Πέρα από την προστασία του νόμου - ενδοοικογενειακή βία

«Αν πεθάνω, θέλω να πείτε στον κόσμο τι μου συνέβη. Δε θέλω να υποφέρουν άλλες γυναίκες όπως υπέφερα εγώ. Θέλω να τις ακούνε»

Η Μαρία Τερέζα Μασίας (Τερέζα) είχε σοβαρό λόγο να φοβάται ότι ο σύζυγός της θα τη σκοτώσει. Στους 18 μήνες πριν το θάνατό της, η Τερέζα προσέφυγε στην αστυνομία πάνω από 20 φορές. Ο σύζυγός της χτυπούσε και κακοποιούσε σεξουαλικά την ίδια και τα τρία παιδιά τους. Όταν η Τερέζα εγκατέλειψε την οικογενειακή εστία, εκείνος την ακολουθούσε διαρκώς, τρομοκρατώντας την και απειλώντας την επανειλημμένως ότι θα τη σκοτώσει. Στις 15 Απριλίου 1996 την πυροβόλησε και τη σκότωσε. Στη συνέχεια, πυροβόλησε τη μητέρα της δύο φορές πριν στρέψει το όπλο κατά του εαυτού του.

Τους προηγούμενους μήνες ο σύζυγος της Τερέζας δεν είχε συλληφθεί ούτε μία φορά για τη μη συμμόρφωση στις δικαστικές αποφάσεις που του απαγόρευαν να την πλησιάσει ή να έρθει σε επαφή μαζί της. Η αστυνομία αγνόησε τις εκκλήσεις για βοήθεια, σπάνια μάλιστα τις κατέγραφε και ποτέ δεν ανέλαβε σχετική δράση. Οργανώσεις για τα δικαιώματα των γυναικών ερεύνησαν την υπόθεση, οργάνωσαν νομική βοήθεια και υποστήριξη προς την οικογένεια της Τερέζας, και ξεκίνησαν εκστρατεία σε όλη τη χώρα.

Μόνο μετά από έξι χρόνια νομικών διαδικασιών κλήθηκε η Αστυνομία της Κομητείας Σονόμα, Καλιφόρνια, να δώσει εξηγήσεις για το γεγονός ότι δεν προστάτεψε τη Μαρία Τερέζα Ματσίας. Η οικογένεια της Τερέζας κατέθεσε μήνυση για προσβολή ομοσπονδιακών πολιτικών δικαιωμάτων, υποστηρίζοντας ότι της στέρησαν τα συνταγματικά της δικαιώματα με την άρνηση παροχής ισότιμης προστασίας σύμφωνα με το νόμο, επειδή ήταν γυναίκα, θύμα ενδοοικογενειακής βίας και μέλος εθνικής μειονότητας.

Τον Ιούλιο του 2000 το Εφετείο των Η.Π.Α. αποφάνθηκε ότι η Τερέζα είχε στερηθεί το συνταγματικό δικαίωμα να επωφεληθεί της αστυνομικής προστασίας χωρίς διακρίσεις, ανατρέποντας προηγούμενη απόφαση που απέρριπτε την υπόθεση. Τον Ιούνιο του 2002, η Αστυνομία κατέβαλε στην οικογένεια της Τερέζας ένα εκατομμύριο δολλάρια Η.Π.Α. ως αποζημίωση.

Η δικαστική αυτή απόφαση και επιδίκαση αποζημίωσης που δημιουργούν δεδικασμένο, υπενθύμισαν στις υπηρεσίες επιβολής του νόμου σε ολόκληρες τις Η.Π.Α. τη νομική τους υποχρέωση να προστατεύουν τις γυναίκες από τη βία. Η απόφαση υπογράμμισε την υποχρέωση των αρχών να λαμβάνουν αποτελεσματικά μέτρα για την πρόληψη και τιμωρία της βίας κατά των γυναικών, οποιοσδήποτε και αν είναι ο δράστης.

Ωστόσο, τέτοιες δικαστικές αποφάσεις δεν είναι αρκετές. Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα κυβερνητικά στοιχεία, στις Η.Π.Α. καταγράφηκαν το 2001 σχεδόν 700.000 περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας . Περίπου το ένα τρίτο των γυναικών που δολοφονούνται κάθε χρόνο, είναι θύματα του νυν ή πρώην συντρόφου τους. Παρά τις αυξήσεις στους εθνικούς προϋπολογισμούς και στις πρωτοβουλίες για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών -όπως τα κέντρα ‘οικογενειακής δικαιοσύνης’, τα οποία θα ενοποιήσουν τις υπηρεσίες υποστήριξης για τα θύματα ενδοοικογενειακής βίας- γυναίκες όπως η Τερέζα συνεχίζουν να υποφέρουν επειδή δεν τους παρέχεται η προστασία που χρειάζονται.