Ανένδοτη στην προάσπιση των δικαιωμάτων της

Ένας στρατιώτης εισέβαλε στο σπίτι της Kαβίρα Μουραούλου αργά ένα βράδυ και τη βίασε. Την επόμενη μέρα η γυναίκα πήγε να υποβάλει καταγγελία εναντίον του – ο στρατιώτης και οι φίλοι του επέστρεψαν και την χτύπησαν. Αυτή απτόητη, συνέχισε τις καταγγελίες. Έτσι, τη μαχαίρωσαν στο στομάχι με ξιφολόγχη.

Η Καβίρα είναι αγρότισσα, γύρω στα πενήντα, και ζει κοντά σε ένα στρατόπεδο στο Μανγκαγκού, κοντά στην πόλη Μπένι, στην επαρχία του Βόρειου Κίβου, στα ανατολικά της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό. Στην περιοχή αυτή, οι συγκρούσεις μεταξύ διαφορετικών ενόπλων δυνάμεων μαίνονται εδώ και πάνω από πέντε χρόνια, και πολλές γυναίκες και κορίτσια έχουν βιαστεί, ακρωτηριαστεί και σκοτωθεί με πλήρη ατιμωρησία για τους ενόχους.

Ο άντρας που βίασε την Καβίρα στις 16 Μαΐου 2003 ήταν στρατιώτης από το στρατόπεδο. Όταν αυτή διαμαρτυρήθηκε στο στρατιωτικό διοικητή, αυτός διέταξε το στρατιώτη να την πληρώσει τρία αμερικάνικα δολάρια ως αποζημίωση, αλλά δεν έκανε απολύτως τίποτα όταν ο στρατιώτης αγνόησε τη διαταγή. Η γυναίκα υπέβαλε την καταγγελία στον τοπικό κυβερνήτη της περιφέρειας, ο οποίος την καθησύχασε και της είπε να επιστρέψει στο σπίτι της, αλλά δεν έκανε τίποτα να διασφαλίσει την ασφάλειά της.

Στη συνέχεια, ο βιαστής και άλλοι στρατιώτες την άρπαξαν όταν βρισκόταν στα χωράφια της, την έδεσαν και τη χτύπησαν, σπάζοντάς της ένα δόντι και τραυματίζοντάς την στο σαγόνι. Σταμάτησαν να την χτυπούν μόνο όταν μια άλλη γυναίκα τούς απείλησε με όπλο. Η Καβίρα μεταφέρθηκε αργότερα πίσω στο γραφείο του Κυβερνήτη, ο οποίος προσπάθησε, χωρίς επιτυχία, να την πείσει να αποσύρει την καταγγελία της. Οι στρατιώτες τής επιτέθηκαν πάλι, αυτήν τη φορά μπήγοντας της μια ξιφολόγχη στο στομάχι.

Παρά τη συνεχή πίεση από επίσημους παράγοντες και με κίνδυνο της ζωής της, η Καβίρα είναι αποφασισμένη να βρει δικαίωση και αποζημίωση.

Όλες οι δυνάμεις που εμπλέκονται στη σύγκρουση στα ανατολική της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό έχουν χρησιμοποιήσει τους μαζικούς βιασμούς και άλλες μορφές σεξουαλικής βίας για να τρομοκρατήσουν και να καθυποτάξουν τις κοινότητες των αμάχων. Στην επαρχία του Νότιου Κίβου, το Γραφείο για το Συντονισμό των Ανθρωπιστικών Υποθέσεων των Ηνωμένων Εθνών εκτιμά ότι περίπου 5.000 γυναίκες είχαν βιαστεί μεταξύ Οκτωβρίου 2002 και Φεβρουαρίου 2003, ένας μέσος όρος 40 βιασμών την ημέρα.

Σε πολλές περιπτώσεις τα θύματα βιασμού έχουν εσκεμμένα τραυματιστεί ή σκοτωθεί. Χιλιάδες γυναίκες και κορίτσια έχουν απαχθεί ή έχουν εξαναγκαστεί, λόγω συνθηκών απελπιστικής φτώχειας, να γίνουν σεξουαλικές σκλάβες ή μαχητές στην πρώτη γραμμή. Το ψυχικό τραύμα των θυμάτων επιδεινώνεται από τον υψηλό κίνδυνο προσβολής από τον ιό του AIDS. Η ιατρική και ψυχολογική θεραπεία που έχουν ανάγκη είναι σχεδόν ανύπαρκτη στην χώρα.

Οι βιασμοί και τα άλλα εγκλήματα σεξουαλικής βίας και οι φόνοι που διαπράττονται στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό συνιστούν εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, εν τούτοις, ουσιαστικά κανένας από τους υπευθύνους γι’ αυτά δεν έχει παραπεμφθεί στη δικαιοσύνη.