the consequences of his loss of hearing;
• to ensure that in future the police do not use stun grenades, tear gas and other chemicals against peaceful protesters in a way that violates international standards, and that policing of demonstrations complies with international law enforcement standards.

____________________________________________________________________________________________________
* Please see the picture bellow for instructions on how to take action

____________________________________________________________________________________________________

Τον Ιούνιο του 2011, ο Μανώλης Κυπραίος, δημοσιογράφος, βρέθηκε στην πλατεία Συντάγματος, στην Αθήνα, για να καλύψει τις διαδηλώσεις ενάντια στα νέα μέτρα λιτότητας που θα εισήγαγε η ελληνική κυβέρνηση.

Κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων, ο δημοσιογράφος είδε αστυνομικούς να ρίχνουν χημικά και χειροβομβίδες κρότου λάμψης σε ειρηνικούς διαδηλωτές και να τους χτυπούν βίαια με γκλοπ. Όπως ανέφερε ο ίδιος, όταν είπε στον επικεφαλής της μονάδας ΜΑΤ -ο οποίος τον ρώτησε γιατί έβγαζε φωτογραφίες- ότι είναι δημοσιογράφος, τον έβρισε και τον έδειξε σε έναν άλλο αστυνομικό της μονάδας του. Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, ο αστυνομικός έριξε μια χειροβομβίδα κρότου λάμψης μπροστά του, η οποία εξερράγη περίπου 50 εκατοστά μακριά. Ο Μανώλης έπεσε στο έδαφος και, όταν κατάφερε να σηκωθεί με τη βοήθεια κάποιων διαδηλωτών, συνειδητοποίησε ότι δεν μπορούσε να ακούσει.

Λίγο αργότερα και ενώ περπατούσε προς το νοσοκομείο, είδε μια ομάδα αστυνομικών να περικυκλώνουν ειρηνικούς διαδηλωτές και να τους επιτίθενται με γκλοπ. Ο Μανώλης παρενέβη για να προσπαθήσει να προστατεύσει έναν έφηβο, καλύπτοντάς τον με το σώμα του. Ως αποτέλεσμα, δέχτηκε ο ίδιος αρκετά χτυπήματα. Μετά από μερικά λεπτά, οι αστυνομικοί έφυγαν και ο Μανώλης προσπάθησε και πάλι να πάει στο νοσοκομείο. Όταν τα κατάφερε, οι γιατροί τον ενημέρωσαν πως και τα δύο αυτιά του έχουν υποστεί σοβαρά τραύματα και πως είχε χάσει εντελώς την ακοή του πια.

Στις 9 Αυγούστου, ο Μανώλης υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση για την εγκατάσταση εμφυτευμάτων που παρέχουν μια αίσθηση ήχου σε ένα κωφό άτομο. Σε περίπτωση επιτυχίας, θα μπορούσε να ανακτήσει ένα μικρό μέρος της ακοής του σε ένα από τα αυτιά του (το δεύτερο αυτί είναι μόνιμα και εντελώς κατεστραμμένο). Εξαιτίας της αναπηρίας του και του ψυχολογικού του τραύματος, η καριέρα του ως δημοσιογράφου έχει ουσιαστικά τερματιστεί.

Γράψε ένα γράμμα στις ελληνικές Αρχές!

Γράψε ένα γράμμα ζητώντας δικαιοσύνη και συγκεκριμένα:

• Η ποινική έρευνα για την υπόθεση του Μανώλη να είναι άμεση, ενδελεχής, αμερόληπτη και αποτελεσματική  και να οδηγηθούν οι υπεύθυνοι ενώπιον της δικαιοσύνης,
• Να ληφθούν πειθαρχικά μέτρα εναντίον των αστυνομικών που χρησιμοποίησαν υπερβολική βία,
• Να αποζημιωθεί ο Μανώλης για τη ζημιά που υπέστη λαμβάνοντας υπόψη όλες της συνέπειες από την απώλεια ακοής που υπέστη,
• Να τερματιστεί η χρήση δακρυγόνων ουσιών, χειροβομβίδων κρότου λάμψης και άλλων χημικών εναντίον ειρηνικών διαδηλωτών με τρόπο που παραβιάζει τα διεθνή πρότυπα και η αστυνόμευση των διαδηλώσεων να γίνεται σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα εφαρμογής του νόμου.

Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους, οι μετανάστες είναι εκτεθειμένοι σε κακομεταχείριση από ιδιωτικά σώματα ασφαλείας, αξιωματούχους για θέματα μετανάστευσης, αστυνομία, στρατό, διακινητές ανθρώπων και εγκληματικές συμμορίες. Στη καλύτερη περίπτωση, οι μετανάστες ενδέχεται να τεθούν υπό κράτηση και να απελαθούν, αλλά επίσης ενδέχεται να αντιμετωπίσουν εκβιασμούς, σωματική και σεξουαλική βία, απαγωγές και δολοφονίες. Η αποτυχία των αρχών να προλάβουν και να τιμωρήσουν αυτές τις παραβιάσεις δημιουργεί ένα κλίμα ατιμωρησίας.

Είναι εξαιρετικά δύσκολο για τους μετανάστες να υποβάλλουν καταγγελίες για τις κακομεταχειρίσεις που υφίστανται καθώς οι υπεύθυνοι, είτε πρόκειται για απλούς πολίτες ή κρατικούς αξιωματούχους, ποτέ δεν λογοδοτούν για τις πράξεις τους. Αυτή η έλλειψη πρόσβασης στη δικαιοσύνη σημαίνει ότι οι διακρίσεις και η κακομεταχείριση που υφίστανται πολλοί Κεντροαμερικάνοι στη διαδρομή τους είναι σε μεγάλο βαθμό αόρατες και συνιστούν σοβαρό σκάνδαλο το οποίο οι δημοτικές, κρατικές και ομοσπονδιακές αρχές αποτυγχάνουν να επισημάνουν επαρκώς.

Οι υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συγκεκριμένα ιερείς και εργαζόμενοι στο χώρο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που συντηρούν ένα δίκτυο καταυλισμών για μετανάστες παρέχοντάς τους ανθρωπιστική βοήθεια, αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της υποστήριξης που παρέχεται στους μετανάστες.

Εντούτοις, όσοι προασπίζονται τους παράτυπους μετανάστες γίνονται συχνά οι ίδιοι στόχοι επιθέσεων. Κάποιοι υποβλήθηκαν σε εκστρατείες λασπολογίας και απειλές για ψευδείς κατηγορίες ως διακινητές ανθρώπων. Άλλοι δέχθηκαν απειλές για τη ζωή τους. Σε κάποιες περιπτώσεις πραγματοποιήθηκαν επιθέσεις σε καταυλισμούς μεταναστών.

Στις 31 Αυγούστου 2010, η κυβέρνηση του Μεξικό ανακοίνωσε τη «Στρατηγική για τη Πρόληψη και Καταπολέμηση της Κακομεταχείρισης των Μεταναστών» και έκτοτε έχει δεσμευθεί να βελτιώσει το συντονισμό μεταξύ των σημαντικότερων ομοσπονδιακών φορέων για αυτό το θέμα. Εντούτοις, οι αρχές οφείλουν ακόμα να εισάγουν συντονισμένα και ομαδικά μέτρα για τη πρόληψη και τιμωρία των συχνών κακομεταχειρίσεων ενάντια σε δεκάδες χιλιάδες μετανάστες που διασχίζουν το Μεξικό.

Οι μεταρρυθμίσεις σε μεταναστευτικές νομοθεσίες ενισχύουν καταρχήν τη προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των μεταναστών, δεν επισημαίνουν όμως την ατιμωρησία που επικρατεί για τη κακομεταχείριση μεταναστών, την ευπάθειά τους στις επιθέσεις, καθώς και την έλλειψη λογοδοσίας και επίβλεψης των κρατικών αξιωματούχων που εμπλέκονται σε μεταναστευτικούς ελέγχους ή σε θέματα κράτησης.

Παρακολουθείστε εδώ το σχετικό φιλμ “The Invisibles”, σκηνοθετημένο από τον Μαρκ Σίλβερ και τον Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ www.youtube.com/invisiblesfilms

ΑΝΑΛΑΒΕ ΔΡΑΣΗ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΥΠΟΓΡΑΨΕ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΓΡΑΜΜΑ ΖΗΤΩΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ ΜΕΞΙΚΟ:

-   Να οδηγήσουν και να συντονίσουν, σε συμφωνία με τις κρατικές κυβερνήσεις, την ανάπτυξη και την εφαρμογή ενός σχεδίου δράσης για το σεβασμό και τη προστασία των δικαιωμάτων των παράτυπων μεταναστών στο Μεξικό. Αυτό πρέπει να περιλαμβάνει αποφασιστικά μέτρα για τη βελτίωση της έρευνας και της δίωξης όλον όσων εμπλέκονται σε παραβιάσεις.

-   Το σχέδιο δράσης πρέπει να περιλαμβάνει τη συλλογή και δημοσίευση στοιχείων σχετικών με παραβιάσεις ενάντια σε μετανάστες, συμπεριλαμβανομένων βίαιων θανάτων και αναφορών για ανθρώπους που αγνοούνται, καθώς και την ανάληψη δράσης για τον καταλογισμό ευθυνών. Χωρίς αυτή την ενδελεχή αξιολόγηση της σοβαρότητας της κατάστασης, αυτή η κρίση ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν μπορεί να επισημανθεί επαρκώς.

«Η γενικευμένη έλλειψη ανεκτικότητας και οι προκαταλήψεις εναντίον των Ρομά, σε συνδυασμό με την απουσία κατάλληλου νομικού πλαισίου σχετικά με τη στέγαση, έχουν δώσει στις τοπικές αρχές το ελεύθερο να προχωρούν απροκάλυπτα σε διακρίσεις εναντίον τους», ανέφερε η Barbora Cernusakova, ερευνήτρια της Διεθνούς Αμνηστίας για τη Ρουμανία.

«Το ανθρώπινο δικαίωμα σε κατάλληλες συνθήκες στέγασης δεν αναγνωρίζεται ή δεν κατοχυρώνεται επαρκώς στο ρουμανικό δίκαιο. Αυτό μπορεί να έχει συνέπειες για κάθε πολίτη της Ρουμανίας και ιδίως για τους πλέον ευάλωτους και περιθωριοποιημένους».

«Όταν οι αρχές κάνουν έξωση σε κοινότητες Ρομά παρά τη θέλησή τους, χωρίς επαρκή διαβούλευση, προειδοποίηση ή παροχή εναλλακτικής στέγασης, παραβιάζουν διεθνείς συνθήκες, τις οποίες η ρουμανική κυβέρνηση έχει υπογράψει. Το ίδιο ισχύει και με τη μετεγκατάσταση κοινοτήτων Ρομά σε ακατάλληλους και περιθωριοποιημένους οικισμούς», πρόσθεσε η Barbora Cernusakova.

Στη Ρουμανία ζουν περίπου 2 εκατομμύρια Ρομά, αποτελώντας σχεδόν το 10 τοις εκατό του συνολικού πληθυσμού. Σύμφωνα με στατιστικές της κυβέρνησης, το 75 τοις εκατό των Ρομά ζει σε συνθήκες φτώχειας όταν το αντίστοιχο ποσοστό για τον συνολικό πληθυσμό της Ρουμανίας αγγίζει το 24 τοις εκατό.

Παρά το γεγονός ότι ορισμένοι Ρομά μένουν χρόνια σε κατοικίες με νόμιμο ενοίκιο, οι αρχές θεωρούν πολλές από αυτές «παράτυπες» ή παράνομες, ενώ καθώς οι ένοικοί τους δεν έχουν αποδεικτικά έγγραφα ενοικίασης, γίνονται ακόμα πιο ευάλωτοι σε εξώσεις. Η ρουμανική νομοθεσία δεν προστατεύει τους ανθρώπους αυτούς από εξαναγκαστικές εξώσεις, παρότι είναι παράνομες σύμφωνα με τους διεθνείς κανονισμούς από τους οποίους δεσμεύεται η Ρουμανία. Επιπλέον η μετεγκατάσταση τους γίνεται με τρόπο που δημιουργεί ή εδραιώνει το διαχωρισμό τους από την υπόλοιπη κοινωνία.

Στις 17 Δεκεμβρίου 2010, οι αρχές της Cluj-Napoca, της τρίτης μεγαλύτερης πόλης στη Ρουμανία, προχώρησαν σε βίαιη έξωση 56 οικογενειών Ρομά από το κέντρο της πόλης ενώ κάποιες από αυτές ζούσαν εκεί για περισσότερα από 25 χρόνια. Η κοινότητα δεν ενημερώθηκε έγκαιρα, δεν προηγήθηκε διαβούλευση και δεν εξετάστηκαν άλλες εναλλακτικές λύσεις αντί της έξωσης.

Οι 40 οικογένειες τοποθετήθηκαν σε οικιστικές μονάδες στα περίχωρα της πόλης και κοντά σε χωματερή και σε ένα πρώην χώρο ρήψης χημικών αποβλήτων. Κάθε οικιστική μονάδα αποτελείται από τέσσερα μικρά δωμάτια, κατειλημμένα από διαφορετικές οικογένειες, και ένα κοινόχρηστο μπάνιο. Στις υπόλοιπες 16 οικογένειες, οι οποίες έμειναν άστεγες, επιτράπηκε να χτίσουν τις δικές τους κατοικίες δίπλα στο νέο οικισμό αλλά δεν τους δόθηκε κανένα συμβόλαιο που να τους προσφέρει κάποια ασφάλεια.

Ο George, ένας από τους Ρομά που υπέστησαν έξωση, δήλωσε στη Διεθνή Αμνηστία:

«Το δωμάτιο είναι πολύ μικρό. Τα νερά απ’ έξω περνούν μέσα στο σπίτι από τους τοίχους. Είναι πολύ κακό, είναι εφιάλτης…Κάθε φορά που η δεκαεξάχρονη κόρη μου θέλει να αλλάξει ρούχα, πρέπει να βγαίνω από το δωμάτιο. Αυτό δεν είναι μέρος για να ζεις με την οικογένεια σου…δίπλα μου μένει μια οικογένεια με 13 άτομα, μεταξύ των οποίων 11 παιδιά και ζουν όλοι μαζί σε ένα δωμάτιο…Είναι πραγματιά άσχημο».

Η κοντινότερη στάση λεωφορείου απέχει περίπου 3 χιλιόμετρα, πράγμα το οποίο δυσχεραίνει τη μετάβαση των Ρομά στο σχολείο, τη δουλειά ή τις υπηρεσίες υγείας. Άνθρωποι που ζούσαν στο κέντρο της πόλης, ανάμεσα στον υπόλοιπο πληθυσμό, βρέθηκαν να είναι ουσιστικά διαχωρισμένοι.

«Επιπλέον, η ρουμανική κυβέρνηση δεν έχει κατορθώσει μέχρι τώρα να εισαγάγει έναν αποτελεσματικό μηχανισμό που να καλεί τις τοπικές αρχές να λογοδοτήσουν για τη μη συμμόρφωση τους με τις συμβάσεις που προστατεύουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και στις οποίες η Ρουμανία είναι συμβαλλόμενο μέλος», δήλωσε η Barbora Cernusakova.

Η Διεθνής Αμνηστία διεξάγει εκστρατεία μαζί με την Μη Κυβερνητική Οργάνωση Romani CRISS, με έδρα το Βουκουρέστι, για την απόδοση δικαιοσύνης στην κοινότητα των Ρομά που υπέστη εξαναγκαστική έξωση από το κέντρο της πόλης Miercurea Ciuc το 2004 και διαμένει από τότε δίπλα σε εργοστασιακή μονάδα επεξεργασίας λυμάτων, στα περίχωρα της πόλης.

Η προβλεπόμενη νομοθετική μεταρρύθμιση του Υπουργείο Περιφερειακής Ανάπτυξης και Τουρισμού, αποτελεί μια ευκαιρία για την κυβέρνηση της Ρουμανίας να ευθυγραμμίσει το εθνικό νομικό πλαίσιο για τη στέγαση με τα διεθνή και περιφερικά πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Μπορεί επίσης να εξασφαλίσει ότι οι πόροι από τοπικούς και εθνικούς προϋπολογισμούς ή την ΕΕ δεν θα χρησιμοποιηθούν για οικιστικά προγράμματα που παραβιάζουν τα διεθνή πρότυπα για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Κατεβάστε ολόκληρη την έκθεση από την έρευνα της Διεθνούς Αμνηστίας «Προσοχή στο νομικό κενό: Οι Ρομά και το δικαίωμα στη στέγαση στη Ρουμανία» (αγγλικά)

Ανάλαβετε δράση!

Μπείτε εδώ και υπογράψτε την έκκληση προς την Υπουργό Περιφερειακής Ανάπτυξης και Τουρισμού της Ρουμανίας, Elena Udrea, ζητώντας της να εξασφαλίσει ότι η αναθεώρηση της νομοθεσίας για την στέγαση θα περιλαμβάνει:

- την απαγόρευση των εξαναγκαστικών εξώσεων
- τις εθνικές κατευθυντήριες γραμμές που πρέπει να ακολουθούνται για τις εξώσεις
- το ορισμό της κατάλληλης στέγασης, πέρα από τις φυσικές πτυχές του σπιτιού
- τη ρητή απαγόρευση της περιθωριοποίησης κοινωνικών ομάδων
- την επανεξέταση των κριτηρίων για την πρόσβαση σε υπηρεσίες κοινωνικής στέγασης

‘’I am detained in this horrible place for many weeks already and they don’t tell me what is going to happen to me. My wife gave birth a few months ago and I haven’t seen my baby yet. I don’t know if I will make it.”

M. a Moroccan detainee in Fylakio Detention Center, May 2011

Because of its geographical position, Greece, like other countries at the southern border of Europe, is faced with large and mixed flows of irregular migrants and asylum-seekers. EU member states and other countries participating in the Dublin II system have exacerbated the situation by insisting on returning asylum-seekers to Greece. While states party to the Dublin arrangements have halted all transfers to Greece, this situation does not absolve Greece from its obligations under international and regional human rights law, including the EU Charter of Fundamental Rights.

Amnesty International is particularly concerned that Asylum-seekers and irregular migrants, including minors, continue to be routinely detained, in appalling detention conditions, which in some cases amount to inhuman treatment.

In January 2011, under international pressure, the Greek government introduced new legislation in the area of asylum. Amnesty International welcomes the provisions for the establishment of the new asylum determination authority, but believes that the implementation in practice remains to be seen and that further reforms are required in order to achieve a fair and effective asylum system.

The Greek government must respect its international obligations, safeguarding the rights of asylum-seekers and irregular migrants and stop treating them like criminals.

TAKE ACTION NOW AND SIGN THE FOLLOWING LETTER URGING THE GREEK AUTHORITIES TO:

- Take immediate action in order to bring the detention facilities in line with the international standards; minors and other vulnerable groups should not be detained at all, but accommodated in adequate reception centres.

- Ensure that detention of irregular migrants and asylum-seekers only occurs in exceptional circumstances as a last resort, based on a case-to-case decision in compliance with the principle of necessity and proportionality

____________________________________________________________________________________________________
* Please see the picture bellow for instructions on how to take action

____________________________________________________________________________________________________

Είναι κρίσιμης σημασίας για τα κράτη – μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) να λάβουν ενεργό ρόλο στην επισήμανση αυτής της κλιμακούμενης ανθρώπινης κρίσης. Η Ε.Ε. πρέπει επειγόντως να προσφέρει την υποστήριξή της, τόσο στους πρόσφυγες που προσπαθούν να σώσουν τις ζωές τους, όσο και στα γειτνιάζοντα με την Λιβύη κράτη, που γίνονται μάρτυρες αυτού του μεγάλου αριθμού αφίξεων.

ΑΝΑΛΑΒΕ ΔΡΑΣΗ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΥΠΟΓΡΑΨΕ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΓΡΑΜΜΑ